Λιβάνιος κατά Δημάρχων: Δεν μπορούν να κρίνουν αν συμβασιούχοι καλύπτουν πάγιες & διαρκείς ανάγκες
Τις σκέψεις του για τις διατάξεις του άρθρου 731 (πρώην 730) που επιτάσσει την παρέμβαση των φορέων της κεντρικής κυβέρνησης, μέσω του Νομικού Συμβουλίου του κράτους μοιράστηκε ο υπουργός Εσωτερικών Θεόδωρος Λιβάνιος κατά τη διάρκεια της χθεσινής παρουσίασης του νέου Κώδικα Αυτοδιοίκησης.
Σύμφωνα με την παρούσα μορφή της διάταξης που αποτελεί τον επίγονο της περιβόητης “διάταξης Βορίδη”, στις δίκες των συμβασιούχων που επιζητούν τη μονιμοποίησή τους δια της δικαστικής οδού η διάταξη αναφέρει χαρακτηριστικά τα παρακάτω
“Η αγωγή ή η κλήση κοινοποιούνται στο Ελληνικό Δημόσιο με μέριμνα του ενάγοντος, επί ποινή απαραδέκτου της συζήτησης της υπόθεσης. Κατά τη συζήτηση στο ακροατήριο προσκομίζονται υποχρεωτικά από τον επιμελέστερο διάδικο οι απόψεις των αρμόδιων υπηρεσιών του Υπουργείου Εσωτερικών και του Υπουργείου Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών επί της αγωγής περί του αντίκτυπου της δίκης στον προγραμματισμό του ανθρώπινου δυναμικού και στη δημοσιονομική ισορροπία, άλλως η συζήτηση κηρύσσεται απαράδεκτη και αίρονται αυτοδικαίως τυχόν ασφαλιστικά μέτρα ή προσωρινή διαταγή που έχει χορηγηθεί. Η παρούσα ισχύει και σε περίπτωση υποβολής αίτησης ασφαλιστικών μέτρων ή αιτήματος προσωρινής διαταγής”.
Πλήττεται η αυτοτέλεια των ΟΤΑ
Αν και η διάταξη, με τη νέα της μορφή αμβλύνεται σε σχέση με την προηγούμενη (η υποχρεωτική παρουσία δικηγόρων του Δημόσιου στις δίκες μετατρέπεται, πλέον, σε υποχρεωτική κατάθεση των απόψεων των υπουργείων Εσωτερικών και Οικονομικών), σύμφωνα με έγκυρους νομικούς εξακολουθεί να γεννά σειρά ερωτημάτων πρωτίστως στο πλαίσιο της αυτονομίας και αυτοτέλειας των ΟΤΑ που διασφαλίζεται από το άρθρο 102 του Συντάγματος.
Η υποχρεωτική προσκόμιση των απόψεων των υπηρεσιών του Υπουργείου, στην ουσία φέρνει, μέσω του “επιμελέστερου” διαδίκου την άποψη του κεντρικού κράτους μη δείχνοντας εμπιστοσύνη στον διάδικο δήμο να υπερασπιστεί εαυτόν, με πρόσχημα τον αντίκτυπο της δίκης στον προγραμματισμό του ανθρώπινου δυναμικού και στη δημοσιονομική ισορροπία.
Ο Υπουργός ερωτηθείς από το aftodioikisi.gr για τις συνταγματικές αμφιβολίες που γεννά η διάταξη απάντησε: “Υπάρχει αυτοτέλεια, δεν υπάρχει ασυδοσία. Οι προσλήψεις προσωπικού εντάσσονται στους περιορισμούς προσλήψεων που υπάρχουν στον κανόνα 1 προς 1″.
Ο ίδιος σχολιάζοντας τις πτυχές και τις εφαρμογές της διάταξης ανέφερε πως “αυτό που κάνουμε είναι, ότι στο διαχωρίζουμε τους συμβασιούχους που δεν έχουν χρόνια προϋπηρεσίας, γιατί έχουμε ακούσει περιπτώσεις που οι συμβασιούχοι με ένα δίμηνο πάνε και πάνε ζητούν ότι καλύπτουν πάγιες και διαρκείς ανάγκες. Αυτοί λοιπόν δεν δικαιούνται”.
