Καλέσματα σε πανδημοσιοϋπαλληλική απεργία στις 14 Ιουλίου ενάντια στην αναθεώρηση του Συντάγματος

Σε απεργιακή κινητοποίηση στις 14 Ιουλίου καλεί τα μέλη της αλλά και όλους τους Δημοσίους Υπαλλήλους η Ομοσπονδία Ενώσεων Νοσοκομειακών Γιατρών, αντιδρώντας στις κυβερνητικές προτάσεις για την αναθεώρηση του Συντάγματος, τις οποίες χαρακτηρίζει ιδιαίτερα επιβαρυντικές για τα εργασιακά δικαιώματα των δημοσίων υπαλλήλων και για τη λειτουργία των δημόσιων υπηρεσιών. Κάλεσμα σε απεργία απευθύνει και η ΕΛΜΕ Πειραιά.

Σύμφωνα με την ανακοίνωση της ΟΕΝΓΕ, η κυβέρνηση σχεδιάζει να προωθήσει προς ψήφιση στη Βουλή, εντός του Αυγούστου, τις προτεινόμενες συνταγματικές αλλαγές. Όπως υποστηρίζεται, η αναθεώρηση του άρθρου 103 αποσκοπεί στην άρση της μονιμότητας των δημοσίων υπαλλήλων και στη δυνατότητα απολύσεων στο Δημόσιο, ενώ παράλληλα εκφράζονται αντιρρήσεις και για τις αλλαγές που προτείνονται στα άρθρα 16 και 79 του Συντάγματος.

Η ανακοίνωση υποστηρίζει ότι οι προτεινόμενες αλλαγές στο άρθρο 16 θα οδηγήσουν σε περαιτέρω ενίσχυση της ιδιωτικοποίησης της ανώτατης εκπαίδευσης, ενώ οι προβλέψεις για το άρθρο 79, σύμφωνα με τους συντάκτες της, ενδέχεται να περιορίσουν τις δημόσιες δαπάνες για κρίσιμους τομείς όπως η Υγεία, η Παιδεία και η Πρόνοια.

Παράλληλα, επισημαίνεται ότι η υποστελέχωση των δημόσιων υπηρεσιών, η περιορισμένη κρατική χρηματοδότηση και η αυξημένη χρήση ελαστικών μορφών απασχόλησης έχουν ήδη δημιουργήσει σημαντικά προβλήματα στη λειτουργία του Δημοσίου. Ως παραδείγματα αναφέρονται οι ελλείψεις προσωπικού στα σχολεία και στα νοσοκομεία, καθώς και οι καθυστερήσεις στην κάλυψη βασικών αναγκών των πολιτών.

Ιδιαίτερη αναφορά γίνεται στο σύστημα αξιολόγησης των δημοσίων υπαλλήλων, με την ανακοίνωση να εκφράζει την άποψη ότι ενδεχόμενη σύνδεσή του με τη μονιμότητα και την υπηρεσιακή εξέλιξη θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί ως μέσο άσκησης πίεσης σε εργαζόμενους που αντιδρούν σε κυβερνητικές πολιτικές.

Υπεράσπιση δικαιωμάτων

Η συνδικαλιστική παράταξη καλεί τους εργαζόμενους στο Δημόσιο να οργανώσουν την αντίδρασή τους μέσα από τα σωματεία και τις ομοσπονδίες τους, κάνοντας λόγο για την ανάγκη υπεράσπισης των εργασιακών και συνδικαλιστικών δικαιωμάτων, καθώς και του δημόσιου χαρακτήρα βασικών κοινωνικών αγαθών.

Στο πλαίσιο της κινητοποίησης, διατυπώνονται αιτήματα για μόνιμη και σταθερή εργασία, μονιμοποίηση των συμβασιούχων, μαζικές προσλήψεις προσωπικού, αύξηση της κρατικής χρηματοδότησης σε Υγεία, Παιδεία, Πρόνοια και Κοινωνική Ασφάλιση, αυξήσεις στους μισθούς και επαναφορά του 13ου και 14ου μισθού και σύνταξης.

Παράλληλα, ζητείται η διατήρηση του αποκλειστικά δημόσιου και δωρεάν χαρακτήρα της Παιδείας, της Υγείας και της Κοινωνικής Ασφάλισης, η μη αναθεώρηση του άρθρου 16, καθώς και η κατάργηση του άρθρου 86 του Συντάγματος και του νόμου περί ευθύνης υπουργών, ώστε – όπως αναφέρεται – τα κυβερνητικά στελέχη να αντιμετωπίζονται ποινικά με τους ίδιους όρους που ισχύουν για όλους τους πολίτες.

