Δήμος Θερμαϊκού: Μόνο μέσα στη θάλασσα δεν στήσανε τραπέζια

Η καταπάτηση του αιγιαλού τελικά στην Ελλάδα, είναι μία κακή συνήθεια και πρακτική που βασίζεται εξ ολοκλήρου στην ανοχή της πολιτείας και στην προκειμένη περίπτωση στο δήμο Θερμαικού, σύμφωνα parallaximag. οι μαγαζάτορες έχουν το ελεύθερο να τοποθετούν τραπεζοκαθίσματα σχεδόν μέσα στη θάλασσα.

Παρά τον ντόρο, αλλά και την κατακραυγή για τις ανεξέλεγκτες καταστάσεις στις παραλίες της χώρας, αυτό που συμβαίνει στη παραλία των Νέων Επιβατών, αλλά και λίγο η πολύ, σε όλες τις παραλίες του δήμου, όχι μόνο προκαλεί αλλά και εγείρει πολλά ερωτήματα για το ρόλο της διοίκησης του δήμου, των λιμενικών αρχών και της αστυνομίας, όπως και της κτηματικής υπηρεσίας του δημοσίου. Τα τραπεζοκαθίσματα σε μερικά καταστήματα υγειονομικού ενδιαφέροντος, ταβέρνες και καφετέριες, βρίσκονται κυριολεκτικά πάνω στο κύμα και καταλαμβάνουν σχεδόν όλη την αμμουδιά.

Σε μερικά μαγαζιά υπάρχει απλά ένας διάδρομος, ούτε ενός μέτρου, μεταξύ τραπεζοκαθισμάτων και θαλασσινού νερού, όπου μετά βίας μπορεί να κινηθεί ο σερβιτόρος του καταστήματος για να εξυπηρετήσει τους πελάτες. Η εικόνα είναι σαφώς ειδυλλιακή και σαγηνευτική. Ποιος δεν θα ήθελε να απολαύσει ένα γεύμα δίπλα στη θάλασσα με θέα τον σαγηνευτικό Θερμαικό κόλπο και να αγναντεύει τη Θεσσαλονίκη; Μάλλον κανείς. Ωστόσο η σχετική νομοθεσία είναι απόλυτα απαγορευτική γι αυτό που συμβαίνει στην παραλιακή ζώνη του δήμου Θερμαϊκού, που να σημειωθεί πλήττεται από την διάβρωση της άμμου, με αποτέλεσμα η ακτή, η αμμουδιά, μέχρι εκεί που ξεκινά ο πεζόδρομος να μη ξεπερνά μερικά μέτρα. Βάσει του νόμου δεν θα έπρεπε να υπάρχει κανένα τραπεζοκάθισμα σε κάποια σημεία στις παραλίες των Νέων Επιβατών και της Περαίας.

Ωστόσο όχι μόνο υπάρχουν, αλλά σε μερικές περιπτώσεις έχουν τοποθετηθεί σε διπλή σειρά ή έχουν τοποθετηθεί και σταθερές κατασκευές δίπλα στο κύμα. Προφανώς στην συγκεκριμένη περίπτωση δεν πρέπει να υπάρχουν παραχωρήσεις από το δήμο καθώς φαινομενικά και αντικειμενικά αυτό είναι αδύνατο.