Τα πιο επικίνδυνα επαγγέλματα για κατάθλιψη

Όλοι οι εργαζόμενοι εκφράζουν κατά καιρούς το συναίσθημα της θλίψης. Η κατάθλιψη όμως φαίνεται να χτυπά περισσότερο συγκεκριμένα επαγγέλματα. Αυτό διαπιστώνουν κατά καιρούς ψυχίατροι μελετώντας την ψυχική κατάσταση των εργαζομένων.

Ποια είναι τα επαγγέλματα με τα υψηλότερα ποσοστά κατάθλιψης;

Οι τομείς με τα υψηλότερα ποσοστά κατάθλιψης στους εργαζομένους τους είναι:

• Δημόσιες μεταφορές
• Κτηματομεσιτικά
• Κοινωνικοί λειτουργοί
• Κατασκευές
• Προσωπικές υπηρεσίες
• Νομικές υπηρεσίες
• Εκδόσεις

Οι τομείς με τα χαμηλότερα ποσοστά κατάθλιψης στους εργαζομένους τους είναι:

•  Διασκέδαση και αναψυχή
• Κατασκευές αυτοκινητόδρομων
• Ορυχεία
• Μεταλλουργία
• Αεροπορικές μεταφορές

H διαφορά θλίψης και κατάθλιψης

Ένα από τα συμπτώματα της Κατάθλιψης είναι και το καταθλιπτικό συναίσθημα. Η διαφορά αυτού του συναισθήματος από το φυσιολογικό είναι ότι στην Κατάθλιψη το καταθλιπτικό συναίσθημα έχει μεγάλη ένταση και είναι μόνιμο.

Δείτε ακόμη:

ΔΕΗ: 27 θέσεις εργασίας στην Αθήνα

Θέσεις Εθνικών Εμπειρογνωμόνων στην ΕΕ  (προκήρυξη)

Δεν επηρεάζεται από τις καταστάσεις που ζεί ο ασθενής, π.χ., ο ασθενής δεν θα γελάσει και δεν θα αισθανθεί παροδικά καλύτερα όταν συμβεί κάτι χαρούμενο. Επίσης, στην κατάθλιψη το συναίσθημα μπορεί να είναι χειρότερο το πρωϊ σε σχέση με το βράδυ, ενώ στους φυσιολογικούς ανθρώπους, που απλά νιώθουν στεναχωρημένοι, η διάθεση είναι συνήθως καλύτερη όταν σηκώνονται το πρωϊ.

Η λέξη κατάθλιψη έχει πολλές διαφορετικές σημασίες.

Άλλα εννοούμε όταν την χρησιμοποιούμε στην καθημερινή μας γλώσσα και άλλα όταν την χρησιμοποιούμε για να περιγράψουμε ένα κλινικό σύνδρομο που απαιτεί θεραπεία. Στην καθομιλουμένη όταν λέμε ότι “σήμερα έχω κατάθλιψη”, “είμαι στεναχωρημένος”, “νιώθω λυπημένος”, “δεν έχω κέφι”, “αυτός ο άνθρωπος σου φέρνει κατάθλιψη” ή “νιώθω μελαγχολικά”, στην ουσία αναφερόμαστε σε μια κατάσταση που έχει να κάνει με την διάθεσή μας.

Η διάθεση είναι ένα συναίσθημα και γι’ αυτό συνήθως χρησιμοποιούμε τον όρο “νιώθω” για να το περιγράψουμε. Η διάθεσή μας είναι καταθλιπτική ή μελαγχολική όταν είμαστε λυπημένοι για κάτι. Το αντίθετό της είναι η χαρά. Ωστόσο τις περισσότερες φορές δεν νιώθουμε ούτε το ένα ούτε το άλλο, αλλά μάλλον είμαστε σε μια ουδέτερη κατάσταση. Μπορούμε λοιπόν να δούμε ότι υπάρχει μια κλίμακα διαβάθμισης που στο ένα άκρο έχει την χαρά και στο άλλο την λύπη.

Όσο πιο κοντά βρισκόμαστε προς την τελευταία τόσο πιο στεναχωρημένοι νιώθουμε, τόσο πιο μελαγχολικά και καταθλιπτικά αισθανόμαστε. Η κατάθλιψη λοιπόν όπως την χρησιμοποιούμε στην καθημερινή μας γλώσσα έχει μια ποιοτική συνιστώσα αλλά και μια ποσοτική, η οποία μπορεί να εκτείνεται από το ελαφρύ αίσθημα λύπης έως την απέραντη κατήφεια και δυστυχία. Η ποσοτική αυτή συνιστώσα εξαρτάται προφανώς από την ένταση του ερεθίσματος που προκάλεσε την διάθεση αυτή. Π.χ. εάν κάποιος φοιτητής αποτύχει στις εξετάσεις ενός μαθήματος είναι φανερό ότι θα νιώσει λυπημένος ^ εάν κάποιος χωρίσει με την φίλη του ή τον φίλο του μάλλον θα νιώσει περισσότερο λυπημένος, ενώ εάν χάσει κάποιο αγαπημένο του οικογενειακό πρόσωπο ίσως στην αρχή νιώσει δυστυχισμένος.