Μετρό: Έτσι θα είναι οι νέες πλατείες σε Εξάρχεια, Κολωνάκι
Στοιχεία από την επικύρωση αποτελεσμάτων των αρχιτεκτονικών διαγωνισμών ιδεών που βραβεύτηκαν για την ανάπλαση του κοινοχρήστου χώρου και της ευρύτερης περιοχής του νέου σταθμού μετρό Εξάρχεια αλλά και αυτών στο Κολωνάκι και στον Ευαγγελισμό δημοσίευσε η ΑΝΑΠΛΑΣΗ ΑΘΗΝΑΣ Α.Ε.
Σε αυτούς παρουσιάζονται αναλυτικά οι επιθυμητές παρεμβάσεις και σχολιάζονται ως προς την ωφελιμότητά τους.
Ειδικότερα:
ΕΞΑΡΧΕΙΑ:
(Α’ βραβείο) στη συμμετοχή ZZ33315792.
Τα σχόλια αναφέρουν:
«Πολύ καλή ισορροπία του δημόσιου χώρου της πλατείας, με σαφή κεντρικότητα του γλυπτού των τριών ερώτων, της ισχυρής περιμετρικής φύτευσης και της διαχείρισης της εισόδου στο μετρό, που «μεγαλώνει» την πλατεία, εξυπηρετώντας ανάλογα το μετρό. Κυκλοφοριακά, η πλατεία επεκτείνεται στις οδούς Στουρνάρη και Τρικούπη αφήνοντας μια λωρίδα διέλευσηςμόνο, που οργανώνει περιμετρικά ήπιες κυκλοφορίες στην ευρύτερη περιοχή. Η οργανωμένη φύτευση αναδεικνύει την αστική πλατεία, απέχοντας από τον αστικό κήπο και τις σύνθετες υπερκείμενες κατασκευές. Το αστικό περιβάλλον της πλατείας με τις καλές πολυκατοικίες και το VOX αναδεικνύονται. Τα υλικά είναι σωστά διαλεγμένα για να είναι ανθεκτικά στη χρήση και διαπερατά με άρτια αισθητική. Καλά σχεδιασμένος και λιτός εξοπλισμός. Οργάνωση απορροής ομβρίων, σχάρες δέντρων, φωτισμός. Γενικά, καλά οργανωμένη προσέγγιση σε πολλά επίπεδα που δίνει ένα ολοκληρωμένο αποτέλεσμα.
Η πρόταση επιχειρεί μια ενδιαφέρουσα ανάγνωση της πλατείας που οδηγείται συνθετικά από τη σαφή διάκριση ανάμεσα σε ένα δημόσιο χώρο πλατείας γειτονιάς και ένα δημόσιο χώρο σταθμού μετρό μεγάλης εμβέλειας. Η πρόσβαση στον χώρο της πλατείας και η απρόσκοπτη προσπέλαση από και προς τη λειτουργία του μετρό θεωρείται επιτυχής, καθώς διαμορφώνεται μέσω μιας εύληπτης και άνετης εισόδου, σε μικρή βύθιση από τον κυρίως χώροτης πλατείας και διακριτά προς αυτή, ώστε να εκτονώνεται πιο ανώδυνα η αυξημένη λειτουργία του σταθμού. Το εύρημα της ολίσθησης του άνω μέρους της σκάλας του σταθμού, με στόχο τη διεύρυνση του χώρου της εισόδου χωρίς να διαταράσσεται η αρχική χωροθέτηση της κατακόρυφης σύνδεσης της πλατείας με τις αποβάθρες των συρμών, συμβάλει επιτυχώς τη διαμόρφωση ενός χώρου εισόδου ικανού να απευθύνεται σε ένα αυξημένο πλήθος ατόμων