Αναλυτικά τα αιτήματα

Η ΟΕΝΓΕ στην ανακοίνωσή της αναφέρει αναλυτικά τα αιτήματά της. Αυτά είναι τα εξής

• Μόνιμη και σταθερή δουλειά για όλους τους εργαζόμενους. Μονιμοποίηση όλων των συμβασιούχων. Μαζικές προσλήψεις μόνιμου προσωπικού. Να καταργηθεί ο συνταγματικός «κόφτης» του άρθρου 103, που κρατά σε διαρκή ομηρία χιλιάδες συμβασιούχους.
• Γενναία αύξηση της κρατικής χρηματοδότησης, ιδιαίτερα στην Υγεία, την Πρόνοια, την Κοινωνική Ασφάλιση και την Παιδεία.
• Όχι στη συνταγματική κατοχύρωση των ματωμένων πλεονασμάτων και του «δημοσιονομικού κόφτη».
• Αυξήσεις 20% στους μισθούς, επαναφορά του 13ου και 14ου μισθού, της 13ης και 14ης σύνταξης.
• Συνταγματική διασφάλιση, χωρίς αστερίσκους και «παραθυράκια», του αποκλειστικά δημόσιου και δωρεάν χαρακτήρα της Παιδείας, της Υγείας, της Κοινωνικής Ασφάλισης, της προστασίας του περιβάλλοντος.
• Απαγόρευση κάθε επιχειρηματικής δραστηριότητας σε αυτούς τους τομείς. Υπεράσπιση των εργασιακών και συνδικαλιστικών δικαιωμάτων, όπως το δικαίωμα στην απεργία. Όχι στην αναθεώρηση ή κατάργηση του άρθρου 16.
• Κατάργηση του άρθρου 86 και του νόμου περί ευθύνης υπουργών, ώστε τα στελέχη της κυβέρνησης να δικάζονται όπως όλοι οι πολίτες.

Κάλεσμα και από τον ΕΛΜΕ Πειραιά

Αντίστοιχο κάλεσμα εξέδωσε και η ΕΛΜΕ Πειραιά, με την οποία προκρίνει επίσης απεργία στις 14 Ιουλίου σε όλο το Δημόσιο Τομέα.

Η κυβέρνηση φέρνει στη βουλή προς ψήφιση μέσα στον Αύγουστο, τις αλλαγές στο Σύνταγμα που σημαδεύουν ευθέως τη ζωή των δημοσίων υπαλλήλων και συνολικά του λαού. Επιχειρεί κατακαλόκαιρο, όπως έκαναν όλες οι κυβερνήσεις όταν περνούσαν τα πιο αντιλαϊκά νομοθετήματα, να κάνει στα μουλωχτά το πρώτο βήμα για την αναθεώρηση του άρθρου 103 του Συντάγματος. Ο στόχος τους είναι καθαρός: να ανοίξει ο δρόμος για την άρση της μονιμότητας των δημοσίων υπαλλήλων και να αποκτήσει η εκάστοτε κυβέρνηση, πλέον και με τη συνταγματική βούλα, τη δυνατότητα να απολύει εργαζόμενους στο Δημόσιο.

Σαν τον κλέφτη, η κυβέρνηση νομίζει ότι θα περάσει χωρίς αντιδράσεις τη συνταγματική κατοχύρωση της αντιλαϊκής πολιτικής!

Δεν τους φτάνει η αναθεώρηση του άρθρου 103 για να ανοίξει ο δρόμος των απολύσεων στο Δημόσιο. Βάζουν στο στόχαστρο και το άρθρο 16, για να γίνει συνολικά η Ανώτατη Εκπαίδευση ακόμα πιο ακριβή και απρόσιτη για τα παιδιά της λαϊκής οικογένειας. Βάζουν χέρι και στο άρθρο 79, για να μπει συνταγματικός «κόφτης» στις κοινωνικές δαπάνες. Επιδιώκει οι δίκαιες διεκδικήσεις μας για αύξηση της χρηματοδότησης στην Παιδεία, την Υγεία και την Πρόνοια, για ουσιαστικά μέτρα ενάντια στην ακρίβεια, για επαναφορά του 13ου και 14ου μισθού, για μόνιμη και σταθερή δουλειά με δικαιώματα, να βαφτίζονται «μη δημοσιονομικά βιώσιμες» και να πετιούνται έξω από το συνταγματικό πλαίσιο.

Θέλουν, με λίγα λόγια, οι ανάγκες του λαού να θεωρούνται «κόστος» και «δημοσιονομικός κίνδυνος», την ώρα που θα ματώνουμε για να βγαίνουν τα δυσθεώρητα πλεονάσματα, οι φοροαπαλλαγές του κεφαλαίου, οι ΝΑΤΟϊκές δαπάνες και η συμμετοχή της χώρας στους βάρβαρους πολέμους.

