δημητράκης-δημητριάδης-ταυτοποιήθη-973376

ΚΟΙΝΩΝΙΑ | 21.12.2021 | 09:34

Δημητράκης Δημητριάδης: Ταυτοποιήθηκαν τα οστά του 7χρονου ήρωα που δολοφονήθηκε από Άγγλους

Κύπρος: Ταυτοποιήθηκαν από το ανθρωπολογικό εργαστήριο της Κυπριακής Δημοκρατίας, τα οστά του μικρότερου ήρωα της ΕΟΚΑ, του 7χρονου Δημητράκη Δημητριάδη, ο οποίος πυροβολήθηκε από Άγγλο στρατιώτη, κατά την διάρκεια διαδήλωσης υπέρ της Ένωσης της Κύπρου με την Ελλάδα.

Τα οστά βρέθηκαν σε σε πολλαπλό χώρο ταφής στο κοιμητήριο Αγίου Γεωργίου Κοντού, και αμέσως μετά την ταυτοποίηση με DNA ενημερώθηκε η οικογένεια από τον Επίτροπο Προεδρίας, Φώτη Φωτίου.

Ο 7χρονος Δημητράκης Δημητριάδης ήταν μαθητής της Β’ τάξης δημοτικού. Οι γονείς του ήταν χωρισμένοι, η μητέρα του έφυγε για την Αγγλία και ο Δημητράκης ζούσε με τη γιαγιά του Χρυσταλλού Μιχαήλ Κουτέ και πουλούσε λουλούδια, για να εξοικονομήσει τα προς το ζην. Σύμφωνα με μαρτυρίες, στις 14 Μαρτίου 1956 μετά το σχολείο αντί να γυρίσει σπίτι, πήγε στην διαδήλωση που έκαναν άλλοι μεγαλύτεροι μαθητές και συμμετείχε σε πετροβολισμό αγγλικής περιπόλου. Ένας στρατιώτης τον κυνήγησε και πυροβόλησε δύο φορές χωρίς να τον πετύχει. Ο επτάχρονος κάποια στιγμή σηκώθηκε για να δώσει πέτρες σε συμμαθητές του και τότε η Τρίτη σφαίρα τον τραυμάτισε θανάσιμα. Μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο όπου απλώς διαπιστώθηκε ο θάνατος του.

«Εσκοτώσαν το μωρό», ακούστηκε η κραυγή και από στόμα σε στόμα ακούστηκε σε όλη τη Λάρνακα και πάγωσε η πόλη, αφηγείται ο κ. Λάκης Δημητριάδης. Κάποιοι άρπαξαν το παιδί και έτρεξαν να το πάρουν στο νοσοκομείο, μα ήταν πια αργά. Στο σημείο που σκότωσαν τον Δημητράκη οι Βρετανοί, έμειναν σημάδια του εγκλήματος, τα αίματα και η μαθητική του τσάντα, όπως έπεσε και εκείνη μαζί του μετά τον πυροβολισμό. Στο νοσοκομείο οι γιατροί είπαν μόνο ότι το παιδί είχε πεθάνει.

Θυμάται ο κ. Λάκης Δημητριάδης ότι αργά το απόγευμα πήγε ο πατέρας του με το ποδήλατο εκεί στην αλάνα που ο ίδιος έπαιζε και του είπε να πάνε εκεί που έπεσε ο Δημητράκης. Μάζεψαν τη μαθητική του σάκα και την πήραν σπίτι. Θυμάται ο κ. Λάκης ότι αργά το βράδυ πήγαν στο φτωχικό τους Βρετανοί στρατιώτες και ζήτησαν από τον πατέρα του να πάει βράδυ να θάψει τον Δημητράκη, να μην μαθευτεί στον πολύ κόσμο τι έγινε και σκοτώθηκε. Ωστόσο, ο πατέρας του αρνήθηκε και οι Βρετανοί δεν επέμειναν. Πάντως, θυμάται πως οι Βρετανοί άνοιξαν τη σάκα του Δημητράκη και κάτι πήραν από μέσα. Πιο αργά εκείνο το βράδυ και παρά τον κατ’ οίκον περιορισμό, μια ομάδα αγωνιστών της ΕΟΚΑ, έστειλε στο σπίτι τους, ένα μεγάλο στεφάνι για την κηδεία που θα γινόταν την επομένη στο κοιμητήριο Αγίου Γεωργίου στη Λάρνακα. Στις 15 Μαρτίου 1956, μια λαοθάλασσα από Λαρνακείς, λυπημένη αλλά και οργισμένη, αποχαιρέτησε τον μικρό Δημητράκη. «Το μωρό που είχαν σκοτώσει την προηγούμενη μέρα οι Εγγλέζοι και ήθελαν να το θάψουν νύχτα, να μην πάει ο κόσμος στην κηδεία του».

Όπως θυμάται ο αδελφός του, ήταν παιδί ζωηρό και γενναίο. Που το έλεγε η ψυχή του και δεν καταλάβαινε από δισταγμό και φόβο. «Ήθελε πάντα να διαδηλώνει κατά των Άγγλων με τα παιδιά των μεγαλύτερων ηλικιών και ας τον παρότρυναν εκείνα να περιμένει να μεγαλώσει και ύστερα να αναμετριέται με τους Βρετανούς στρατιώτες στις διαδηλώσεις. Από τέτοια δεν καταλάβαινε ο Δημητράκης». Έτρεχε από τους πρώτους στις μαθητικές διαδηλώσεις, να πετά πέτρες και να προτάσσει το ανάστημα των επτά του χρόνων, απέναντι στους ένοπλους στρατιώτες μιας Αυτοκρατορίας.

Σύμφωνα με την επίσημη ανακοίνωση της Προεδρίας, ο Επίτροπος διαβεβαίωσε, για ακόμα μια φορά, την οικογένεια ότι η πολιτεία και ο ίδιος θα καταβάλουν κάθε δυνατή προσπάθεια για να αναγνωριστεί και τιμηθεί η θυσία του ήρωα και να δημιουργηθεί δικός του χώρος ταφής όπου θα τιμάται η μνήμη του όπως είναι το αίτημα της οικογένειας.