άρειος-πάγος-για-γιωτόπουλο-ουδέποτ-1600057
ΚΟΙΝΩΝΙΑ | 16.06.2026 | 18:56

Άρειος Πάγος για Γιωτόπουλο: «Ουδέποτε εξέφρασε μεταμέλεια»

Προσθήκη του aftodioikisi.gr ως προτεινόμενη πηγή στην Google

Μέσα σε 26 σελίδες του σκεπτικού του, ο Άρειος Πάγος «χτίζει» την απορριπτική του απόφαση για την αποφυλάκιση του Αλέξανδρου Γιωτόπουλου, οδηγώντας τον και πάλι πίσω στη φυλακή για να εκτίσει το υπόλοιπο της ποινής των 25 ετών που προβλέπεται για τους πολυισοβίτες ως προϋπόθεση από τον ισχύοντα Ποινικό Κώδικα για υφ’ όρον απόλυση.

Ο Άρειος Πάγος έκρινε ότι δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις για την αποφυλάκιση του. Εν ολίγοις αναφέρεται ότι κακώς οι δικαστές του Πειραιά έκαναν δεκτή την αίτηση του, καθότι «η απόφαση τους δεν είχε την απαιτούμενη ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία», πολλά δε μάλλον αφού υπήρχαν και σχετικές απορριπτικές εισαγγελικές προτάσεις, αλλά και το βούλευμα του πρωτοβάθμιου δικαστικού οργάνου τα οποία είχαν απορρίψει τους ισχυρισμούς του έγκλειστου βαρυποινίτη.

Η τήρηση των όρων των αδειών, η πολύχρονη απουσία πειθαρχικών παραπτωμάτων και η ολοκλήρωση πανεπιστημιακών σπουδών κρίνονται ως στοιχεία θετικά, όχι όμως επαρκή για να αποδείξουν την ουσιαστική μεταβολή της προσωπικότητας του κρατουμένου. Όπως χαρακτηριστικά σημειώνεται, τα στοιχεία αυτά «στοιχειοθετούν την έννοια της εξωτερικά καλής συμπεριφοράς και όχι της καλής διαγωγής», η οποία συνδέεται με «την ενδόμυχη αποδοχή των κανόνων της προσήκουσας εκδηλωτικής συμπεριφοράς» και αποτελεί ένδειξη πραγματικής ηθικής βελτίωσης.

Ωστόσο, υπογραμμίζεται ότι αυτό το στοιχείο δεν αρκεί για να αποδειχθεί ο σωφρονισμός ή η ηθική του βελτίωση. Ελλιπής χαρακτηρίζεται, κατά τους αρεοπαγίτες, και η αιτιολόγηση ως προς τις δημόσιες παρεμβάσεις του κρατουμένου, καθώς δεν εξηγείται πώς συγκεκριμένες επιστολές ή δημόσιες τοποθετήσεις του συνδέονται με μεταβολή της στάσης του απέναντι στην έννομη τάξη ή αποτελούν ένδειξη πραγματικού σωφρονισμού. Ιδιαίτερη βαρύτητα αποδίδεται και στο ζήτημα της μεταμέλειας.

Η απόφαση σημειώνει ότι δεν προκύπτει από τα στοιχεία της υπόθεσης «η ειλικρινής μετάνοιά του για τα εγκλήματα που διέπραξε και η αποκοπή του από το εγκληματικό του παρελθόν», ενώ επισημαίνεται ότι το ίδιο το βούλευμα δέχεται πως ο καταδικασμένος «ουδέποτε αποδέχθηκε τις πράξεις του, ούτε εξέφρασε μεταμέλεια».