γιάννης-κωνσταντινίδης-από-το-bullying-στον-986073

Γιάννης Κωνσταντινίδης*: Από το bullying στον χρυσαυγιτισμό

Γιάννης Κωνσταντινίδης: Τα αλλεπάλληλα επεισόδια σχολικού εκφοβισμού ανά την επικράτεια περνούν «στα ψιλά». Το ξύλο και τις ενέδρες έξω από τα γήπεδα τις θεωρούμε κανονικότητα. Τις διαδικτυακές απειλές σε βάρος εφήβων δεν τις μαθαίνουμε καν. Ακόμα και οι τραγικοί θάνατοι του Άλεξ Μεσχισβίλι και του Βαγγέλη Γιακουμάκη ξεχάστηκαν γρήγορα. Η απειλητική επιστροφή στις δημοσκοπικές κάλπες της Χρυσής Αυγής όμως, μέσω του νέο-ιδρυθέντος κόμματος του πλέον προβεβλημένου διαδόχου του Νίκου Μιχαλολιάκου, κέρδισε και την προσοχή και την έκπληξή μας. «Μα πώς είναι δυνατόν να (ξανά)επιλέγεται το κόμμα ενός αμετανόητου καταδικασθέντος για σωρεία εγκληματικών πράξεων;», θα έλεγε κάποιος από όλους εμάς που προσπερνούν βιαστικά τον αυταρχισμό και τη βία της καθημερινότητας της γενιάς Ζ, αντιμετωπίζοντάς τις ως παρωνυχίδες. Και όμως το bullying στις αυλές των σχολείων και οι τσαμπουκάδες νεαρών οπαδών μέσα και έξω από τα γήπεδα δεν είναι παρά η πρώιμη εκδοχή του χρυσαυγιτισμού.

Η πρόσφατη έρευνα της Abacus για το aftodioikisi.gr κατέγραψε δυνητική ψήφο για το νέο κόμμα του Ηλία Κασιδιάρη στο 9% για τους ψηφοφόρους της γενιάς Ζ, δηλαδή εκείνων που είναι γεννημένοι από τα μέσα της δεκαετίας του 1990 έως τα μέσα της δεκαετίας του 2000. Το ποσοστό προσεγγίζει το διπλάσιο του ποσοστού δυνητικής ψήφου για το κόμμα αυτό στο σύνολο του πληθυσμού. Τα μεγαλύτερα αδέλφια όσων τρομοκρατούν τα σχολεία είναι ήδη έτοιμα να ψηφίσουν τη νέα Χρυσή Αυγή. Και θα ήταν αστείο να θεωρήσουμε ότι δε θα πράξουν το ίδιο και τα μικρότερα αντίγραφά τους. Η γενιά Ζ, η γενιά με τα κινητά που ηχογραφούν, βιντεοσκοπούν, παραποιούν, αναρτούν, συκοφαντούν και απειλούν «για την πλάκα τους» δεν είναι σε καμία περίπτωση σε θέση να αντιληφθούν τις αρρωστημένες μεθόδους του χρυσαυγιτισμού. Και όταν λοιπόν εκείνος θα τους σερβίρει ως ιδεολογικό περίβλημα τον απροκάλυπτο εθνικισμό, τη μισαλλοδοξία και τον αντί-κοινοβουλευτισμό, εκείνοι δε θα προβάλουν καμία αντίσταση. Να λοιπόν πώς είναι δυνατόν να επιλέγεται και πάλι ένας εγκληματίας ως «άξιος» εκπρόσωπός μας.

Κάποιοι ίσως να έχουν την ψευδαίσθηση ότι ο χρυσαυγιτισμός αφορά μόνο τα φτωχά και περιθωριοποιημένα στρώματα της γενιάς Ζ. Η έρευνα της Abacus τους διαψεύδει οικτρά. Η δυνητική ψήφος για το νέο κόμμα του Ηλία Κασιδιάρη κινείται στα ίδια επίπεδα μεταξύ των νέων χαμηλού, μέσου και υψηλού εισοδήματος, ενώ ούτε το εκπαιδευτικό επίπεδό τους, ούτε το αν αυτοί κατοικούν σε αστικές ή μη αστικές περιοχές διαφοροποιούν τα επίπεδα απήχησης των «Ελλήνων για την Πατρίδα». Η ερμηνευτική απόδοση του φαινομένου του χρυσαυγιτισμού στη φτωχοποίηση ή στην έλλειψη μόρφωσης είναι μια πλάνη που ίσως και να διασκεδάζει τις ανησυχίες μας. Πάντα θα υπάρχουν κάποιοι που δε θα ακολουθούν την οργανωμένη κοινωνία, είναι το επιχείρημα, και συνεπώς ας κάνουμε μια δήλωση καταδίκης και ας συνεχίσουμε τον δρόμο μας όλοι οι υπόλοιποι.

Δεν είναι έτσι. Η γενιά Ζ δείχνει εθισμένη στον αυταρχισμό και στη βία. Το bullying και ο οπαδισμός δεν υιοθετούνται μόνο από «τους κακούς μαθητές». Άλλωστε ακόμα και όταν είναι έτσι, υπάρχει πάντα ένας μεγάλος αριθμός σιωπηλών μαρτύρων που προτιμούν να μην εμπλακούν στα επεισόδια για να προστατεύσουν τα θύματα. Η ανοχή –και φυσικά και η υπεράσπιση– του χρυσαυγιτισμού έχει τη ρίζα της στην πλημμελή τήρηση κανόνων στα σχολεία και στα γήπεδα. Στην αδιαφορία των αρχών για τον έλεγχο της συμπεριφοράς των ανηλίκων. Ας μην κάνουμε λοιπόν τους έκπληκτους όταν θα (ξανά)δούμε νέα παιδιά να κρατούν μαύρες σημαίες.

*Αναπληρωτής Καθηγητής Πανεπιστημίου Μακεδονίας