Ινδαρές: «Φάγαμε το ξύλο της αρκούδας, τα παιδιά μου ήταν δεμένα»

Με τις απολογίες του Δημήτρη Ινδαρέ και του ενός γιου του συνεχίστηκε χθες στο Τριμελές Εφετείο Πλημμελημάτων η δίκη για όσα συνέβησαν τον Δεκέμβριο 2019 στο σπίτι τους στο Κουκάκι κατά τη διάρκεια αστυνομικής επιχείρησης ειδικών δυνάμεων για εκκένωση διπλανής κατάληψης.

«Απολογούμαι για την αφέλεια μου να πιστεύω ότι η ελληνική αστυνομία είναι για να μας προστατεύει», είπε κατά την απολογία του ο σκηνοθέτης, και συνέχισε σημειώνοντας «απολογούμαι απέναντι στα παιδιά μου για τη αφέλεια μου να ανοίγω την πόρτα στους αστυνομικούς, να ανεβαίνω στην ταράτσα μου για να μας παίρνουν σιδηροδέσμιους»

«Ξυπνήσαμε από φασαρία, γινόταν χαμός, ένταση, καπνοί πολύ εντυπωσιακή και τρομακτική επιχείρηση. Οι αστυνομικοί είχαν έναν τροχό που τάχα μου δεν έπαιρνε μπροστά για να μπουν από την άλλη. Πήγα να απομακρύνω το αυτοκίνητο και επιστρέφοντας είδα βροχή από αντικείμενα, επικίνδυνα. Αισθανόσουν ότι οι αστυνομικοί κινδυνεύουν. Βγήκαμε στο μπαλκόνι και ο γιος μου τραβούσε βίντεο και του είπα ότι δεν είναι ωραίο αυτό. Ακόμα και σήμερα μου λέει πως αν τον είχα αφήσει να το τραβήξει θα είχε τελειώσει η εμπλοκή του με την υπόθεση», τόνισε.

Αναφέρθηκε στη στιγμή που οι αστυνομικοί του χτύπησαν το κουδούνι ζητώντας να μπουν στο σπίτι του χωρίς ωστόσο να διαθέτουν κάποιο ένταλμα. «Χτύπησε το κουδούνι, νομίζαμε θα ‘χει τραυματιστεί αστυνομικός και δεν θα είχαν πού να τον ακουμπήσουν, τόσο ηλίθιος ήμουν! Ήταν ένας αστυνομικός σαν Ρόμποκοπ, με μπογιές μέσα στην ένταση»

Κατά την απολογία του ο σκηνοθέτης είπε πως ανέβηκε στην ταράτσα του και ήρθε αντιμέτωπους με πάνοπλους αστυνομικούς οι οποίοι του επιτέθηκαν με μένος, ενώ εκείνος ρωτούσε πού πάνε περνώντας μέσα από το σπίτι του.

Δείτε ακόμη:

Άρτα: Το πόρισμα της ΕΔΕ για τον ξυλοδαρμό 15χρονου που έμεινε παράλυτος

Διεκόπη η δίκη για τη δολοφονία της Γαρυφαλλιάς στην Φολέγανδρο

«Φάγαμε το ξύλο της αρκούδας. Αυτοί ήταν σαν Ρομποκοπ, και με κατηγορούν ότι αντιστάθηκα, ότι έβρισα. Εγώ δεν πρόλαβα να κάνω τίποτα, ήταν σαν μαύρη θύελλα. Απίστευτο υβρεολόγιο, μου πάταγαν το κεφάλι, μου τραβούσαν τα χέρια και έλεγα ”έλεος, δεν αντέχω, θα σκάσω”. Τα παιδιά μου ήταν δεμένα, οι αστυνομικοί τους έβριζαν τη μάνα, έλεγαν ότι έχει πάρει όλη τη γειτονιά, ότι δεν είμαι ο πατέρας τους. Συνέχεια έλεγαν ότι αν δεν μας έπιαναν στην ταράτσα, αλλά μας έπιαναν μέσα στο σπίτι, θα γάμαγαν τα παιδιά και τη μάνα τους. Αυτή ήταν η παρηγοριά μου ότι ευτυχώς δεν μας έπιασαν μέσα στο σπίτι».

Απευθυνόμενος στην έδρα του δικαστηρίου ο Δ. Ινδαρές είπε πως «όλη μας η ελπίδα σχετικά με αυτή την τρέλα είσαστε εσείς, η Δικαιοσύνη» και πρόσθεσε ότι τους κατέβασαν από την ταράτσα «σαν σακιά».

«Είδα τα παιδιά μου χτυπημένα στο πρόσωπο, κάνεις γονιός δεν θέλει να βλέπει να πειράζουν ούτε τρίχα των μαλλιών των παιδιών του. Πήγαμε στη ΓΑΔΑ, σε ένα γραφείο προστασίας του κράτους και του δημοκρατικού πολιτεύματος, αυτό ήταν ο απόλυτος σουρεαλισμός», είπε και αναφέρθηκε στον ψυχολογικό πόλεμο που έκαναν στον γιο του στα κρατητήρια, αφού τον μετέφεραν σε ένα κελί με ποινικούς και σπασμένες λάμπες.

«Περιμέναμε να μας πουν “συγγνώμη λάθος” και εκείνοι μας ανακοίνωσαν το κατηγορητήριο», είπε και κατέληξε στο ότι «το ίδιο το ελληνικό κράτος μας έβγαλε στο κλαρί, δεν βρίσαμε, δεν δείραμε, δεν αμυνθήκαμε, είναι μια παράνοια»