μαίρη-βιδάλη-για-το-χαμό-του-γιού-της-1537292

ΚΟΙΝΩΝΙΑ | 22.01.2026 | 18:50

Μαίρη Βιδάλη για το χαμό του γιού της: “Μια φίλη είπε «μετά από 20 χρόνια θα είναι πιο εύκολο»”

Η Μαίρη Βιδάλη βρέθηκε καλεσμένη στην εκπομπή «Buongiorno» του MEGA, και μεταξύ άλλων μίλησε για τη συμμετοχή της στην ταινία «Καποδίστριας», για τη μακρά πορεία της στον χώρο της υποκριτικής, αλλά και για τον χαμό του ενός παιδιού της.

Για την καριέρα της

«Θα ήμουν πολύ καλύτερη πιστεύω στην εξέλιξή μου αν είχα ξεκινήσει από μικρότερους ρόλους», λέει η ίδια για την καριέρα της.

«Αν δεν είχα αυτήν την προσέγγιση στη δουλειά μου ότι πρέπει κάθε στιγμή να μαθαίνουμε και δεν έχουμε πετύχει τίποτα αλλά κάθε μέρα πρέπει να είμαστε καλύτεροι, μπορεί να είχα κάνει λάθη μεγάλα ή να είχα καβαλήσει το καλάμι. Ευτυχώς δεν το έκανα ποτέ αυτό».

«Δεν νομίζω ότι έχω πετύχει και πολλά πράγματα. Δηλαδή ποτέ δεν πετυχαίνεις τίποτα μπρος σε αυτό το χάος που είναι η τέχνη. Το θέατρο είναι συνεχής μάθηση», συμπληρώνει.

Η ίδια μίλησε και για την τηλεόραση αλλά και για την πίστη.

«Είμαι καλά γιατί πιστεύω. Η πίστη βοηθάει πάρα πολύ. Απορώ πώς μπορούν να ξεπεράσουν ένα τέτοιο γεγονός που πέρασα εγώ στη ζωή μου, αν δεν έχουν πίστη. Δεν ξέρω, δεν θα μπορούσα να το αντέξω».

Για τον γιό της

Όταν ρωτήθηκε σχετικά με το πώς είναι η ίδια όλο αυτό το διάστημα απάντησε συγκινημένη: «Είμαι καλά. Είμαι καλά γιατί πιστεύω. Η πίστη βοηθάει πάρα πολύ. Απορώ πώς μπορούν να ξεπεράσουν ένα τέτοιο γεγονός, όπως εγώ στη ζωή μου, αν δεν έχουν πίστη. Δεν ξέρω. Δεν θα μπορούσα να το αντέξω. Πίστευα πάντα, αλλά τώρα ακόμα περισσότερο και με βοηθάει πάρα πολύ».

Και συνέχισε για να αναφερθεί στην εξοικείωση που έχει με την έννοια του αποχωρισμού: «Με βοηθάει και ένα άλλο στοιχείο. Από πάρα πολύ μικρή – και τώρα – έχω εξοικειωθεί με την έννοια του αποχωρισμού. Εννοώ του ζωντανού αποχωρισμού από αγαπημένους ανθρώπους. Λένε ότι ο ζωντανός αποχωρισμός δεν έχει παρηγοριά. Έχει. Ότι οι άνθρωποι μπορεί να είναι μακριά σου από επιλογή τους ή από καταστάσεις, αλλά είναι καλά. Είναι σημαντικό αυτό. Γιατί όταν αγαπάς αυτό σε νοιάζει, να είναι καλά ο άλλος που αγαπάς. Σκέφτομαι ότι είναι καλά».

Σε δεύτερο χρόνο, όλο αυτό το διάστημα έχει στο πλευρό της την κόρη της, τους φίλους και τους συγγενείς της, που της έχουν σταθεί: «Δεν έχω κάποιον πνευματικό. Είμαι μόνη μου. Ζω εντελώς μόνη μου 2,5 χρόνια, αλλά δεν είμαι ποτέ μόνη μου αφού έχω τα παιδιά μου, την κόρη μου εννοώ, και του φίλους μου, τους συνεργάτες μου. Μου στάθηκε πάρα πολύ ο κλάδος. Δεν το περίμενα τόσο πολύ, γιατί ακόμα και άνθρωποι που δεν τους γνώριζα και δεν είχα φιλία μαζί τους, μου στάθηκαν πάρα πολύ. Νιώθω ευγνωμοσύνη και θα νιώθω πάντα για αυτή την περίοδο της ζωής μου».

Με αφορμή την ολοκλήρωση ενός χρόνου από την ημέρα της απώλειας του γιου της, η Μαίρη Βιδάλη εξομολογήθηκε: «Για εσάς έχει περάσει ένας χρόνος. Για εμένα και για την κόρη μου δεν έχει περάσει ούτε μία μέρα. Και κάποια φίλη που έχει χάσει το παιδί της εδώ και πάρα πολλά χρόνια, μου είπε «μετά τα 20 χρόνια θα είναι πιο εύκολο». Δεν υπάρχει χρόνος για εμάς. Πέρασε ο χρόνος, έκλεισε ο χρόνος προχθές, αλλά για εμάς είναι σαν χθες. Και εύχομαι κανένας να μην το ζήσει αυτό. Πάνω απ’ όλα βοηθάει η πίστη».

Για τον «Καποδίστρια»

Η γνωστή ηθοποιός, που συμμετέχει στην ταινία «Καποδίστριας» του Γιάννη Σμαραγδή, μίλησε για το έργο και τον ρόλο της.

«Είναι τιμή μου που συνεργάστηκα και συμμετείχα σε αυτήν την ταινία και μάλιστα υποδυόμενη το πρόσωπο της Μαντώ Μαυρογένους».

«Το γύρισμα έγινε πριν δύο χρόνια, γιατί έκανε πέντε χρόνια να γυρίσει την ταινία, και έγινε πολύ περίεργα. Όταν με είδε ο κύριος Σμαραγδής αποφάσισε να βάλει αυτήν την σκηνή στο έργο. Δεν υπήρχε στο αρχικό σενάριο. Είναι αληθινή η στιγμή. Η Μαντώ έδωσε το σπαθί της στον Καποδίστρια, το σπαθί της οικογένειάς της».

«’Χτυπήθηκε’ πριν βγει η ταινία», λέει η ίδια για τους κριτικούς.

«Συνήθως αυτό γίνεται γιατί εκεί υπάρχουνε συμφέροντα άλλου είδους. Ο κύριος Σμαραγδής έχει μία ιδεολογία αντίθετη από την πλειοψηφία των κινηματογραφιστών».

«Δεν κάνει ντοκιμαντέρ, κάνει μυθοπλασία. Οπότε δεν μπορεί να δώσει όλα τα στοιχεία του Καποδίστρια και είναι απείρως μεγαλύτερη η πορεία του από αυτό που δείχνει σε 1,5 ώρα μία ταινία. Αλλά έκανε μία σταχυολόγηση σοβαρή», σημειώνει.

«Θεωρώ ότι η επιβράβευση είναι ο ίδιος ο κόσμος που δακρύζει, άρα συγκινείται με το αποτέλεσμα και χειροκροτεί στο τέλος. Φυσικά θα υπάρξουνε και κάποιες αντιρρήσεις, φυσικά υπάρχουν και κάποιες ελλείψεις σε κάθε ταινία».

Tags: