Γιατί ο Κ. Μητσοτάκης δεν είναι πια το “καλό παιδί” της Τρόικας

Ολα κινούνται πλέον σε προεκλογικό ρυθμό και αυτό δεν θα μπορούσε να αφήσει ανεπεηρέαστο τον υπουργό Διοικητικής Μεταρρύθμισης Κυριάκο Μητσοτάκη. Ο πρώτος σε σταυρούς βουλευτής της ΝΔ στη Β Αθήνας μιλά δημόσια όλο και λιγότερο για τα θέματα αρμοδιότητάς του, όλο και περισσότερο για τα κεντρικά πολιτικά ζητήματα. Εχει ανοιχτό μέτωπο με το ΠΑΣΟΚ, είναι πολύ σκληρός στην κριτική του προς τον ΣΥΡΙΖΑ και δεν φείδεται πλέον ακόμη και επιθετικών χαρακτηρισμών για τους αντιπάλους του, που δεν συνάδουν με το προφίλ ενός μετριοπαθούς φιλελεύθερου μεταρρυθμιστή. Να θυμίσουμε ότι είχε μιλήσει για το χιλιάρικο με τη μορφή του Π. Λαφαζάνη για να υποστηρίξει ότι μια κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ μπορεί να οδηγήσει ακόμη και στη δραχμή. Χαρακτήρισε “αμετανόητο” τον Γ. Παπανδρέου επειδή εξακολουθεί να υπερασπίζεται το “λεφτά υπάρχουν” και, γενικώς, δείχνει διάθεση να επικοινωνήσει με τη βάση της λαϊκής δεξιάς που δεν αντέχε το ΠΑΣΟΚ και φοβάται τον ΣΥΡΙΖΑ.

Ο κ. Μητσοτάκης δείχνει όλο και πιο καθαρά ότι δεν ενδιαφέρεται πλέον τόσο να γίνει αρεστός στην Τρόικα όσο να γίνει αρεστός στο εκλογικό σώμα της Β Αθήνας. Ετσι, δεν αναφέρεται στην ανάγκη εκπλήρωσης των μνημονιακών υποχρεώσεων για τις απολύσεις και τη διαθεσιμότητα, αποδέχεται τις αναβολές για την εφαρμογή του ενιαίου μισθολογίου και της αξιολόγησης και σε κάθε περίπτωση δεν εμφανίζεται ως επισπεύδων για συμμόρφωση με τις πολιτικές που υπαγορεύουν οι πιστωτές για το Δημόσιο.