Βενιζέλος: Η κυβέρνηση συγκάλυψε ευθύνες υπουργών στις υποθέσεις ΟΠΕΚΕΠΕ και Τεμπών

“Απασφάλισε” κατά της κυβέρνησης εξαπολύοντας σφοδρή επίθεση κατά της Κυβέρνησης και της κυβερνώσας παράταξης, στο πλαίσιο της εκδήλωση του “Κύκλου Ιδεών” για την αναθεώρηση του Συντάγματος. Ο πρώην πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ και κορυφαίος συνταγματολόγος Ευάγγελος Βενιζέλος.

Ο κ. Βενιζέλος στράφηκε και κατά του κυβερνητικού εκπροσώπου Παύλου Μαρινάκη που κατά τη διάρκεια της ενημέρωσης των πολιτικών συντακτών είπε πως είναι «οξύμωρο ο εμπνευστής του ‘αμελλητί’ να κατηγορεί την κυβέρνηση για συνταγματικό λαϊκισμό» με προφανή στόχευση.

«Επικαλείται το άρθρο 86 αφού το καταστρατήγησε»

Ο Ευάγγελος Βενιζέλος «σήκωσε το γάντι» και υποστήριξε ότι η κυβέρνηση, αφού –όπως είπε– συγκάλυψε τις ευθύνες υπουργών της στις υποθέσεις του ΟΠΕΚΕΠΕ και των Τεμπών, παραβιάζοντας στην πράξη το άρθρο 86, εμφανίζεται τώρα έτοιμη να διαμορφώσει μια «τέλεια» εκδοχή της ίδιας διάταξης, που δεν θα μπορεί να καταστρατηγηθεί.

Ο ίδιος υπογράμμισε ότι η κοινωνία αξιώνει ριζική αλλαγή της διάταξης, προκειμένου να ελεγχθούν στην επόμενη βουλευτική περίοδο οι ευθύνες της παρούσας κυβέρνησης.

Παράλληλα, υπενθύμισε ότι το 2019 η πλειοψηφία της Νέας Δημοκρατίας είχε τη δυνατότητα να τροποποιήσει τη διάταξη, αλλά δεν την αξιοποίησε. «Είναι λοιπόν σαν να λέει ένας δολοφόνος ότι οδηγήθηκε στον φόνο επειδή ο Κώδικας Ποινικής Δικονομίας δεν είναι επαρκώς αυστηρός και, αντί να αναλάβει την ευθύνη της για αυτό, λέει ότι φταίει η διατύπωση του 2001 που την έκανα εγώ», σημείωσε με νόημα.

Ο Ν.Αλιβιζάτος για το άρθρο 86

Για το θέμα του άρθρου 86 (περί ευθύνης υπουργών) τοποθετήθηκε ο συνταγματολόγος, Νίκος Αλιβιζάτος: «Με δύο λόγια, η ευθύνη υπουργών εξαρτάτο πάντοτε ιστορικά και έχει δίκιο να το θυμίζει ο Βαγγέλης, από το 18ο αιώνα η Βουλή μόνο μπορούσε να κινήσει μία διαδικασία εναντίον υπουργών, η ευθύνη αυτή μετεξελίχθηκε σε κοινοβουλευτική. Στον 19ο, 20ο παρέμεινε έτσι αλλά τα τελευταία 50 χρόνια η τάση είναι προς δικαστικοποίηση αυτής της διαδικασίας. Σε καμία – επαναλαμβάνω με τα λόγου γνώσεως – σε καμία άλλη ευρωπαϊκή χώρα η κίνηση της διαδικασίας δεν εξαρτάται από αμιγώς πολιτικό σώμα. Σε καμία άλλη ευρωπαϊκή χώρα. Εδώ Βαγγέλη μου φτάνω στο σημείο να πω ότι είμαστε μία εξαίρεση δακτυλοδεικτούμενη. Δεν μπορεί η Βουλή να αποφασίζει όταν υπάρχουν σοβαρές ενδείξεις αν θα παραπεμφθεί ή όχι ένας υπουργός.

