Βρεφοκομείο Αθηνών: Τον Σεπτέμβριο η εκδίκαση των ασφαλιστικών μέτρων -Ανακοίνωση απολυμένων

Για τις 14 Σεπτεμβρίου αναβλήθηκε η εκδίκαση των ασφαλιστικών μέτρων εναντίον του Δημοτικού Βρεφοκομείου Αθηνών από το Πρωτοδικείο Αθηνών, στο οποίο έχουν προσφύγει οι 102 απολυμένοι εργαζόμενοι.

Σε ανακοίνωσή τους οι εργαζόμενοι κατηγορούν τον Δήμο ότι «επιμένει» στην απόλυση τους, λέγοντας ότι «αποτελεί πρωτοφανή εκδήλωση αναλγησίας και υποκρισίας τα δημόσια κροκοδείλια δάκρυα να μετατρέπονται ως δια μαγείας σε κακόπιστη αντιδικία στα δικαστήρια».

«Ο Δήμαρχος η δημοτική αρχή του Δήμου Αθηναίων ας έχει υπόψη του ότι εξήντα τουλάχιστον από τους απολυμένους του δημοτικού βρεφοκομείου δεν παραιτούνται από το δικαίωμα στη δουλειά που το κέρδισαν πανάξια με δύο και περισσότερα χρόνια ευσυνείδητης καθημερινής εργασίας με απλήρωτες υπερωρίες και εναλλαγές σε άσχετα καθήκοντα», καταλήγουν στην ανακοίνωσή τους, η οποία ολόκληρη έχει ως εξής:

Παρά την καθυστερημένη νομοθετική αντίδραση της κυβέρνησης ο Δήμος Αθηναίων επιμένει στην απόλυση 102 εργαζόμενων στο Δημοτικό Βρεφοκομείο Αθηνών.

Αποτελεί πρωτοφανή εκδήλωση αναλγησίας και υποκρισίας τα δημόσια κροκοδείλια δάκρυα να μετατρέπονται ως δια μαγείας σε κακόπιστη αντιδικία στα δικαστήρια.

Λύση υπάρχει! Διάθεση να δοθεί, δεν υπάρχει…

Δείτε ακόμη:

Δήμος Αρταίων: Νέοι χώροι με υπαίθρια όργανα γυμναστικής

Οργανισμός Λιμένος Πατρών: Στην ευθύνη του Δήμου το υπόστεγο που κατέρρευσε

Πόροι εξασφαλίστηκαν, όχι όμως και συναίσθηση ευθύνης.

Δεν μπορεί να μην υπάρχει χρόνος για διάλογο όταν πετιούνται 100 οικογένειες στο δρόμο.

Δεν υπάρχει χώρος για πολιτικά παιχνίδια από φιλόδοξες μιντιακές περσόνες, που πάνω στην πλάτη μας πατούν για ένα καλό πλασαρίσμα στις επόμενες εκλογές. Νομίζουν ότι δεν αντιλαμβανόμαστε πάρα πολύ καλά ότι μεταθέτουν τις ευθύνες τους, όταν μας κάνουν “μπαλάκι” παριστάνοντας τους κατήγορους ενώ είναι υπόλογοι.

Ο Δήμαρχος η δημοτική αρχή του Δήμου Αθηναίων ας έχει υπόψη του ότι εξήντα τουλάχιστον από τους απολυμένους του δημοτικού βρεφοκομείου δεν παραιτούνται από το δικαίωμα στη δουλειά που το κέρδισαν πανάξια με δύο και περισσότερα χρόνια ευσυνείδητης καθημερινής εργασίας με απλήρωτες υπερωρίες και εναλλαγές σε άσχετα καθήκοντα.