και επιβάλλεται να γίνει αποδεκτό στον οριστικό σχεδιασμό του σταθμού. Αξιοσημείωτη είναι η διατήρηση του ιστορικού στοιχείου του φανοστάτη της πλατείας, που τοποθετείται στο κέντρο των ομόκεντρων κύκλων της δαπεδόστρωσης. Η λύση φιλοδοξεί να δει το χώρο ως μια σχεδόν κυριολεκτική υλοποίηση του γεωμετρικού συμβόλου του κύκλου, αντιληπτού κυρίως από το επίπεδο των ορόφων των κτιρίων που περιβάλλουν την πλατεία, το κέντρο του οποίου, σε ίσες αποστάσεις από την περιφέρεια, δεν θέλει να καταληφθεί από κάτι καινούργιο, αλλά επιχειρεί, μέσα από τη μαθηματική ουδετερότητα, να κρατήσει παλιό και νέο σε ίσες αποστάσεις. Η σκληρή, αυστηρή γεωμετρία του κύκλου, που επεκτείνει τον δημόσιο χώρο σε ομόκεντρες ζώνες πέρα από τα παραδοσιακά όρια του πεζοδρομίου, που ορίζει σήμερα το χώρο της πλατείας, ευνοεί τη μορφολογική σαφήνεια της λύσης και λειτουργεί συνδετικά για τον κοινόχρηστο χώρο. Η επιλογή της κεντρικότητας λειτουργεί σε πρώτο επίπεδο αρκετά αυστηρά και δύσκαμπτα και εγείρει ερωτήματα ως προς τη μορφολογία της. Σε μια δεύτερη ανάγνωση όμως κερδίζει με τις επιμέρους επιλογές της, οι οποίες βασίζονται στη σημερινή εικόνα της πλατείας, δίνοντας κύριο βάρος στην επαναφύτευση υψηλών δέντρων και την απλοποίηση των δευτερευόντων στοιχείων του σταθμού (εξαερισμοί, ασανσέρ). Η σχεδιαστική γένεση των ομόκεντρων κύκλων με τη μορφή της χάραξης υλικών δαπέδου επί του εδάφους ομογενοποιεί το ευρύτερο «περιβάλλον» της πλατείας, ακόμα και έξω από τα όριά της, δημιουργώντας μια «πλατφόρμα» που διατηρεί την αρμονική συνύπαρξη των στοιχείων του αστικού σχεδιασμού (καθιστικά, φύτευση, φωτισμός, πλακοστρώσεις, ρύσεις, κλπ.) και των περιοχών με τις δεσμευτικές λειτουργικές απαιτήσεις (κυλιόμενες κλίμακες μετρό, εξαερισμοί κλπ.) Ο προτεινόμενος σχεδιασμός των φυτεύσεων πετυχαίνει τη δημιουργία ενός υπαίθριου χώρου ελκυστικού και λειτουργικού. Τα είδη των δένδρων που προτείνονται αποτελούν συνέχεια των υφιστάμενων ειδών και εναρμονίζονται στο χώρο ως προς την κλίμακα και τη δομή τους . Επιπλέον, με τις επιφανειακές φυτεύσεις δημιουργούνται συμπαγείς συστάδες θάμνων, περιορίζοντας την οπτική επαφή με τους «άχαρους» εξαερισμούς και τον λοιπό μηχανολογικό εξοπλισμό. Η φυτοτεχνική προσέγγιση είναι άρτια και προσδίδει ποιοτικά χαρακτηριστικά στον συνολικό σχεδιασμό».
