Δ. Θεσσαλονίκης: Καταγγελία για σκουπίδια & “ξεχειλισμένους” κάδους (φωτο)

Όπως μας αναφέρουν: “Η καθαριότητα αποτελεί ίσως τη βασικότερη αρμοδιότητα των Δήμων και συνδέεται άμεσα με τη δημόσια υγεία, την ποιότητα ζωής, την προστασία του περιβάλλοντος και φυσικά την αισθητική την εικόνα μιας πόλης. Η εφαρμογή ενός ορθού πλάνου καθαριότητας, λοιπόν, δεν βρίσκεται στην ευγενική ευχέρεια του εκάστοτε Δήμου, αλλά αποτελεί νομική υποχρέωσή του“.

Μας παραθέτουν μάλιστα και την ερμηνεία που δίνει  ο Παναγιώτης Γαλάνης, Νομικός Σύμβουλος Περιβαλλοντικού-Πολεοδομικού Δικαίου και Διδάσκων Νομικής ΕΚΠΑ σε σχετικό του άρθρο:

Δείτε ακόμη:

Κατηγορούμενοι υπάλληλοι Δήμου δικαιώθηκαν δικαστικά μετά από 7 χρόνια

«Στο άρθρο 24 παρ. 1 του Δημοτικού και Κοινοτικού Κώδικα (ΠΔ 410/1995  Α` 231) ορίζεται συνοπτικώς ότι:

«Η διοίκηση όλων των τοπικών υποθέσεων ανήκει στην αρμοδιότητα των δήμων και των κοινοτήτων. Στην αρμοδιότητα των δήμων και των κοινοτήτων ανήκουν ιδίως : γ) η καθαριότητα και η διαχείριση των απορριμμάτων, ιε) ο έλεγχος της τήρησης των διατάξεων που αφορούν την καθαριότητα ».

Από τις διατάξεις αυτές συνάγεται ότι συναφώς προς την υποχρέωση που έχει ο δήμος να επιμελείται την καθαριότητα και την αποκομιδή των απορριμμάτων, υφίσταται υποχρέωση των αρμοδίων οργάνων του, να λαμβάνουν, κατά την άσκηση της παραπάνω δραστηριότητας, όλα τα απαραίτητα μέτρα για τη διαφύλαξη της υγείας και  της περιουσίας των ιδιωτών.

Επομένως, η παράλειψη οφειλόμενης ενέργειας των οργάνων Ο.Τ.Α.  σε σχέση με τις πιο πάνω υποχρεώσεις τους, ως αναγόμενη σε άσκηση εξουσίας, κατά την έννοια  των παραπάνω διατάξεων, συνιστά παρανομία της Διοικήσεως και δημιουργεί, συντρεχουσών και των λοιπών προϋποθέσεων,  νόμιμο λόγο αγωγής και διάγνωσης ευθύνης του Κράτους προς αποζημίωση με βάση τα άρθρα 105 – 106 ΕισΝΑΚ (ΔΕφΑθ 635/2009, πρβλ. ΑΠ 1721/80, ΝοΒ 28 σελ. 1467, βλ. κυρίως ΔΕφΑθ 3194/2019).»