Απεργία πείνας από μητέρα για τα «Τέμπη» της Σερβίας
Από το μεσημέρι της Κυριακής, μπροστά από το κτίριο της Βουλής των Σέρβων στο Βελιγράδι, η Ντίανα Χρκα, μητέρα ενός από τα θύματα της πολύνεκρης κατάρρευσης τσιμεντένιας στέγης σε σιδηροδρομικό σταθμό του Νόβι Σαντ, έχει ξεκινήσει απεργία πείνας, απαιτώντας να αποδοθούν ευθύνες για τον θάνατο του 27χρονου γιου της, Στέφαν, καθώς και των υπόλοιπων δεκαπέντε θυμάτων.
Η ίδια είχε ανακοινώσει την απόφασή της το Σάββατο, κατά τη διάρκεια της μεγάλης συγκέντρωσης που πραγματοποιήθηκε για την επέτειο της τραγωδίας.
«Πρέπει να μάθω ποιος σκότωσε το παιδί μου, ποιος σκότωσε 16 ανθρώπους. Κάποιος πρέπει να λογοδοτήσει γι’ αυτό», δήλωσε η Ντίανα Χρκα, ανακοινώνοντας την έναρξη της απεργίας πείνας.
Όταν οι αστυνομικοί προσπάθησαν να την απομακρύνουν από το σημείο, εκείνη απάντησε πως «αν θέλετε να με σκοτώσετε, σκοτώστε με, αλλά δεν θα μετακινηθώ από εδώ.
Αν μου συμβεί κάτι, ξέρετε τι θα συμβεί», προκαλώντας την έντονη αντίδραση του πλήθους. Στη Σερβία δεν υπάρχει κάποια ειδική νομοθεσία που να απαγορεύει τέτοιου είδους διαμαρτυρίες σε δημόσιους χώρους, όπως αυτός μπροστά από το κοινοβούλιο.
Ένα χρόνο μετά το δυστύχημα, σημειώθηκαν επεισόδια στο Βελιγράδι, όταν υποστηρικτές του προέδρου Αλεξάνταρ Βούτσιτς συγκρούστηκαν με αντικυβερνητικούς διαδηλωτές, οι οποίοι είχαν συγκεντρωθεί έξω από τη Βουλή το βράδυ της Κυριακής ζητώντας την παραίτηση του προέδρου.
Η ένταση ξέσπασε όταν υποστηρικτές του Βούτσιτς πέταξαν αντικείμενα και φωτοβολίδες προς την πλευρά των φοιτητών και των πολιτών που είχαν συγκεντρωθεί για να συμπαρασταθούν στη Χρκα. Ισχυρές αστυνομικές δυνάμεις παρατάχθηκαν στο σημείο, χωρίς ωστόσο να παρέμβουν.
Η τραγωδία στο Νόβι Σαντ, που στοίχισε τη ζωή σε δεκάδες ανθρώπους, ξυπνά μνήμες και στην Ελλάδα, όπου το πολύνεκρο δυστύχημα στα Τέμπη συνεχίζει να προκαλεί βαθιά κοινωνική οργή και ανάγκη για δικαίωση.
Όπως η Ντίανα Χρκα στη Σερβία, έτσι και ο Πάνος Ρούτσι κατέφυγε στην απεργία πείνας ως ύστατο μέσο πίεσης, διαφάνεια και απόδοση ευθυνών.
Δύο διαφορετικές χώρες, δύο τραγωδίες που τις ενώνει η κοινή αγωνία των γονιών για δικαιοσύνη και η αίσθηση ότι η αλήθεια παραμένει θαμμένη κάτω από τα συντρίμμια της αδιαφορίας και της συγκάλυψης.
Βίντεο των διαδηλώσεων:
Προτεινόμενα άρθρα
20.08.2026 | 18:46
20.08.2026 | 17:50
20.08.2026 | 15:47






