Τι γίνεται όταν πίνεις νερό από ζεσταμένο πλαστικό μπουκάλι
Τα μικροπλαστικά σωματίδια βρίσκονται κυριολεκτικά παντού στις μέρες μας. Στα τρόφιμα, στο νερό, στα ρούχα, στα προϊόντα προσωπικής φροντίδας, στα καλλυντικά και στο περιβάλλον. Στα πλαστικά μπουκάλια νερού, ο κίνδυνος συγκέντρωσής τους είναι σαφώς αυξημένος αλλά υπό ορισμένες συνθήκες. Αυτά τα μπουκάλια, ιδιαίτερα της μίας χρήσης, αφού δεν είναι τόσο ανθεκτικά, μπορούν να απελευθερώσουν πλαστικά σωματίδια, μαζί με άλλες χημικές ουσίες και μέταλλα, στο νερό μετά από κάποιο μεγάλο διάστημα ή υπό ζεστές θερμοκρασίες, όπως δείχνουν οι έρευνες.
Το ανθυγιεινό υλικό των μπουκαλιών που είναι εκτεθειμένα σε υψηλές θερμοκρασίες
Τα πλαστικά μπουκάλια μίας χρήσης είναι κατασκευασμένα από ένα λεπτό πλαστικό, γνωστό ως τερεφθαλικό πολυαιθυλένιο ή PET. Παρά την εμφάνισή του με γυμνό μάτι, το πλαστικό δεν είναι ένα στερεό υλικό, αλλά μοιάζει απεναντίας με «ένα μπλεγμένο δίχτυ». Τα μόρια που είναι παγιδευμένα στο εσωτερικό του, συμπεριλαμβανομένων ορισμένων χημικών ουσιών, διαχέονται προς τα έξω, κάτι που συμβαίνει αργά με την πάροδο του χρόνου, όπως δήλωσε στην The Washington Post ο Bill Carroll, αναπληρωτής καθηγητής χημείας στο Πανεπιστήμιο της Ιντιάνα.
Ωστόσο, η θερμότητα και το υπεριώδες φως ενδέχεται να επιταχύνουν αυτή τη διαδικασία, καθώς και να αποδημήσουν το πλαστικό και να προκαλέσουν την αποκόλλησή του.
Μια μελέτη του 2023 διαπίστωσε ότι τέσσερα κοινά πλαστικά, συμπεριλαμβανομένου του πολυαιθυλενίου, τα οποία υποβλήθηκαν σε διάβρωση χρησιμοποιώντας έναν θάλαμο υπεριώδους φωτός και έναν επωαστήρα ρυθμισμένο στους 37 βαθμούς Κελσίου, απελευθέρωσαν μικροσωματίδια και νανοσωματίδια. Ωστόσο, τα δείγματα ελέγχου που διατηρήθηκαν σε σκοτεινό ψυγείο στους 40 βαθμούς απελευθέρωσαν λίγα έως καθόλου σωματίδια.
Οι κίνδυνοι για την υγεία από ένα μεμονωμένο περιστατικό είναι πιθανώς χαμηλοί, αλλά «θα ήμουν προσεκτικός σε περίπτωση επαναλαμβανόμενης ή χρόνιας έκθεσης», τόνισε ο Jaime Ross, επίκουρος καθηγητής νευροεπιστημών, στο Πανεπιστήμιο του Ρόουντ Άιλαντ, του οποίου το εργαστήριο μελετά τη σχέση μεταξύ της έκθεσης σε νανο-μικροπλαστικά και της γνωστικής λειτουργίας και της μνήμης σε ποντίκια. Επιπλέον, προειδοποίησε ότι μόλις κάποιος αρχίσει να πίνει, καλό θα ήταν να προσπαθεί να μην αφήνει το υπόλοιπο υγρό σε ζεστό περιβάλλον, «καθώς η θερμότητα μπορεί να συμβάλει στην ανάπτυξη παθογόνων οργανισμών».
Τα μικροπλαστικά, και ιδιαίτερα τα νανοπλαστικά, τα οποία είναι μικρότερα από 1 μικρομέτρο, μπορούν να διεισδύσουν σε βιολογικούς ιστούς στο συκώτι, τα νεφρά, το στομάχι, τον πλακούντα, τους πνεύμονες, τον εγκέφαλο και την καρδιά, και να εισέλθουν στα αιμοσφαίρια ή ακόμη και στο μητρικό γάλα, σύμφωνα με όσα έχει υποστηρίξει η Nicole Deziel, αναπληρώτρια καθηγήτρια περιβαλλοντικών επιστημών υγείας στη Σχολή Δημόσιας Υγείας του Yale και συνδιευθύντρια του Κέντρου Περιγεννητικής, Παιδιατρικής και Περιβαλλοντικής Επιδημιολογίας του ίδιου πανεπιστημίου.
Τα πλαστικά μπορεί επίσης να περιέχουν χημικές ουσίες, όπως φαινόλες, οι οποίες έχουν συνδεθεί με προβλήματα υγείας όπως προβλήματα εγκυμοσύνης και ανησυχίες σχετικά με τη νευροαναπτυξιακή ανάπτυξη.
Ωστόσο, οι πιθανές συνέπειες για την υγεία και οι ατομικοί κίνδυνοι δεν είναι επαρκώς κατανοητοί, καθώς οι επιπτώσεις των μικροπλαστικών και των νανοπλαστικών δεν έχουν μελετηθεί μέχρι τα τελευταία χρόνια και απαιτείται περισσότερη έρευνα, σύμφωνα με τους ειδικούς.
Το ίδιο ισχύει και για τα πλαστικά δοχεία τροφίμων
Δεν είναι βέβαια μόνο τα μπουκάλια που απαιτούν την προσοχή μας, αφού σημαντικό είναι οι ίδιες προφυλάξεις να ληφθούν και με τα πλαστικά δοχεία αποθήκευσης τροφίμων. Τα πλαστικά δοχεία που αφήνονται έξω, στον καυτό ήλιο, για μεγάλο χρονικό διάστημα μπορεί και αυτά να απελευθερώσουν μικροπλαστικά και χημικές ουσίες στα τρόφιμα. Η έκθεση μέσω κατάποσης δεν προέρχεται μόνο από το νερό, αλλά από οποιοδήποτε ρόφημα ή τρόφιμο αποθηκεύεται σε πλαστικό.
Τι ισχύει για τις ημερομηνίες λήξης
Οι ημερομηνίες λήξης που αναγράφονται στη συσκευασία, είναι ένα μέτρο προστασίας, το οποίο οφείλουμε επίσης να προσέξουμε. Για αρκετά τρόφιμα, ειδικά για αυτά με μεγάλη διάρκεια ζωής, η αναγραφόμενη ημερομηνία λήξης πάνω στις συσκευασίες αφορά συχνά το διάστημα που διατηρείται ασφαλής για χρήση η συσκευασία και όχι το πότε χαλάει το τρόφιμο, καθώς με την πάροδο του χρόνου, η πρώτη μπορεί να αρχίσει να απελευθερώνει μικροπλαστικά και χημικές ουσίες μέσα στο τρόφιμο.
Προτεινόμενα άρθρα
Σχετικά άρθρα
