Κόνιτσα: 4 νεκροί από φωτιά σε κοντέινερ – Ζούσαν εκεί από το 1996

Τραγωδία με 4 νεκρούς σημειώθηκε το πρωί της Δευτέρας στην Κόνιτσα.

Κοντέινερ έπιασε φωτιά, λίγο πριν τις 7 το πρωί, με αποτέλεσμα να χάσουν τη ζωή τους τρεις γυναίκες και ένας άνδρας.

Πρόκειται για τέσσερα αδέλφια, 3 γυναίκες και έναν άνδρα, ηλικίας 69, 75, 83 και 88 ετών, οι οποίοι ζούσαν στο κοντέινερ που τους είχε παραχωρηθεί πριν από από 30 χρόνια, έπειτα από τον μεγάλο σεισμό της Κόνιτσας.

Σύμφωνα με γείτονες, τα άτυχα αδέλφια έμεναν σε δύσκολες συνθήκες, χωρίς ηλεκτρικό, ενώ κατά καιρούς αντιμετώπιζαν και προβλήματα υγείας. Δεν αποκλείεται το ενδεχόμενο η φωτιά να προκλήθηκε από κερί ή καντήλι που άναβαν για να έχουν λίγο φως. Σύμφωνα με πληροφορίες, παλαιότερα είχε επιληφθεί και η Κοινωνική Πρόνοια για καθαρισμό του κοντέινερ.

Για την κατάσβεση της φωτιάς επιχείρησαν 10 πυροσβέστες με πέντε οχήματα ενώ τις ακριβείς συνθήκες της φωτιάς διερευνά το ανακριτικό της Πυροσβεστικής.

Το ημερολόγιο για τα τέσσερα αδέλφια (έναν άνδρα και τρεις γυναίκες, ηλικίας από 69 έως 84 ετών) σταμάτησε τον Ιούλιο του 1996.

Τότε, ο μεγάλος σεισμός που έπληξε την Κόνιτσα κατέστρεψε ολοσχερώς το σπίτι τους, το οποίο βρισκόταν ακριβώς πίσω από το κοντέινερ.

Όπως αναφέρει το epiruspost, στο πλαίσιο της τότε ανοικοδόμησης, το κράτος τους είχε προσφέρει τη δυνατότητα αποκατάστασης της κατοικίας τους. Εκείνοι, όμως, την αρνήθηκαν πεισματικά.

Δείτε ακόμη:

Εορτολόγιο: Ποιοι γιορτάζουν σήμερα 15 Ιουνίου

Νίκαια: Διαρρήκτης ανοίγει πόρτα κέντρου περιποίησης άκρων με καπάκι από φρεάτιο

Έκτοτε, επέλεξαν να απομονωθούν και να συνεχίσουν τη ζωή τους μέσα στο κοντέινερ, στο οποίο έμελλε 30 χρόνια μετά ν’ αφήσουν την τελευταία τους πνοή.

Η διαρκής άρνηση και η παρέμβαση της Εισαγγελίας

Η τοπική κοινωνία της Κόνιτσας, γνώριζε την ιδιαιτερότητα της κατάστασης.

Σύμφωνα με διασταυρωμένες πληροφορίες, τόσο ο Δήμος Κόνιτσας όσο και η Εκκλησία στάθηκαν όλα αυτά τα χρόνια αδιάλειπτα στο πλευρό τους.

Παρά το γεγονός ότι τα αδέλφια αντιμετώπιζαν κάθε προσφορά με καχυποψία και άρνηση, η μέριμνα ήταν καθημερινή, με τις τοπικές δομές να τους εξασφαλίζουν το φαγητό και τα απαραίτητα τρόφιμα.

Η κατάσταση ήταν τόσο οριακή, που στο παρελθόν οι κοινωνικές υπηρεσίες είχαν αναγκαστεί να ενημερώσουν την Εισαγγελία. Μάλιστα, είχε πραγματοποιηθεί και αυτοψία στον χώρο.