Το αεροπορικό ατύχημα που μετατράπηκε σε κορυφαίο αξιοθέατο λόγω… της φύσης

Όλα ξεκίνησαν στις 3 Δεκεμβρίου 2001, όταν το Αεροφωτογραφικό RF4-E πετούσε σε χαμηλό ύψος, συνοδευόμενο από ένα δεύτερο μαχητικό αεροσκάφος, σε μια επιχείρηση φωτογράφισης της περιοχής.

Οι πιλότοι του Αεροφωτογραφικού RF4-E, ο κυβερνήτης (σμηναγός) Κωνσταντίνος Γιαννούλης και ο συγκυβερνήτης (υποσμηναγός) Σωτήρης Μαγκώτσιος, έχασαν τον έλεγχο και έπεσαν σε μια ορεινή, δύσβατη περιοχή, χωρίς, ευτυχώς, να διατρέξουν κίνδυνο, αφού πρόλαβαν και εγκατέλειψαν το αεροσκάφος, χρησιμοποιώντας το σύστημα εκτίναξης.

Κάτοικοι της Καλογριανής έτρεξαν για βοήθεια στους δύο πιλότους, τους οποίους και βρήκαν μετά από λίγα λεπτά τραυματισμένους και σε μικρή απόσταση τον έναν από τον άλλον. Λίγες ώρες αργότερα ελικόπτερο Super Puma μετέβη στην περιοχή και διέσωσε τους δύο πιλότους.

Το αεροσκάφος είχε φύγει από την 110 Πτέρυγα Μάχης, που εδρεύει στη Λάρισα, και η πτώση του έγινε αντιληπτή έπειτα από μία ώρα από τους δεκάδες κατοίκους της περιοχής, οι οποίοι αμέσως ειδοποίησαν τις αρμόδιες υπηρεσίες του Νομού Τρικάλων, προκειμένου να υπάρξει τάχιστη κινητοποίηση των σωστικών δυνάμεων, καθώς οι δύο πιλότοι έπεσαν σε δασώδη πλαγιά, καλυμμένη με παχύ χιόνι.

Ποιος είναι ο ρόλος των Phantom RF4-E

“Τα RF4-E και η 348 ΜΤΑ κατείχαν το μοναδικό ρόλο της αναγνώρισης και αεροφωτογράφησης, δηλαδή της απαραίτητης συλλογής πληροφοριών, η οποία χωρίζεται σε δύο στάδια. Αρχικά, οι καθημερινές αποστολές περιλάμβαναν τη φωτογράφηση μιας περιοχής ενδιαφέροντος ημέρα και νύχτα και σε τακτά χρονικά διαστήματα, ενώ το δεύτερο στάδιο που ονομαζόταν BDA (Battle Damage Assessment) περιλάμβανε τη φωτογράφηση ενός στόχου όταν αυτός είχε ήδη προσβληθεί προκειμένου να κριθεί η επιτυχία ή μη της επιχείρησης.

Δείτε ακόμη:

Πέθανε η ηθοποιός Έλλη Κυριακίδου

Δίωξη Ηλεκτρονικού Εγκλήματος: Προσοχή σε κακόβουλο λογισμικό που διασπείρεται με mail

“Τα δικά μας RF4-E διέθεταν την εντυπωσιακή κάμερα μακράς ακτίνας LOROP (Long Range Oblique Photography) KS-127A, την οποία προμηθεύτηκε η ελληνική Π.Α. και μας έδινε τη δυνατότητα λήψης φωτογραφιών από μεγάλη εστιακή απόσταση. Διέθεταν επίσης και το σύστημα αναγνώρισης υπερύθρων AAD-5, καθώς και το γαλλικό σύστημα ASTAC, που είναι ένας καταγραφέας ηλεκτρομαγνητικής ενέργειας ικανός να προσδιορίσει την ακριβή θέση και τη δυνατότητα μαγνητικής ενέργειας που εκπέμπεται για παράδειγμα από ένα ραντάρ που δεν είναι ορατό”.

Το ρύγχος του αεροσκάφους όπου διακρίνονται οι θέσεις των φωτομηχανών Αξίζει να σημειωθεί πως σε αντίθεση με το παλαιότερο δόγμα φωτοαναγνώρισης της Αμερικανικής Αεροπορίας (USAF) από την εποχή του Πολέμου στο Βιετνάμ, που συνοψιζόταν στο ρητό «Alone, Unarmed, Unafraid», τα ελληνικά RF-4E έφεραν βλήματα AIM-9 Sidewinder και σύστημα αυτοπροστασίας αποτελούμενο από δέκτη προειδοποίησης ραντάρ ALR-91 και εκτοξευτή αερόφυλλων ALE-47.