Είναι 80 ετών, ζει μόνος σε πλίθινο σπίτι, αντλεί νερό από ένα πηγάδι, και μαγειρεύει με καυσόξυλα

Στην αγροτική Hidrolândia, στα βορειοανατολικά της Βραζιλίας, ο 80χρονος Francisco Matias, γνωστός ως Σέου Τσικίνιο, ζει μόνος του στο 106 ετών πήλινο σπίτι που έχτισε ο πατέρας του το 1920. Φέρνει νερό από πηγάδι, το αποθηκεύει σε πήλινα δοχεία, μαγειρεύει σε ξυλόσομπα και εξακολουθεί να περνάει ένα μέρος του πρωινού φροντίζοντας τη γη.

Τι μας λέει αυτό το είδος ζωής σε μια εποχή που έχει εμμονή με τα έξυπνα σπίτια και την ταχύτητα σε όλους τους τομείς; Αρκετά πολλά, στην πραγματικότητα, σύμφωνα με το econews.

Ο Seu Chiquinho στέκεται έξω από το πλινθόκτιστο σπίτι που έχτισε ο πατέρας του το 1920 στην αγροτική Hidrolândia, όπου η απλή καθημερινή του ρουτίνα έχει τραβήξει την προσοχή για τον συνδυασμό της γνώσης της παλιάς οικοδόμησης, της αυτάρκειας και μιας ζωής που διαμορφώνεται από τη γη.

Ένα σπίτι που λειτουργεί με τη θερμότητα

Το ίδιο το σπίτι ίσως να είναι το πιο ενδιαφέρον κομμάτι της ιστορίας. Χτισμένο το 1920 από τον Antônio Matias, παραμένει όρθιο για περισσότερο από έναν αιώνα. Οι χωμάτινες κατασκευές όπως η τάιπα και το πλίθινο δεν είναι απλώς ένα κειμήλιο. Μια πρόσφατη μελέτη για τις πλινθόκτιστες κατασκευές διαπίστωσε ότι αυτοί οι τοίχοι έχουν υψηλή θερμική αδράνεια, καθυστερούν τη μεταφορά θερμότητας και διατηρούν μικρές τις διακυμάνσεις της εσωτερικής θερμοκρασίας κατά τη διάρκεια των θερμών περιόδων.

Στην πράξη, αυτό μπορεί να σημαίνει πιο σταθερά δωμάτια και λιγότερη ανάγκη για ανεμιστήρες ή κλιματισμό . Όταν η απογευματινή ζέστη συσσωρεύεται, αυτό έχει σημασία.

Απλές καθημερινές συνήθειες και οικογενειακή μνήμη

Η ρουτίνα του Seu Chiquinho είναι απλή, αλλά όχι ελαφριά. Κάθε εβδομάδα φέρνει νερό από ένα κοντινό πηγάδι, το μεταφέρει σε βαρέλια και το αποθηκεύει σε πήλινα δοχεία μέσα στο σπίτι. Η ξυλόσομπα εξακολουθεί να είναι η κουζίνα του. Μετά το πρωινό, περνάει δύο με τρεις ώρες καθαρίζοντας θάμνους, φτιάχνοντας φράχτες και προετοιμάζοντας μικρά οικόπεδα κοντά στον ποταμό Feitos.

Δείτε ακόμη:

Τραμπ: Οι χώρες του ΝΑΤΟ δεν έχουν βοηθήσει καθόλου στο θέμα του Ιράν

Google-Meta: Αντιδράσεις για καταδικαστική απόφαση εθισμού ανήλικης

Παραδοσιακή σοφία και σύγχρονοι περιορισμοί

Εδώ βοηθούν οι αριθμοί. Το 2023, μόνο το 32,3% των αγροτικών νοικοκυριών στη Βραζιλία χρησιμοποιούσε το γενικό δίκτυο ύδρευσης ως κύρια πηγή προμήθειας. Ένα άλλο 12,8% εξαρτιόταν κυρίως από ρηχά πηγάδια, ενώ το 29,8% βασιζόταν σε βαθιά ή αρτεσιανά πηγάδια. Έτσι, για πολλούς αναγνώστες της πόλης, η μεταφορά νερού στο σπίτι σε δοχεία μπορεί να ακούγεται σχεδόν αδιανόητη. Σε περιοχές της αγροτικής Βραζιλίας, εξακολουθεί να αποτελεί μέρος του τοπίου.

Το μαγείρεμα αφηγείται μια παρόμοια ιστορία. Σύμφωνα με μια επίσημη μέτρηση, το 94,5% του πληθυσμού της Βραζιλίας είχε πρόσβαση σε μαγείρεμα και καθαρό νερό το 2023. Ωστόσο, 11,8 εκατομμύρια νοικοκυριά εξακολουθούσαν να χρησιμοποιούν ξύλο για μαγείρεμα εκείνο το έτος. Η υπηρεσία ενεργειακού σχεδιασμού της Βραζιλίας τονίζει επίσης ότι η «καθαρή μαγειρική» δεν αφορά κυρίως τις εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου σε αυτό το πλαίσιο.

Αφορά την ποιότητα του αέρα σε εσωτερικούς χώρους και την ασφαλέστερη τεχνολογία μέσα στο σπίτι. Αυτό το σημείο έχει σημασία, επειδή ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας αναφέρει ότι περίπου 2,1 δισεκατομμύρια άνθρωποι παγκοσμίως εξακολουθούν να μαγειρεύουν με ορυκτά καύσιμα ή αναποτελεσματικές σόμπες, προκαλώντας επιβλαβή ατμοσφαιρική ρύπανση στα νοικοκυριά.

Τι μπορούμε να κρατήσουμε από την ιστορία του Seu Chiquinho; Κατά κύριο λόγο, το μάθημα δεν είναι ότι το παρελθόν ήταν καλύτερο. Είναι ότι ορισμένες παλαιότερες μορφές γνώσης εξακολουθούν να έχουν αξία. Οι παχιοί πλίνθινοι τοίχοι, τα τοπικά υλικά, η χαμηλή σπατάλη ενέργειας και μια ζωή οργανωμένη γύρω από τη γη μπορούν να μειώσουν τις ενεργειακές ανάγκες με τρόπους που μοιάζουν εκπληκτικά σύγχρονοι.

Ωστόσο, η βιωσιμότητα δεν θα πρέπει να σημαίνει την αποδοχή περιττών δυσκολιών ή την εισπνοή περισσότερου καπνού. Η πιο έξυπνη πορεία είναι πιθανώς ένας συνδυασμός των δύο: διατήρηση του παθητικού σχεδιασμού και της αίσθησης ορίων, ενώ παράλληλα επεκτείνεται η πρόσβαση σε καθαρό νερό και καθαρές μεθόδους μαγειρέματος.