Δημήτρης Λιγνάδης: Όταν τον μαχαίρωσαν στο σπίτι του στην Κυψέλη

Μια άγνωστη υπόθεση από το παρελθόν του Δημήτρη Λιγνάδη, βγήκε στο προσκήνιο τις τελευταίες μέρες, μετά και την παραίτησή του από την καλλιτχνική διεύθυνση του Εθνικού Θεάτρου.

Συγκεκριμένα, το 2002, όταν «άγνωστος» είχε μαχαιρώσει τον σκηνοθέτη και ηθοποιό στο σπίτι του στην Κυψέλη.

Τότε ο γνωστός σκηνοθέτης είχε μαχαιρωθεί πισώπλατα μέσα στο ίδιο του το σπίτι, από άγνωστο, όπως είχε δηλωθεί επισήμως.

Σύμφωνα τότε με το αστυνομικό δελτίο, ο «άγνωστος» εισέβαλλε στο σπίτι του σκηνοθέτη με ένα μαχαίρι και τραυματίζει βαριά τον σκηνοθέτη με μαχαιριές στην πλάτη από τις οποίες κινδύνευσε να χάσει τον πνεύμονά του.

Βαριά τραυματισμένος και έχοντας χάσει πολύ αίμα, ο Λιγνάδης καταφέρνει να φτάσει από το διαμέρισμά του στο πεζοδρόμιο της οδού Ιθάκης όπου τον βλέπουν οι θαμώνες ενός καφενείου και καταφεύγει εκεί μέχρι να τον παραλάβει το ασθενοφόρο.

Τον μεταφέρουν στο νοσοκομείο Σωτηρία και στο πλευρό του είναι ο Κωνσταντίνος Μαρκουλάκης, ενώ κάνουν έκκληση για αίμα σε συναδέλφους του ηθοποιούς.

Δείτε ακόμη:

Φουρέιρα: «Είχα φτάσει σε σημείο να φοβάμαι από που κατάγομαι»

Θεσσαλονίκη: Θρίλερ με την υπόθεση εξαφάνισης του 24χρονου ράπερ

Μεταφέρεται στην εντατική και χειρουργείται, ενώ για το επίμαχο επεισόδιο γίνονται ανακρίσεις, λαμβάνονται καταθέσεις και η υπόθεση μπαίνει τελικά στο συρτάρι.

«Δεν ξέρω άλλες λεπτομέρειες γι’ αυτή την ιστορία, δεν ξέρω τις λεπτομέρειες που κάποιος ίσως ήθελε να ακούσει, ξέρω όμως ότι κινδύνευσε χοντρά η ζωή μου. Με το που βγήκα από την Εντατική πήγα σε έναν θάλαμο του νοσοκομείου Σωτηρία» είχε πει αργότερα ενθυμούμενος τα όσα εφιαλτικά είχε ζήσει.

«Έξω από το παράθυρο είδα ένα δέντρο και είπα ‘τι ωραίο χρώμα που είναι το πράσινο, τι ωραία που είναι η ζωή»» είχε συμπληρώσει.

Σε άλλο μέρος της συνέντευξης είχε πει: «Πράγματι κινδύνευσε η ζωή μου. Ήμουν χύμα στο πάτωμα του σπιτιού μου. Ετοιμοθάνατος», λέει, και συνεχίζει: «ξαφνικά, κατάλαβα ότι άνθρωποι της γειτονιάς, που δεν τους έδινα καμία σημασία, είχαν μαζευτεί γύρω μου και μου φάνηκαν πολύ όμορφοι. Βυθιζόμουν στον θάνατο και τους έβλεπα: ήταν ωραίοι, παντού γύρω μου υπήρχαν ωραία χρώματα».