Ο αποκαλυπτικός διάλογος
Ακολουθεί ο διάλογος μεταξύ Δημοσιογράφου (Δ) και Υπουργού (Υ):
Δ: Μιλήσατε για ασυδοσία των δήμων;
Υ: Δεν μίλησα για ασυδοσία. Είπα ότι το “αυτοτέλεια” δε σημαίνει ασυδοσία. Δεν μπορεί δηλαδή με αυτή τη λογική να κάνουν προσλήψεις μόνοι τους χωρίς ΑΣΕΠ ή να κάνουν οτιδήποτε. Ο νόμος δίνει τα όρια της αυτοτέλειας και είναι διοικητική και οικονομική αυτοτέλεια. Εδώ λοιπόν τους λέμε ότι σε συγκεκριμένες περιπτώσεις συμβασιούχων με λίγους μήνες υμβάσεις θα υπάρχει και η παράσταση του νομικού συμβουλίου του κράτους για λόγους που έχουν εξηγηθεί και αφορούν τη δημοσιονομική κατάσταση και τον προγραμματικό προσλήψεων της χώρας.
Το aftodioikisi.gr συνέχισε, στο περιθώριο της συνάντησης με τους δημοσιογράφους, το ερώτημά του προς τον Υπουργό, ρωτώντας τον “Ο δήμος δεν έχει τη δυνατότητα να κρίνει από μόνος του αν οι συμβασιούχοι αυτοί κρίνουν πάγιες και διαρκείς ανάγκες στο δικαστήριο;” με εκείνον να απαντά πως “ο δήμος δεν έχει τη δυνατότητα να το κρίνει μόνος του!”.
Εν συνεχεία, τέθηκε ως ερώτημα στο “τραπέζι” ένα διαδικαστικό ζήτημα που δημιουργείται κατά την υποχρεωτική επί ποινή απαραδέκτου κατάθεση των απόψεων των Υπουργείων. Τα ασφαλιστικά μέτρα και οι προσωρινές διαταγές έχουν σύντομες προθεσμίες ως προς την εκδίκασή τους με αποτέλεσμα να μην καθίσταται εφικτή η έγκαιρη κατάθεση των απόψεων των υπουργείων, χωρίς την οποία η η δίκη δεν μπορεί να διεξαχθεί.
Δ: Πέραν αυτού υπάρχει και ένα θέμα στην κατάθεση των ασφαλιστικών μέτρων αλλά και στις προσωρινές διαταγές. Μέχρι να κληθούν το Υπουργεία, επειδή οι διαδικασίες ασφαλιστικών μέτρων και προσωρινών διαταγών είναι πολύ σύντομες, δεν υπάρχει ένα ας πούμε κόλλημα γραφειοκρατικό; Δηλαδή μέχρι να έρθουν (σ.σ. οι απόψεις των Υπουργείων) δεν θα είναι δυνατόν να εκδικαστούν.
Υ: Είναι η νέα διαδικασία που θεσπίζεται από εδώ και πέρα. Επαναλαμβάνω ότι κάποιος ο οποίος είναι συμβασιούχος για 8 μήνες δεν καλύπτει πάγιες και διαρκείς ανάγκες. Προσλήψεις προσωπικού ιδίως στις ανταποδοτικές υπηρεσίες έχουν δοθεί στο ακέραιο. Όλα τα αιτήματα. Και ο αριθμός προσλήψεων σε μη ανταποδοτικές υπηρεσίες, ιδίως για το 2026 ξεπέρασε κάθε χρονιά. Όταν ένας συμβασιούχος έχει από εδώ και πέρα σύμβαση 2-5 μηνών για πυροπροστασία ή 7 μηνών ή 6 μηνών ή 8 μηνών είναι συμβασιούχος. Θα κάνει τη σύμβασή του και θα αποχωρεί. Διότι να σας πω και κάτι; Υπήρχε και ένα καθεστώς κοινωνικής αδικίας για ανθρώπους που θέλουν να διοριστούν μόνιμα στο δημόσιο. Έγιναν 120.000 αιτήσεις ΔΕ, για να διοριστούν στο δημόσιο. Και δεν υπάρχει άλλος τρόπος διορισμού από εδώ και πέρα στο δημόσιο πλην της διαδικασίας μέσω ΑΣΕΠ
Δ: Βέβαια και ο Δήμος μπορεί να το κρίνει από μόνος αυτό. Αν ο 8μηνος στο δικαστήριο…
Υ: Όταν κάνεις μια σύμβαση το συμβούλιο παίρνει απόφαση ότι καλύπτει έκτακτη ανάγκη γι’ αυτό ζητάει 8μηνα. Και γι’ αυτό η συμβασιούχοι από εδώ και πέρα στις κατηγορίες αυτές θα είναι παρουσία… Και βέβαια δεν στερούνται δικαστικής προστασίες προφανώς. Όποιος θεωρεί ότι μπορεί να προσφύγει, θα μπορεί να προσφύγει. Αλλά από εκεί και πέρα, δεν θα είναι επιτρεπτή η αιώνια ανακύκλωση συμβασιούχων με δικαστικές αποφάσεις.
Προτεινόμενα άρθρα
12.07.2026 | 08:00
Σχετικά άρθρα
11.06.2026 | 22:40
