ΠΑΝΣΥΠΟ: Προτείνει σύσταση ΝΠΔΔ για την στεγαστική κρίση- Πώς θα λειτουργεί
Ως προς την καταπολέμηση της στεγαστικής κρίσης, ο ΠΑΝΣΥΠΟ κατέθεσε πρόταση σύστασης δημόσιου φορέα παραγωγής και διαχείρισης αποθέματος προσιτής κατοικίας προς όφελος των εργαζομένων, των οικογενειών, των νέων και των ευάλωτων νοικοκυριών.
Με γνώμονα ότι η κατοικία δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται ως πεδίο εμπορικής εκμετάλλευσης, η πρόταση του ΠΑΝΣΥΠΟ κάνει λόγο για έναν μόνιμο δημόσιο θεσμό ο οποίος θα αποφασίζει ποιοι είναι δικαιούχοι, με ποια κριτήρια, ποια μοριοδότηση, ποιο κοινωνικό μίσθωμα, ποιες ενστάσεις και ποιες ανακλήσεις θα ισχύουν.
Πιο συγκεκριμένα, η πρόταση αποκρούει την διαχείριση του χαρτοφυλακίου ακινήτων του πρώην ΟΕΚ από Α.Ε. ή ΝΠΙΔ ειδικού σκοπού, θέτοντας ως βάσιμη λύση την σύσταση Εθνικού Δημόσιου Οργανισμού Στέγασης και Κοινωνικής Κατοικίας με μορφή Νομικού Προσώπου Δημοσίου Δικαίου.
Η πρόταση του ΠΑΝΣΥΠΟ:
Ο Πανελλήνιος Σύλλογος Υπαλλήλων ΟΑΕΔ – τ. ΟΕΕ – τ. ΟΕΚ καταθέτει τεκμηριωμένη πρόταση για τη σύσταση Εθνικού Δημόσιου Οργανισμού Στέγασης και Κοινωνικής Κατοικίας με μορφή Νομικού Προσώπου Δημοσίου Δικαίου, ως αναγκαία θεσμική απάντηση στη στεγαστική κρίση.
Η πρόταση στηρίζεται στη βασική θέση ότι η κατοικία δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται ως απλό εμπόρευμα ή ως πεδίο εμπορικής αξιοποίησης ακινήτων. Το άρθρο 21 παρ. 4 του Συντάγματος αναγνωρίζει την απόκτηση κατοικίας από όσους τη στερούνται ή στεγάζονται ανεπαρκώς ως αντικείμενο ειδικής κρατικής φροντίδας. Επομένως, η κοινωνική κατοικία απαιτεί μόνιμο δημόσιο θεσμό, διοικητική λογοδοσία, κοινωνικό έλεγχο και προστασία των δικαιούχων.
Το υπόμνημα τεκμηριώνει ότι ένας φορέας κοινωνικής κατοικίας δεν θα ασκεί απλή διαχείριση ακινήτων, αλλά θα αποφασίζει ποιοι είναι δικαιούχοι, με ποια κριτήρια, ποια μοριοδότηση, ποιο κοινωνικό μίσθωμα, ποιες ενστάσεις και ποιες ανακλήσεις θα ισχύουν. Πρόκειται για άσκηση δημόσιας εξουσίας που επηρεάζει άμεσα κοινωνικά δικαιώματα και έννομα συμφέροντα. Γι’ αυτό οι σχετικές πράξεις πρέπει να είναι διοικητικές, αιτιολογημένες, ελέγξιμες και προσβλητές ενώπιον της διοικητικής δικαιοσύνης.
Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στη θεσμική συνέχεια ΟΕΚ – ΟΑΕΔ – ΔΥΠΑ. Η περιουσία και η αποστολή του πρώην ΟΕΚ δεν αποτελούν ουδέτερο χαρτοφυλάκιο ακινήτων, αλλά κοινωνικά δεσμευμένη περιουσία, συνδεδεμένη με εργατικές και εργοδοτικές εισφορές, στεγαστικά προγράμματα και κοινωνικές υποχρεώσεις. Η μεταφορά αυτού του πεδίου σε Ανώνυμη Εταιρεία ή άλλο ΝΠΙΔ θα συνιστούσε θεσμική αποκοπή από τη δημόσια κοινωνική διοίκηση και θα άνοιγε τον δρόμο σε λογικές εμπορικής αξιοποίησης.
Το κείμενο απαντά και στο επιχείρημα της «ευελιξίας» των εταιρικών σχημάτων. Υποστηρίζει ότι η λύση δεν είναι μια Α.Ε. ή ΝΠΙΔ ειδικού σκοπού, αλλά ένα ΝΠΔΔ με ειδικό επιχειρησιακό καθεστώς: τεχνική υπηρεσία, μονάδα ωρίμανσης έργων, ειδικά μητρώα, προγραμματικές συμβάσεις με ΟΤΑ, γρήγορες αλλά διαφανείς διαδικασίες, ειδικό στεγαστικό ταμείο, ετήσιο επιχειρησιακό σχέδιο και δημόσιο απολογισμό. Δηλαδή δημόσιος χαρακτήρας χωρίς διοικητική ακινησία.
Η πρόταση αντλεί επίσης παραδείγματα από την ευρωπαϊκή εμπειρία. Η Βιέννη, η Γαλλία, η Ολλανδία και η Γερμανία δείχνουν ότι η κοινωνική κατοικία στηρίζεται σε δημόσιους, δημοτικούς ή κοινωνικά ελεγχόμενους φορείς, με συμμετοχή ενοικιαστών, εργαζομένων και κοινωνικών εταίρων. Για τον λόγο αυτό προτείνεται Διοικητικό Συμβούλιο με θεσμική συμμετοχή κράτους, εργαζομένων, ΟΤΑ, επιστημονικών φορέων, κοινωνικών εταίρων και εκπροσώπων δικαιούχων ή ενοικιαστών κοινωνικής κατοικίας.
Το συμπέρασμα είναι σαφές: η Ελλάδα δεν χρειάζεται μια εταιρεία για να «αξιοποιήσει» τη στεγαστική κρίση. Χρειάζεται έναν μόνιμο, δημόσιο, κοινωνικά λογοδοτούμενο οργανισμό, που θα παράγει και θα διαχειρίζεται απόθεμα προσιτής κατοικίας προς όφελος των εργαζομένων, των οικογενειών, των νέων και των ευάλωτων νοικοκυριών.
Προτεινόμενα άρθρα
03.06.2026 | 11:22
03.06.2026 | 11:07