Μάλιστα, δεν παραπέμπεται καν στο δικαστήριο. Παραπέμπεται στο δικαστικό συμβούλιο, το οποίο αυτό θα κρίνει αν και κατά πόσον οι ενδείξεις είναι σοβαρές ώστε να δικαιολογείται το ακροατήριο. Εκεί χρειάζεται – συμφωνώ απολύτως με το λεχθέν να μην πέσουμε στον σχολαστικισμό του να παραπέμπεται για ψύλλου πήδημα ένας υπουργός και να μην έχει άλλη δουλειά να κάνει παρά αυτό, αυτό προτάσσεται κυρίως από τους υποστηρικτές, αλλά σε αυτό το σημείο υπάρχουν ασφαλιστικές δικλείδες. Εγώ προσωπικά εμπνέομαι πολύ από το να υπάρχει -κομισιόν ντε ροκέτ λέγεται στη Γαλλία – ένα όργανο που αποτελείται από ΣτΕ, Αρεοπαγίτες αλλά και υποδεικνυόμενους από την κοινωνία των πολιτών, δικηγόρους κλπ, το οποίο είναι ολιγομελέστατο, εκεί πηγαίνουν τα παράπονα, οι καταγγελίες και εκεί, εφόσον υπάρχουν ενδείξεις σοβαρές ότι ευθύνεται ένας υπουργός παραπέμπεται ενδεχομένως στο δικαστικό συμβούλιο για να κριθεί αν θα πάει στο ακροατήριο.

Δεν είναι δυνατόν επαναλαμβάνω η Βουλή. Κοιτάξτε τώρα. Έχουμε προοδεύσει σε αυτό το θέμα. Το άρθρο 86 του Συντάγματος ξεκίνησε πολύ άσχημα. Προέβλεπε τον εισαγγελέα βουλευτή. Θυμίζω τον Νίκο Κωνσταντόπουλο στη δίκη Κοσκωτά. Αυτό το ξεπεράσαμε και είναι πολύ μεγάλη υπόθεση. Ξεπεράσαμε, και είναι πολύ μεγάλη υπόθεση τη σύντομη παραγραφή. Στην αναθεώρηση του 2019. Και αυτό είναι πολύ μεγάλο επίτευγμα. Έχουμε μείνει όμως πίσω στο παραπέμπον όργανο. Εκεί, όχι απλώς δεν προοδεύσαμε και εδώ τολμώ να πω Βαγγέλη μου ότι η σύγκριση της διατάξεως το 1975 με τη διάταξη του 2001 είναι καταλυτική. Ακούστε τη διατύπωση του 1975. “Η Βουλή έχει το δικαίωμα να κατηγορεί σύμφωνα με τους νόμους κλπ”. Η Βουλή έχει το δικαίωμα. Η διατύπωση του 2001 είναι: “Μόνον η Βουλή έχει αρμοδιότητα να ασκεί τη δίωξη”. Είναι πρόοδος ή οπισθοδρόμηση στην κατεύθυνση της δικαστικοποίησης;».

Το “μπιφ” Βενιζέλου-Αλιβιζάτου

Στο σημείο αυτό παρενέβη ο Ευάγγελος Βενιζέλος λέγοντας: «Αυτό είναι πολύ μεγάλη παραπληροφόρηση. Γιατί; Είναι σα να λέμε τώρα ότι πριν το 2001 μπορούσε και η δικαστική εξουσία και η Βουλή ενώ μετά το 2001…»

Δείτε ακόμη:

Ποινική δίωξη για απείθεια στον Γιώργο Ξυλούρη

Ανεξαρτητοποιήθηκε από την Πλεύση Ελευθερίας η Ελένη Καραγεωργοπούλου

«Όχι, γιατί ο νόμος δεν το επέτρεπε», είπε ο Νίκος Αλιβιζάτος με τον Ευάγγελο Βενιζέλο να απαντά: «Με συγχωρείς. Μπορούσε η δικαστική εξουσία να ασκήσει δίωξη;». «Αν το επέτρεπε ο νόμος» αντέτεινε ο κ. Αλιβιζάτος.