Αυτό είναι το “κράτος δικαίου” που υπερασπίζεται η ΝΔ και τα κόμματα που παρουσιάζονται ως σωτήρες. Ένα κράτος ικανό να προωθεί την αδικία, την εκμετάλλευση και τον πόλεμο αλλά ανίκανο να προστατεύει τη ζωή και τα δικαιώματα των εργαζομένων.

Δείτε ακόμη:

Δημόσιο: Το χρονικό της ελαστικοποίησης των σχέσεων εργασίας

Δεν θα τους περάσει! Η απάντηση πρέπει να δοθεί τώρα, μαζικά και οργανωμένα!

Υπάρχει ήδη πλούσια πείρα από την κατάργηση στην πράξη της μονιμότητας στο Δημόσιο που υλοποιούν διαχρονικά όλες οι κυβερνήσεις. Χιλιάδες συνάδελφοί μας αναπληρωτές δουλεύουν για χρόνια σε καθεστώς εργασιακής ομηρίας, με ελαστικές σχέσεις εργασίας, χωρίς σταθερά και κατοχυρωμένα δικαιώματα, με όλες τις συνέπειες που αυτό έχει και στην προσπάθεια να ανταπεξέλθουν στο παιδαγωγικό τους έργο.

Η χρόνια υποστελέχωση (τα κενά στα σχολεία του Πειραιά είναι 213 τώρα στη λήξη της σχολικής χρονιάς!!), η διαρκώς μειούμενη κρατική χρηματοδότηση (τα σχολεία είναι ‘’στο κόκκινο’’ ενώ καταργούνται οι σχολικές επιτροπές και εκεί που υπήρχαν), η εμπορευματοποίηση και η παράδοση κρίσιμων υπηρεσιών σε ιδιώτες έχουν οδηγήσει τη λειτουργία των δημόσιων υπηρεσιών σε οριακή κατάσταση. Τώρα επιδιώκουν να βάλουν και συνταγματική βούλα σε αυτή την κατάσταση. Να κάνουν κανόνα την ανασφάλεια, την ομηρία και τον φόβο της απόλυσης.

Η λειτουργία των δημόσιων υπηρεσιών δεν υπονομεύεται από τη μονιμότητα των εργαζομένων. Το ακριβώς αντίθετο: με την άρση της μονιμότητας θα γενικευτούν και θα ενταθούν όλα όσα ήδη ζει ο λαός από την πολιτική που ασκείται. Θα ενταθούν φαινόμενα όπως:

• Παιδιά που έχουν ανάγκη από σχολικό νοσηλευτή να μην τον έχουν από την αρχή της σχολικής χρονιάς ή να τον έχουν για τις μισές μέρες, με αποτέλεσμα οι γονείς να αναγκάζονται να παρατάνε τις δουλειές τους για να βρίσκονται τα πρωινά μαζί τους, ώστε να μην κινδυνεύσουν.
• Τα σχολεία να ξεκινάνε με χιλιάδες κενά και να προσλαμβάνονται αναπληρωτές ακόμα και το Φλεβάρη αφού έχουν χαθεί αμέτρητες ώρες διδασκαλίας.
• Στα νοσοκομεία, το αναγκαίο εξειδικευμένο προσωπικό να μειώνεται συνεχώς και να αντικαθίσταται από συμβασιούχους που μετακινούνται από τμήμα σε τμήμα και από δομή σε δομή, στη λογική «λευκές μπλούζες να υπάρχουν», όπως έλεγαν και στην πανδημία.

Θέλουν δημόσιους υπαλλήλους με ακόμα λιγότερα δικαιώματα, με τη μονιμότητα και την εξέλιξή τους να κρίνονται από την αξιολόγηση, με κριτήριο αν προωθούν τους εκάστοτε αντιλαϊκούς κυβερνητικούς στόχους όπως π.χ. την επιχειρηματική λειτουργία των νοσοκομείων και των πανεπιστημίων, την παράδοση υπηρεσιών και ελεγκτικών μηχανισμών σε ιδιώτες, τη λειτουργία του κράτους με βάση το κόστος και το κέρδος και όχι τις λαϊκές ανάγκες.

