Δύσκολα τα πράγματα: Ο βλαχοgovernor δεν πήγε στου Τασούλα

Αν και με κάλεσαν, ομολογώ πως, ως γνήσιος βλαχοmayor, δεν πήγα την περασμένη Παρασκευή στη (για πρώτη φορά) γιορτή του Τασούλα στο προεδρικό για την 51^η επέτειο από την αποκατάσταση της Δημοκρατίας. Όμως, έστειλα ως εκπρόσωπό μου τον πληροφοριοδότη μου, που, ως κατοικοεδρεύων στον Εθνικό Κήπο, απέναντι από το Μαξίμου, δεν του ήταν δα και τόσο δύσκολο να κατέβει μερικά μέτρα παρακάτω στο κονάκι του Κώστα (Αβέρωφ) Τασούλα. Εκεί είδε διάφορους-ες γκλαμουράτους-ες, αλλά, όπως είναι φυσικό, με την ιδιότητά του «συνεργάτης βλαχοmayor», έψαξε να βρει βλαχοgovernαίους και βλαχοmayorαιους. Είδε, μεταξύ άλλων, τον προεδροgovernor George the puddler, τον (πρώην, πλέον) φίλο του Αντώνη Σαμαρά, Δημήτρη Πτωχό (πλην τίμιο), τον  Χριστόδουλο (τούρκικη βιζα) Τοψίδη, τον Γιώργο τον Αμανατίδη (όχι τον ποδοσφαιριστή, τον περιφερειάρχη), αλλά και τον Χάρη (μ’ έφτιαξες Μπακογιάννη) Δούκα. Έναν, όμως, δεν είδε, αν και σκάναρε σπιθαμή προς σπιθαμή τους κήπους του Τασούλα. Τον συντοπίτη του συμβλαχό μου και, κυρίως, αδελφό μου Αλέκο (εγώ δεν είμαι λαμόγιο) Καχριμάνη. «Μα να μην πάει ο Αλεκούκος στην επίσημη πρώτη του Κώστα -που έγινε Κωνσταντίνος- Τασούλα, αυτός που πριν λίγο καιρό μοιραζότανε ακόμη και τις ψήφους του μαζί του;», έριξε την καρφάρα ο πληροφοριοδότης μου, που, όπως σας έχω πει, δεν πολυσυμπαθεί τον Αλεκούκο. Και συνέχισε, δίνοντας μου και την είδηση: «Εμ πώς να πάει; Τόσα τηλέφωνα τον έχει πάρει, κι αυτός δεν απαντάει». «Και γιατί του τηλεφωνεί συνέχεια;», ρώτησα για να τον τσιγκλίσω. Αλλά αυτός δεν απάντησε. Αφού δεν απαντάει ούτε σε μένα ο πληροφοριοδότης μου, και, κυρίως, ούτε ο πρόεδρος Κώστας στον Αλεκούκο,  είναι δύσκολα τα πράγματα, σκέφτηκα.