«Όχι, όχι» επέμεινε ο Ευάγγελος Βενιζέλος. «Διότι ο νόμος που ίσχυε ούτως ή άλλως έλεγε μόνη η Βουλή, μόνη η Βουλή. Το έλεγε ο νόμος της Χούντας που διατηρήθηκε και που η Βουλή το 2001 ομοφώνως με 268 ψήφους προσπάθησε να βάλει τάξη στην αθλιότητα του 1989», πρόσθεσε ο κ. Βενιζέλος.

«Να τα πούμε ευθέως», είπε ακολούθως ο Νίκος Αλιβιζάτος. «Μόνον η Βουλή το έλεγε ο νόμος, σήμερα το μόνον η Βουλή το λέει το Σύνταγμα. Αυτή είναι η διαφορά», εξήγησε ο κ. Αλιβιζάτος.

«Μα συγγνώμη αν δεν το έλεγε το Σύνταγμα θα μπορούσε η δικαστική εξουσία;» ρώτησε ο κ. Βενιζέλος με τον κ. Αλιβιζάτο να απαντά «Αν ο νόμος έλεγε ότι μπορεί σε ορισμένα αδικήματα να κινηθεί η διαδικασία». «Μα αυτό δεν έγινε δεκτό ερμηνευτικά από το 1864» απάντησε ο Βαγγέλης Βενιζέλος με τον κ. Αλιβιζάτο να λέει «Δεν το ξέρω, δεν το ξέρω». Ο κ. Βενιζέλος απάντησε: «Το ξέρεις γιατί είσαι ειδικός στη συνταγματική ιστορία. Το ξέρεις. Έχεις μελετήσει τη συνταγματική ιστορία και θέλω να μας πεις εδώ αν στην ελληνική συνταγματική ιστορία υπό οποιοδήποτε σύνταγμα και υπό οποιαδήποτε νόμο υπήρξε εισαγγελεύς που παρακάμπτοντας τη Βουλή άσκησε δίωξη».

«Δεν υπήρξε διότι δεν το προέβλεπε ο νόμος», αντέτεινε ο κ. Αλιβιζάτος.

«Υπήρξε όμως με το Σύνταγμα του 2001, που η οικονομική εισαγγελέας η κα Τουλουπάκη εστράφη κατά πολιτικών προσώπων. Θεωρώντας ότι έχει αρμοδιότητα. Το Σύνταγμα του 2001 επέβαλε το μοντέλο Τριαντόπουλου; Επέβαλε το μοντέλο της εξεταστικής επιτροπής στον ΟΠΕΚΕΠΕ; Φταίει το Σύνταγμα; Με το άρθρο του Συντάγματος του 2001 η υπόθεση Novartis εξελίχθηκε στα κοινά ποινικά δικαστήρια, ο Τσοχατζόπουλος, ο Παπαντωνίου, ο Μαντέλης για ξέπλυμα χρήματος πήγαν στα κοινά ποινικά δικαστήρια χωρίς παραγραφή και χωρίς αρμοδιότητα της Βουλής και με την ίδια διάταξη για τα Τέμπη και τον ΟΠΕΚΕΠΕ υψώθηκε θώρακας υπέρ των υπουργών της σημερινής κυβέρνησης. Αυτή είναι η αλήθεια», ανέφερε ο Ευάγγελος Βενιζέλος.

«Μπορώ να συνεχίσω τον προβληματισμό μου; Ο προβληματισμός μου είναι ότι το “μόνον η Βουλή” επέτεινε τον πολιτικό χαρακτήρα της δίωξης. Αυτό λέω. Από εκεί και πέρα λέω ότι αυτό πρέπει να αλλάξει».

«Και νομίζω ότι ένα αρμόδιο όργανο θα μπορούσε να είναι η εισαγγελία του Αρείου Πάγου», συμπλήρωσε ο Ν. Αλιβιζάτος με τον Ευ. Βενιζέλο να παρεμβαίνει αντιτείνοντας «Μα προβλέπεται και αυτό. Στο άρθρο 155. Στο άρθρο 155 με πρότασή μου προβλέπεται η δυνατότητα να ανατεθεί η έρευνα σε τριμελές συμβούλιο εισαγγελέων». «Δυνητικά», του είπε ο κ. Αλιβιζάτος.