O «καυτός» Μάιος του Κ. Μητσοτάκη-Τι θα κάνει με τις εκλογές

Σε μια περίοδο που μοιάζει με πορεία σε ναρκοπέδιο εισέρχεται η κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη ο οποίος αναμένεται να λάβει τις τελικές του αποφάσεις και σε ότι αφορά το χρόνο διεξαγωγής των εκλογών.

Το μεγαλύτερο πρόβλημα για το Μέγαρο Μαξίμου είναι η ακρίβεια.  Εξανεμίζει το εισόδημα των πολιτών και ιδιαίτερα των ευάλωτων νοικοκυριών και ψαλιδίζει τα ποσοστά της ΝΔ. Αν συνεχιστεί αυτή η κατάσταση η ΝΔ θα πρέπει να αποχαιρετίσει οριστικά τον στόχο της αυτοδυναμίας.

Υπάρχει λύση;

Ο Πρωθυπουργός εναποθέτει τις ελπίδες του σε μια ευρωπαϊκή λύση η οποία όμως δεν φαίνεται να «περπατά» τόσο γρήγορα όσο θα ήθελε η κυβέρνηση.  Ο κ. Μητσοτάκης προχώρησε στην αύξηση του κατώτατου μισθού και σε μέτρα ανακούφισης των πολιτών που, όμως, δεν φαίνεται να αρκούν.

Την ίδια ώρα τα ταμεία μετά το μοίρασμα 43 δις μέσα σε δύο χρόνια φαίνεται να μην έχουν πολλά περιθώρια. Σύμφωνα με το οικονομικό επιτελείο οι πόροι που υπάρχουν είναι περίπου 800 εκατομμύρια από τον από τον προϋπολογισμό και 2,2 δισ από το Ταμείο Ενεργειακές Μετάβασης.

Δείτε ακόμη:

Στη Σκωτία ο Μητσοτάκης κατόπιν πρόσκλησης του πρίγκιπα Καρόλου

Σε ρυθμούς σκληρής αντιπολίτευσης ο Α. Τσίπρας-Το ορόσημο της 15ης Μάϊου

Δεν αρκούν. Είναι, όπως λέγεται, σαν να επιχειρείς να καταρρίψεις αεροσκάφος με σφεντόνα.

Η κρίσιμη ημερομηνία είναι η 18 Μαΐου. Τότε οι Βρυξέλλες θα ανοίξουν τα χαρτιά τους, θα ξέρουμε αν υπάρχει και ποια θα είναι η ευρωπαϊκή απάντηση στην ακρίβεια. Δύο μέρες νωρίτερα, στις 16 Μαΐου ο κ.  Μητσοτάκης θα έχει κρίσιμο τετ α τετ στο Λευκό Οίκο με τον Τζο Μπάιντεν. Δέκα μέρες νωρίτερα στις 6-8 Μαίου θα πραγματοποιηθεί το συνέδριο της ΝΔ.

Σε κάθε περίπτωση όλα δείχνουν ότι ο χρόνος των εκλογών επισπεύδεται. Οι εισηγήσεις που δέχεται ο Πρωθυπουργός είναι να στήσει κάλπες το φθινόπωρο. Το σενάριο εξάντλησης της τετραετίας απομακρύνεται όλο και περισσότερο.

Και αυτό γιατί κάθε μέρα που περνάει συσσωρεύεται φθορά. Η οποία ενδέχεται να εκφραστεί στις κάλπες με τρόπο εκκωφαντικό, που θα σημάνει το τέλος της πολιτικής υπεροχής της κυβέρνησης.