Μακέτα των παρεμβάσεων που θα γίνουν δημοσιεύει σήμερα και η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ:
Ευαγγελισμός
(Α’ βραβείο) η συμμετοχή QQ20232023
Τα σχόλια αναφέρουν:
«Κόμβος εναλλαγής δικτύου υπόγειας και υπέργειας κινητικότητας με πολύ καλό επίπεδο σχεδιασμού, με ενδιαφέρουσες γεωμετρίες, ήπια παρέμβαση, συνδυασμό διαφορετικών στοιχείων και πολύ καλή αντιμετώπιση του φωτισμού της υπόγειας στάθμης. Χαρακτηριστικό στοιχείο της πρότασης είναι η ευκρίνεια και η συνέπεια της ιδέας σε σχέση με τον σχεδιασμό. Κεντρική ιδέα: ο άνθρωπος και η κινητοποίηση των αισθήσεών του ως νήμα σύνδεσης τόπου, 31 Ψηφιακή Βεβαίωση Εγγράφου Μπορείτε να ελέγξετε την ισχύ του εγγράφου σκανάροντας το QR code ή εισάγοντας τον κωδικό στο docs.gov.gr/validate Κωδικός εγγράφου: tB2WkIeJLe_xZMHvwxsusA Σελίδα: 5/8 χώρου και χρόνου. Επιτυχής είναι η διείσδυση του φυσικού φωτισμού στο σταθμό ως πρόταση ώσμωσης και ανάδειξης δύο κόσμων: άνω-κάτω, σκιά-φως, μέσα-έξω. Επιτυχής είναι επίσης η διατήρηση και ενίσχυση του φυσικού στοιχείου, με ελάχιστο αποτύπωμα σκληρού δαπέδου στις επίγειες συνδέσεις. Θετικός είναι ο εμπλουτισμός του χώρου με τέχνη, παιχνίδια, γλυπτά νερού κλπ. Πολύ καλό είναι το μεταλλικό στέγαστρο με ελάχιστες διατομές στην είσοδο/έξοδο του σταθμού. Επικρατεί η απλοποίηση των διαμπερών διαδρομών στις βασικές και τις κύριες με στόχο τη λειτουργική σύνδεση του σταθμού με το πυκνοκατοικημένο αστικό περιβάλλον και την ταυτόχρονη ανάδειξη του πάρκου. Βιοκλιματική και περιβαλλοντική προσέγγιση, με διαμόρφωση ήπιας οδού Ριζάρη για το αυτοκίνητο και διαδρομές για το ποδήλατο στις Β. Σοφίας και Β. Κωνσταντίνου. Η φυτοτεχνική πρόταση-είναι ολοκληρωμένη και συμβάλλει στην αποκατάσταση και αναβάθμιση του πάρκου και κατ’ επέκταση του τοπίου. Παράλληλα επιτυγχάνεται η ενοποίηση της υφιστάμενης βλάστησης με την προτεινόμενη. Έχει προταθεί ορθά η εκρίζωση των αείλανθων, που είναι επιθετικά και επιβλαβή δέντρα. Η επιλογή του φυτικού υλικού είναι συνολικά επιτυχής, προσαρμοσμένη στις συνθήκες της περιοχής, ενώ προτείνονται ενδημικά είδη με σχετικά μικρές απαιτήσεις ως προς τη συντήρηση και το νερό. Η πρόταση χαρακτηρίζεται από σύγχρονη αρχιτεκτονική έκφραση με όρους ευφυούς διαχείρισης του αστικού περιβάλλοντος».
