Κρασί ή μπύρα; Ποιο είναι καλύτερο για δίαιτα;

Είτε πρόκειται για πρόποση σε ένα σημαντικό γεγονός είτε απλώς για συνοδεία ενός καλού γεύματος, το αλκοόλ δεν λείπει ποτέ. Και η λίστα με τα πιο δημοφιλή ποτά περιλαμβάνει δύο βασικούς παράγοντες: το κρασί και την μπύρα, μεταξύ των πιο δημοφιλών αλκοολούχων ποτών για κάθε είδους πρόποση.

Η υπερβολή όμως πρέπει να αποφεύγεται. Επηρεάζει πρώτα απ’ όλα την πνευματική μας διαύγεια, αλλά και τη δίαιτά μας, δεδομένου ότι το αλκοόλ έχει αρκετά υψηλές θερμίδες.

Αν η διατροφή μας απαιτεί περιορισμό των θερμίδων, θα πρέπει επίσης να περιορίσουμε την κατανάλωση κρασιού και μπύρας. Ναι, μια κρύα λάγκερ είναι υπέροχη με ένα κομμάτι πίτσα, και ένα ποτήρι λευκό κρασί είναι ευπρόσδεκτο με ριζότο με γαρίδες, αλλά και τα δύο έχουν συνέπειες.

Αναλύοντας, λοιπόν, αυτά τα ποτά και κάνοντας έναν απολογισμό, ποια επιλογή είναι καλύτερη για τον περιορισμό της βλάβης;

Δηλαδή, μεταξύ κρασιού και μπύρας, ποια σας κάνει να παίρνετε περισσότερο βάρος και ποια λιγότερο αν έχετε αποφασίσει να ακολουθήσετε μια δίαιτα χαμηλών θερμίδων;

Κρασί ή μπύρα: τι να διαλέξω;

Οι θερμίδες στο κρασί και την μπύρα εξαρτώνται κυρίως από την περιεκτικότητα σε αλκοόλ και την περιεκτικότητα σε ζάχαρη. Και όσο υψηλότερες είναι αυτές οι μεταβλητές τόσο περισσότερες θερμίδες θα έχει το ποτό, κάτι που θα μπορούσε να ανατρέψει τη διατροφή μας με λίγες μόνο γουλιές.

Γενικά, τα κρασιά έχουν μεγαλύτερη περιεκτικότητα σε αλκοόλ από τις μπύρες, αλλά είναι σημαντικό να θυμάστε ότι οι μερίδες δεν είναι οι ίδιες. Ένα ποτήρι μπορεί να χωρέσει περίπου 125 ml υγρού, σε σύγκριση με τα 330 ml ενός τυπικού μπουκαλιού μπύρας, οπότε να είστε προσεκτικοί με την ποσότητα που θέλετε να πιείτε.

Μια άλλη λεπτομέρεια που πρέπει να γνωρίζετε είναι η θρεπτική αξία, η οποία πρέπει να συγκριθεί με τις λεγόμενες κενές θερμίδες στο αλκοόλ, δηλαδή εκείνες που δεν έχουν θρεπτικά συστατικά. Η μπύρα, που παρασκευάζεται από τη ζύμωση σιτηρών, περιέχει περισσότερους υδατάνθρακες από το κρασί.

Δείτε ακόμη:

89χρονος: Αυτός ήταν ο επόμενος στόχος του

Ο γλυκαιμικός δείκτης της, επομένως, είναι υψηλότερος και μπορεί να οδηγήσει σε απότομες αυξήσεις στο σάκχαρο του αίματος, με όλες τις σχετικές συνέπειες. Από την άλλη πλευρά, η μπύρα περιέχει μικρές ποσότητες πρωτεΐνης και μετάλλων, όπως κάλιο, φώσφορο και μαγνήσιο, ενώ το κόκκινο κρασί είναι πλούσιο σε αντιοξειδωτικά.

Θερμιδική πρόσληψη

Και αφού ρίξουμε μια ματιά στις κούπες μπύρας και τα ποτήρια κρασιού από διατροφικής άποψης, ας εμβαθύνουμε στις θερμίδες. Οι πιο ελαφριές επιλογές, περιττό να πούμε, είναι οι μη αλκοολούχες ή οι εξαιρετικά ελαφριές μπύρες, με πρόσληψη θερμίδων από 50 έως 70 kcal ανά 33 cl.

Οι κλασικές λάγκερ ή οι ανοιχτόχρωμες πίλσνερ, από την άλλη πλευρά, έχουν από 120 έως 150 θερμίδες, πάντα για την ίδια ποσότητα. Για τις κόκκινες μπύρες και ορισμένες IPA, το εύρος είναι 160 έως 180 θερμίδες, φτάνοντας τις 230 θερμίδες για τις εκδόσεις διπλής βύνης.

Για το κρασί , αν λάβουμε υπόψη ένα ποτήρι 125 ml, θα υπολογίσουμε περίπου 80 kcal για ένα κόκκινο κρασί με περιεκτικότητα σε αλκοόλ 11%, φτάνοντας τις 130 kcal εάν η περιεκτικότητα σε αλκοόλ αυξηθεί στο 15%. Ένα ξηρό λευκό κρασί θα κυμαίνεται μεταξύ 90 και 110 kcal, ενώ ένα prosecco μεταξύ 80 και 100 kcal.

Η χειρότερη επιλογή, από θερμιδικής άποψης, είναι το γλυκό κρασί passito, το οποίο μπορεί να έχει έως και 290kcal ανά 125ml, δεδομένης της υψηλής περιεκτικότητάς του σε ζάχαρη. Ωστόσο, αυτό το επιδόρπιο κρασί καταναλώνεται συνήθως σε μικρά ποτήρια των 75ml, όχι σε ποτήρια με κοτσάνι, περιορίζοντας έτσι τον κίνδυνο.

Τι σε κάνει να παίρνεις λιγότερο βάρος και τι σε κάνει να φουσκώνεις περισσότερο;

Ουσιαστικά, από άποψη θερμίδων, καλύτερες είναι οι μη αλκοολούχες μπύρες, οι ελαφριές μπύρες ή οι κλασικές ξανθές lager, που έχουν λιγότερες θερμίδες. Αν μειώσουμε τις ποσότητες και αρκεστούμε μόνο σε ένα ποτήρι κρασί, μπορούμε επίσης να «τολμήσουμε» με κόκκινα 11° ή prosecco, που έχουν λιγότερη ζάχαρη.

Αν αναρωτιόμαστε τι προκαλεί το περισσότερο φούσκωμα, ένα άλλο ευαίσθητο σημείο που συμβαδίζει με τις θερμίδες, η μπύρα είναι ο χειρότερος ύποπτος. Η περιεκτικότητά της σε υδατάνθρακες και οι διαδικασίες ζύμωσης την καθιστούν εχθρό του στομάχου μας.