«Κουφή εβδομάδα»: Γιατί έχει ονομαστεί έτσι

«Βουβή» ή «κουφή» έχει μείνει στην συνείδηση των πιστών η έκτη και η τελευταία εβδομάδα της Μεγάλης Σαρακοστής, η οποία ονομάζεται «Εβδομάδα των Βαΐων», δεδομένου ότι στις 13 Απριλίου, εορτάζουμε την θριαμβευτική είσοδο του Ιησού, καθισμένου πάνω σε γαϊδουράκι στα Ιεροσόλυμα όπου, κατά τους συγγραφείς των Ιερών Ευαγγελίων, οι Ιουδαίοι Τον υποδέχθηκαν ως βασιλιά, κρατώντας βάγια και απλώνοντας στο έδαφος τα ρούχα τους, ζητωκραυγάζοντας «Ὡσαννά, εὐλογημένος ὁ ἐρχόμενος ἐν ὀνόματι Κυρίου».

Πώς προκύπτει, όμως, ο χαρακτηρισμός «βουβή» ή «κουφή»; Ποιος είναι ο λόγος που ονομάστηκε έτσι;

Το ότι δεν τελείται η χαρμόσυνη Ακολουθία των Χαιρετισμών στην Υπεραγία Θεοτόκο την εβδομάδα αυτή, ίσως και να οδήγησε σ’ αυτή την ερμηνεία.

Ωστόσο, αρκεί μια ματιά στα Λειτουργικά βιβλία της Εκκλησίας για να μας πείσει ότι, μόνο «βουβή» και «κουφή» δεν είναι η Εβδομάδα πριν τη Μεγάλη Εβδομάδα.

Στο κέντρο της προσοχής είναι ο Λάζαρος – η αρρώστια του, ο θάνατός του, ο θρήνος των συγγενών του και η αντίδραση του Χριστού σ’ όλα αυτά. Η τελευταία εβδομάδα δηλαδή περνάει με πνευματική περισυλλογή πάνω στην ερχόμενη συνάντηση του Χριστού με το θάνατο – πρώτα στο πρόσωπο του φίλου Του Λαζάρου, έπειτα στο θάνατο του ίδιου του Χριστού.

Δείτε ακόμη:

Άλσος Παγκρατίου: Λύθηκε το ζήτημα με τα αδέσποτα σκυλιά

Ψηφιακή ανασύνθεση αποκαλύπτει το πρόσωπο γυναίκας πριν τον Τρωικό Πόλεμο

Τέλος φόρμας

Μέσα στη λειτουργική ορολογία, το Σάββατο του Λαζάρου και η Κυριακή των Βαϊων είναι η «έναρξη του Σταυρού». (Ι.Μ.Π). Παρά ταύτα ο ευσεβής λαός μας αποκαλεί την εβδομάδα αυτή «κουφή» η «βουβή» με μοναδική δικαιολογία ότι την Εβδομάδα αυτή δεν τελούνται Ακολουθίες και ως εκ τούτου ούτε η καμπάνα σημαίνει.

Παλαιότερα, αυτό καλλιεργούνταν και από τους ίδιους τους ιερείς ως μια δικαιολογημένη ίσως προσπάθεια για λίγη ξεκούραση λίγο πριν τον μεγάλο κόπο της Αγίας και Μεγάλης Εβδομάδος.