Κολωνάκι
(Α’ βραβείο) στη συμμετοχή 10010088AC
Τα σχόλια αναφέρουν:
«Πολύ ενδιαφέρουσα και τολμηρή πρόταση συνολικής αναθεώρησης της πλατείας σε σχέση με τον περιβάλλοντα αστικό ιστό. Έχει συλλάβει και χειριστεί καλά τη διαφορά ύψους και την προσβασιμότητα. Έχει καλή αντίληψη περιβαλλοντικού σχεδιασμού, της υλικότητας και της ευρύτερης πολεοδομικής κλίμακας. Πολύ καλή διάγνωση του αστικού περίγυρου της πλατείας και των υψομετρικών διαφορών για τη διαμόρφωση της σχεδιαστικής προσέγγισης. Βασικοί στόχοι είναι η μεταφορά της ζωής στο κέντρο της πλατείας, η αστική κινητικότητα και ο περίπατος, καθώς και η ανάκτηση του φυσικού περιβάλλοντος. Με αφετηρία την τοπογραφία, η πλατεία έχει οργανωθεί στον άξονα ΛυκαβηττούΚουμπάρη-Αρδηττού με διαγώνιες φυγές στη σχέση Κανάρη-Καψάλη. Η πρόταση έχει δύο συνεργαζόμενα επίπεδα: την πλατεία, σχετικά οριζόντια, στο χαμηλό επίπεδο της οδού Κουμπάρη, που επιτρέπει την ανάπτυξη των περισσότερων δραστηριοτήτων μιας αστικής πλατείας για κάθε ηλικία, και το διάζωμα, ως κυκλικό belvedere, που έχει αφετηρία την Πατριάρχου Ιωακείμ και υπερυψούται σε ελεύθερο περίπατο προς την Κουμπάρη. Η μεγάλη υψομετρική διαφορά από βορά προς νότο λύνεται διατηρώντας απρόσκοπτες τις προσπελάσεις, διαμορφώνοντας δύο πλατώματα-επίπεδα. Δημιουργείται με αυτόν τον τρόπο ένας ενιαίος επίπεδος χώρος πλατείας στο χαμηλότερο επίπεδο που δίνει δυνατότητες για πολλαπλές χρήσεις, με περίπτερο, χώρους για καφέ και υπαίθριο ανθοπωλείο, χώρους στάσης και αναμονής, εκδηλώσεων, κίνησης κλπ. Το δαχτυλίδι του belvedere από πάνω είναι το πιο ισχυρό στοιχείο του σχεδιασμού, συνδυάζοντας τον περίπατο σε ένα πρωτόγνωρο αστικό επίπεδο, αλλά και ένα στέγαστρο εισόδου στον σταθμό του μετρό. Η κυκλοφοριακή ενσωμάτωση της πλατείας στο αστικό της μέτωπο κρίνεται επιτυχής αλλά συντηρητική. Πολύ θετική είναι η πεζοδρόμηση του νότιου δρόμου και η επέκταση της πλατείας ως την οικοδομική γραμμή. Έχει δοθεί ιδιαίτερο βάρος στον βιοκλιματικό και τον περιβαλλοντικό σχεδιασμό, με ανασύσταση πρασίνου, διαχείριση υδάτων και ηχητική προστασία. Αξιολογήθηκαν θετικά η επιλογή μεσογειακής βλάστησης με χαμηλές ανάγκες συντήρησης και ανθεκτικότητα, η διαχείριση των υδάτων με ανάσχεση ομβρίων από φυτεμένες νησίδες και απορροφητικά δάπεδα και η συλλογή τους στη χαμηλότερη στάθμη για επαναχρησιμοποίηση καθώς και η εισαγωγή του νερού ως στοιχείο δροσισμού και παιχνιδιού. Τα υλικά επιδιώκουν ισορροπία ανάμεσα στα σταθερά και τα υδατοπερατά, με ικανή χρήση ψυχρών υλικών καλής θερμικής συμπεριφοράς. Το βύθισμα της πλατείας στο χαμηλότερο επίπεδο σε σχέση με τον πολύβουο δρόμο βοηθάει και ως ηχητική προστασία. Το περιμετρικό διάζωμα-στέγαστρο θα είναι από τα πιο δύσκολα θέματα επίλυσης στον τελικό σχεδιασμό, επειδή προβάλει καθ’ ύψος στην κατωφέρεια της πλατείας και επιβάλλεται να μην αυξηθεί η διατομή του κατά τη στατική επίλυση της πρότασης, ώστε να διατηρηθεί η διαφάνεια και η οπτική επικοινωνία με όλες τις πλευρές της πλατείας».
Οι ομάδες εργασίες, οι συμμετέχοντες και τα πρακτικά των αποφάσεων έχουν αναρτηθεί αναλυτικά στην ιστοσελίδα της ΑΝΑΠΛΑΣΗ ΑΘΗΝΑΣ ΑΕ.
Προτεινόμενα άρθρα
Σχετικά άρθρα
09.11.2023 | 09:18
08.11.2023 | 13:53
