ΠΑΣΟΚ: “Η χώρα βιώνει μια σιωπηλή ανθρωπιστική κρίση στους χώρους εργασίας”

Για μια σιωπηλή ανθρωπιστική κρίση που βιώνει η χώρα κάνει λόγο σε δήλωσή του, ο βουλευτής και υπεύθυνος του τομέα εργασίας του ΠΑΣΟΚ κ. Παύλος Χρηστίδης, μιλώντας για το ζήτημα της ασφάλειας στην εργασία.

Ενώ επισημαίνοντας την απαίτηση του για την  αλλαγή της πολιτικής της κυβέρνησης στην υγεία και την ασφάλεια στην εργασία έδωσε έμφαση στην ποσότητα των εργατικών ατυχημάτων.

Παραπέμποντας στα στοιχεία της ΟΣΕΤΕΕ υπενθύμιζε το αρνητικό ρεκόρ των 132 νεκρών εργαζομένων μεσα στο πρώτο επτάμηνο του 2025.

Αναλυτικά η δήλωση του κ. Χρηστίδη:

«132 νεκροί εργαζόμενοι σε επτά μήνες – Απαιτείται αλλαγή πολιτικής στην υγεία & την ασφάλεια στην Εργασία»

Δήλωση Παύλου Χρηστίδη, Βουλευτή Νοτ. Τομέα Αθηνών και υπεύθυνου Κ.Τ.Ε. Εργασίας ΠΑΣΟΚ-Κινήματος Αλλαγής

Τρεις άνθρωποι χάθηκαν σε μία μόνο μέρα εχθές. Η χώρα βιώνει μια σιωπηλή ανθρωπιστική κρίση στους χώρους εργασίας και η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας οφείλει να σταματήσει να αποστρέφει το βλέμμα.

Η εργασία δεν μπορεί να σημαίνει ανασφάλεια και θάνατο. Δεν είναι «παράπλευρη απώλεια» οι άνθρωποι που πέφτουν από σκαλωσιές, καταρρέουν από τη ζέστη, συνθλίβονται από μηχανήματα ή πνίγονται σε βιολογικούς σταθμούς.

Δείτε ακόμη:

ΠΑΣΟΚ: «Σήμερα δεν κυβερνά η Νέα Δημοκρατία, κυβερνά το καθεστώς Μητσοτάκη».

Εργαζομενοι ΟΤΑ: Καταγγέλλουν Δήμο για ιδιωτικοποίηση της υπηρεσίας καθαριότητας

Τα στοιχεία της ΟΣΕΤΕΕ και οι διαρκείς εκκλήσεις των εργατικών σωματείων αποκαλύπτουν ένα απορρυθμισμένο σύστημα προστασίας, εγκατάλειψη των ελέγχων, πλήρη υποτίμηση της ανθρώπινης ζωής σε κρίσιμους κλάδους όπως οι κατασκευές, ο αγροτικός τομέας και ο τουρισμός.

Χρειαζόμαστε επειγόντως:

· Νομοθετική ρύθμιση για εργασία σε συνθήκες θερμικής καταπόνησης.

· Επανεκκίνηση του Εθνικού Συστήματος Υγείας και Ασφάλειας στην Εργασία.

· Ενίσχυση των ελεγκτικών μηχανισμών και σοβαρή πολιτική πρόληψης.

Το ΠΑΣΟΚ στέκεται σταθερά στο πλευρό των εργαζομένων του ιδιωτικού τομέα. Αγωνιζόμαστε για εργασία με δικαιώματα, με ασφάλεια και αξιοπρέπεια. Δεν είναι αποδεκτό, δεν είναι «κανονικότητα» να μην επιστρέφουν οι άνθρωποι στα σπίτια τους μετά το μεροκάματο.