δήμος-παρισίου-στο-40-οι-κοινωνικές-κατ-1192211
ΚΟΣΜΟΣ | 18.09.2025 | 15:31

Δήμος Παρισίου: Στο 40% οι κοινωνικές κατοικίες έως το 2035

Προσθήκη του aftodioikisi.gr ως προτεινόμενη πηγή στην Google

Στη δημιουργία κοινωνικών κατοικιών στο 40% του συνόλου έως το 2035 στοχεύει η δήμαρχος του Παρισίου, Αν Ιντάλγκο. Περίπου 30% από τις κατοικίες αυτές θα στεγάσουν άπορες ή ιδιαίτερα χαμηλόμισθες οικογένειες.

Για να το πετύχει, σύμφωνα με την Καθημερινή, η Ινταλγκό σχεδιάζει να λάβει πρωτοβουλίες με στόχο τις ελλείψεις που προκαλούν στην αγορά οι μισθώσεις τύπου Airbnb και τα κενά διαμερίσματα. Ο δήμος έχει επίσης αυξήσει τις υποχρεωτικές εξαγορές, εμποδίζοντας την κατασκευή κτιριακών συγκροτημάτων και αναλαμβάνοντας ο ίδιος τα έργα για τη δημιουργία διαμερισμάτων επιδοτούμενου ενοικίου. Σύμφωνα με τον νέο κανονισμό χρήσης γης, ο δήμος χαρακτήρισε περισσότερα από 800 κτίρια –30% από αυτά γραφεία– ως υποψήφια για απαλλοτρίωση.

Οι κατασκευαστές οφείλουν πλέον να συμπεριλαμβάνουν πολύ μεγαλύτερο ποσοστό κοινωνικών κατοικιών στις νέες πολυκατοικίες τους, το οποίο φθάνει στο 50% σε συνοικίες με «υπερ-έλλειψη» στέγης. Ακόμη και οι ιδιοκτήτες γραφείων οφείλουν τώρα να προσθέτουν κοινωνική στέγη στα σχέδιά τους όταν κατασκευάζουν νέα κτίσματα ή ανακαινίζουν υπάρχοντα.

Ο Ζακ Μποντριέ, ο προερχόμενος από το Κομμουνιστικό Κόμμα αντιδήμαρχος στέγασης, υπερασπίσθηκε στην εφημερίδα Financial Times τη δημοτική παρέμβαση, υποστηρίζοντας ότι τέτοιες τακτικές είναι αναγκαίες για να διασφαλισθούν αξιοπρεπείς συνθήκες διαβίωσης για την εργατική τάξη. «Με τον όρο εργατική τάξη εννοώ, μεταξύ άλλων, εκπαιδευτικούς και πυροσβέστες, που δεν έχουν σήμερα τη δυνατότητα να ζήσουν στην πόλη. Αν το αφήσουμε στην αγορά, θα έχουμε μόνο γραφεία, επιπλωμένα διαμερίσματα για τουρίστες και δευτερεύουσες κατοικίες. Ενα Παρίσι χωρίς Παριζιάνους, ένα Παρίσι για τους πλούσιους. Χρειαζόμαστε κομμουνιστική στεγαστική πολιτική: αυτό ψήφισαν οι Παριζιάνοι, διατηρώντας την Αριστερά στην εξουσία», λέει ο Μποντριέ.

Μεγαλουπόλεις σε όλο τον κόσμο, από τη Βαρκελώνη μέχρι τη Νέα Υόρκη, αντιμετωπίζουν ανάλογα προβλήματα. Το Παρίσι, όμως, υιοθετεί πιο ριζοσπαστική λύση. Το κόστος της στέγης θα αποτελέσει άλλωστε κρίσιμο διακύβευμα στις δημοτικές εκλογές της Πόλης του Φωτός την ερχόμενη άνοιξη, με τη δεξιά αντιπολίτευση να φιλοδοξεί να ανακτήσει τον δήμο για πρώτη φορά μετά το 2001.

Αν αποδειχθεί επιτυχημένο το σχέδιο του Παρισιού για 40% κοινωνική στέγη, μπορεί να αλλάξει τη δημογραφική και εισοδηματική σύνθεση της πρωτεύουσας και να βελτιώσει τις συνθήκες ζωής για όλους, σύμφωνα με τους εισηγητές του. Ακόμη και ο κολοσσός των ειδών πολυτελείας LVMH υποχρεώθηκε να προσθέσει 96 διαμερίσματα ελεγχόμενου ενοικίου στο ιστορικό πολυκατάστημα της Σαμαριτέν, αρχιτεκτονικό κόσμημα της Μπελ Επόκ, που ανακαινίσθηκε ως ξενοδοχείο και καταστήματα από τον όμιλο του Μπερνάρ Αρνό, έναντι 750 εκατ. ευρώ.

Η Γαλλία υιοθέτησε το 2000 τον νόμο SRU, ο οποίος απαιτούσε από πολλές πόλεις και κοινότητες να φθάσουν στο 20% με 25% κοινωνικής στέγης μέχρι το 2025. Παρότι ο νόμος εξαιρούσε τις μικρές κοινότητες, ορισμένοι δήμαρχοι εκτιμούν πως οι κανόνες είναι πολύ αυστηροί.

Στο Παρίσι, ο δήμος επέλεξε να κατασκευάσει κοινωνικές κατοικίες στη λεωφόρο George V, μία από τις ακριβότερες διευθύνσεις στον κόσμο. Ο δήμος επικράτησε σε 10ετή δικαστική διαμάχη και άρχισε τα έργα. «Είναι αλήθεια ότι το σχέδιο είναι ιδανικό, αλλά πολύ ακριβό», λέει ο Μποντριέ. Η δεξιά αντιπολίτευση εκμεταλλεύθηκε την υπόθεση για να αμφισβητήσει την απαλλοτρίωση, χαρακτηρίζοντας την πολιτική της Ινταλγκό «επίθεση στους ιδιοκτήτες ακινήτων».