Δημόσιοι υπάλληλοι καταγγέλλουν κατανομή «μπόνους» με αδιαφανή κριτήρια

Την κατανομή των μπόνους σε υπαλλήλους δημοσίων υπηρεσιών, με κριτήρια αδιαφανή, κρυφά και ανεξέλεγκτα καταγγέλλει η Πανελλήνια Ομοσπονδία Γεωτεχνικών Δημοσίων Υπαλλήλων (ΠΟΓΕΔΥ), σημειώνοντας χαρακτηριστικά ότι: «Η αδικία των μπόνους όχι μόνο παγιώνεται, αλλά εξελίσσεται σε πρόκληση». 

Μάλιστα η ΠΟΓΕΔΥ, καταγγέλλει ότι υπάρχει άνιση κατανομή του μεταξύ Περιφέρειας και Αθήνας. Ειδικότερα η ΠΟΓΕΔΥ, σημειώνει: «Η περιφέρεια, για άλλη μία φορά, μένει εκτός μπόνους στη συντριπτική της πλειονότητα, παρότι είναι αυτή που στην πράξη “σηκώνει το βάρος” και “ξελασπώνει” την κατάσταση με τους ελέγχους. Την ίδια στιγμή, υπηρεσίες της κεντρικής διοίκησης στην Αθήνα αποκλείονται συλλήβδην, χωρίς καμία επαρκή ή πειστική αιτιολόγηση».

Ακολουθεί ολόκληρη η ανακοίνωση-καταγγελία της ΠΟΓΕΔΥ:

Άλλη μία χρονιά επιβεβαιώνεται με τον πιο εμφατικό τρόπο η άδικη και προκλητική κατανομή των μπόνους, με κριτήρια αδιαφανή, κρυφά και ανεξέλεγκτα, όπως ακριβώς προβλέπει και επιβάλλει το συγκεκριμένο

νομικό έκτρωμα.

Στην τρίτη χρονιά εφαρμογής του, ο νόμος αποκαλύπτει πλήρως τον πραγματικό του στόχο: δεν επιβραβεύει την απόδοση, αλλά την υποταγή. Επιβραβεύει όσους σιωπούν, όσους δεν αντιδρούν, όσους αποδέχονται αδιαμαρτύρητα τις άνωθεν εντολές — ή ακόμη χειρότερα, όσους τις επικροτούν.

Η περιφέρεια, για άλλη μία φορά, μένει εκτός μπόνους στη συντριπτική της πλειονότητα, παρότι είναι αυτή που στην πράξη «σηκώνει το βάρος» και «ξελασπώνει» την κατάσταση με τους ελέγχους. Την ίδια στιγμή, υπηρεσίες της κεντρικής διοίκησης στην Αθήνα αποκλείονται συλλήβδην, χωρίς καμία επαρκή ή πειστική αιτιολόγηση.

Και ενώ συμβαίνουν όλα αυτά, οι διευθυντές φαίνεται ότι… αυτοαξιολογούνται, αυτοεπιβραβεύονται και καταλήγουν –όπως όλως τυχαίως– στη μερίδα του λέοντος από τα διαθέσιμα κονδύλια, αποκόπτοντας

σημαντικούς πόρους από τους εργαζόμενους που πραγματικά παράγουν έργο.

Η επαναφορά του 13ου και 14ου μισθού για το Δημόσιο έχει αποκλειστεί, και τα μπόνους παρουσιάζονται προκλητικά ως δήθεν υποκατάστατο. Για όλους; Όχι, βέβαια. Για λίγους και «εκλεκτούς».

Με την πάροδο του χρόνου, αποκαλύπτονται και νέες «χρήσεις» αυτού του περιβόητου εργαλείου. Υπό την «ομπρέλα» του λεγόμενου «διευθυντικού δικαιώματος», φαίνεται ότι διαμορφώνεται ένα πεδίο ανεξέλεγκτης εξουσίας, όπου οι αποφάσεις λαμβάνονται χωρίς διαφάνεια, χωρίς λογοδοσία και χωρίς ουσιαστικά κριτήρια.

Η ΠΟΓΕΔΥ θέτει ευθέως κρίσιμα ερωτήματα:

— Στις Διευθύνσεις του ΥΠΑΑΤ, με ποια ακριβώς κριτήρια έγινε η κατανομή των μπόνους; Ποιοι επιλέχθηκαν και γιατί;

— Στον περιορισμένο κύκλο των «επιβραβευόμενων», περιλαμβάνονται υπάλληλοι που βρίσκονται υπό επίσημη διερεύνηση για πειθαρχικά ή και ποινικά παραπτώματα;

Ξεκαθαρίζουμε: σεβόμαστε απολύτως το τεκμήριο αθωότητας και διαφωνούμε με τις εξοντωτικές πρακτικές της πειθαρχικής διαδικασίας.

Όμως, είναι αδιανόητο και προκλητικό να επιβραβεύονται με υψηλά μπόνους υπάλληλοι που βρίσκονται υπό σοβαρή διερεύνηση. Αυτό δεν είναι «διευθυντικό δικαίωμα». Είναι στρέβλωση κάθε έννοιας δικαιοσύνης.

Πού ακριβώς προστατεύεται το δημόσιο συμφέρον;

Δείτε ακόμη:

Αξιολόγηση Δημοσίου, ΟΤΑ: Επανέρχεται με εξάμηνη καθυστέρηση - Πότε ξεκινάει

Το «διευθυντικό δικαίωμα» λειτουργεί υπεράνω νόμων, κανόνων και ηθικής;

Ή μήπως έχει μετατραπεί σε εργαλείο αυθαιρεσίας;

Δηλώνουμε ξεκάθαρα: δεν πρόκειται να συνηθίσουμε αυτή την κατάσταση. Δεν θα αποδεχθούμε την αδικία, ούτε θα ανεχθούμε την επιβράβευση προβληματικών συμπεριφορών στο όνομα ενός ανεξέλεγκτου

«δικαιώματος». Δεν θα πάθουμε μιθριδατισμό.

Και διερωτόμαστε:

Είναι δυνατόν να συμβαίνουν αυτά, την ίδια στιγμή που διακηρύσσεται η «εξυγίανση» του ΟΠΕΚΕΠΕ και των παρακλαδιών του

Την ώρα που οι καταγγελίες και οι επισημάνσεις της ΠΟΓΕΔΥ για το Ταμείο Γεωργίας και Κτηνοτροφίας (ΤΓΚ) επιβεβαιώνονται στην πράξη;

Την ώρα που οι γεωτεχνικοί στηρίζουν ουσιαστικά τα έσοδα του Ταμείου μέσω των ελέγχων, της είσπραξης τελών και των εισφορών, αλλά λαμβάνουν τελικά ψίχουλα ως ανταπόδοση της εργασίας τους;

Ως συνδικαλιστικό όργανο, δηλώνουμε ότι δεν θα συμβάλουμε στην κανονικοποίηση αυτής της κατάστασης. Δεν θα νομιμοποιήσουμε την αδικία, ούτε την κουλτούρα φόβου και υποταγής που επιχειρεί να επιβληθεί μέσω του «διευθυντικού δικαιώματος».

Δεν πρόκειται απλώς για οικονομικό ζήτημα. Πρόκειται για ζήτημα αξιοπρέπειας, ισότητας και δημοκρατικής λειτουργίας της διοίκησης.

Τελικά, το «διευθυντικό δικαίωμα» είναι πάνω από όλα;

Ή υπάρχουν όρια, κανόνες και ευθύνες;

Αναμένουμε συγκεκριμένες απαντήσεις από όλους όσοι αποφασίζουν και υπογράφουν.