Όσοι αντιδρούν σε τέτοιους αντιλαϊκούς στόχους και στην αξιολόγηση που τους υπηρετεί, θα βρίσκονται αντιμέτωποι με την απειλή της απόλυσης. Αυτό επιβεβαιώνει ήδη η πείρα μας. Για την κυβέρνηση «ανεπαρκείς» είναι όσοι σηκώνουν κεφάλι, όσοι αντιστέκονται, όσοι διεκδικούν. Είναι οι εκπαιδευτικοί που διώκονται γιατί στάθηκαν στο πλευρό των μαθητών τους. Είναι οι υπάλληλοι που αποκαλύπτουν σκάνδαλα και διώκονται, την ώρα που όσοι τα συγκαλύπτουν μένουν στο απυρόβλητο ή και επιβραβεύονται.

Για το κράτος τους, «καλός υπάλληλος» δεν είναι αυτός που παλεύει για ποιοτικές, σύγχρονες, αποκλειστικά δημόσιες υπηρεσίες. Δεν είναι αυτός που αγωνίζεται για να μη βάζει το χέρι στην τσέπη ο γονιός, ο ασθενής, ο φοιτητής. Δεν είναι καν αυτός που πηγαίνει πρώτος στη δουλειά και φεύγει τελευταίος, που διακρίνεται για τη δουλειά και την προσφορά του. «Καλός» είναι αυτός που σκύβει το κεφάλι και υλοποιεί αδιαμαρτύρητα την αντιλαϊκή πολιτική.

Τελικά, οι μόνοι που θα έχουν πραγματική μονιμότητα στο Δημόσιο θα είναι οι επιχειρηματικοί όμιλοι, οι εργολάβοι και τα κάθε λογής ιδιωτικά συμφέροντα που λυμαίνονται κρίσιμες δημόσιες υπηρεσίες.

Ακόμα και το ποιος αξιολογεί αποκαλύπτει τις πραγματικές προθέσεις που κρύβονται πίσω από την αναθεώρηση του άρθρου 103. Σε μεγάλες υποθέσεις διαφθοράς στο Δημόσιο που ήρθαν στο φως τα τελευταία χρόνια, πρωταγωνιστικό ρόλο είχαν διευθυντικά στελέχη, κάτοχοι θέσεων ευθύνης, δηλαδή άνθρωποι που με βάση το σύστημα αξιολόγησης εμφανίζονται ως «αξιολογητές». Αυτοί λοιπόν θα κρίνουν ποιος είναι «άξιος» και ποιος «ανεπαρκής»…

Απορρίπτουμε αυτούς τους σχεδιασμούς. Υπερασπιζόμαστε τα εργασιακά μας δικαιώματα και οργανώνουμε τον αγώνα, μέσα από τα σωματεία και τις Ομοσπονδίες μας, για αποκλειστικά δημόσιες, σύγχρονες, ποιοτικές υπηρεσίες για τον λαό.

Δίνουμε μαζική, μαχητική απάντηση στην πανδημοσιοϋπαλληλική απεργιακή κινητοποίηση στις 14 Ιούλη.

Απαιτούμε:

• Μόνιμη και σταθερή δουλειά για όλους τους εργαζόμενους. Μονιμοποίηση όλων των συμβασιούχων αναπληρωτών. Μαζικές προσλήψεις μόνιμου προσωπικού. Να καταργηθεί ο συνταγματικός «κόφτης» του άρθρου 103, που κρατά σε διαρκή ομηρία χιλιάδες συμβασιούχους.
• Γενναία αύξηση της κρατικής χρηματοδότησης, ιδιαίτερα σε Παιδεία, Υγεία, Πρόνοια, Κοινωνική Ασφάλιση.
• Όχι στη συνταγματική κατοχύρωση των ματωμένων πλεονασμάτων και του «δημοσιονομικού κόφτη».
• Αυξήσεις 20% στους μισθούς μας, επαναφορά του 13ου και 14ου μισθού, της 13ης και 14ης σύνταξης, του κλιμακίου 2016-2017.
• Συνταγματική διασφάλιση, χωρίς αστερίσκους και «παραθυράκια», του αποκλειστικά δημόσιου και δωρεάν χαρακτήρα της Παιδείας, της Υγείας, της Κοινωνικής Ασφάλισης, της προστασίας του περιβάλλοντος. Απαγόρευση κάθε επιχειρηματικής δραστηριότητας σε αυτούς τους τομείς. Υπεράσπιση των εργασιακών και συνδικαλιστικών δικαιωμάτων, όπως το δικαίωμα στην απεργία. Όχι στην αναθεώρηση ή κατάργηση του άρθρου 16.
• Κατάργηση του άρθρου 86 και του νόμου περί ευθύνης υπουργών, ώστε τα στελέχη των κυβερνήσεων να δικάζονται όπως όλοι οι πολίτες.

Όλοι/ες στην πανδημοσιοϋπαλληλική απεργιακή κινητοποίηση στις 14 Ιούλη!