«Το χειρότερό μου, όταν υπήρξα υπουργός στην κυβέρνηση Μητσοτάκη»…  - Aftodioikisi.gr
Πέμπτη
21
Οκτώβριος
Back

«Το χειρότερό μου, όταν υπήρξα υπουργός στην κυβέρνηση Μητσοτάκη»… 

Από μια συνέντευξη-εξομολόγηση του Μίκη Θεοδωράκη

Ο Μίκης Θεοδωράκης, όπως προαναφέρθηκε, δεν υπήρξε μόνο ένας κορυφαίος μουσικός δημιουργός, αλλά και πολιτικός (όπου εκτιμούσε ότι μπορούσε να προσφέρει), καθώς υπήρξε τέσσερις φορές εκλεγμένος βουλευτής: με την (προδικτατορική) ΕΔΑ, το ΚΚΕ και τη Νέα Δημοκρατία – την τελευταία ως υπουργός άνευ χαρτοφυλακίου. Ειδικότερα: Ηταν το 1990 όταν εξελέγη, ως ανεξάρτητος βουλευτής Επικρατείας υπό τη Νέα Δημοκρατία, με πρωθυπουργό τον Κωνσταντίνο Μητσοτάκη, ο οποίος τον διόρισε υπουργό άνευ χαρτοφυλακίου, απ’ όπου αποχώρησε έπειτα από δυόμισι χρόνια.

Στη συνύπαρξή του αυτή με τον Κωνσταντίνο Μητσοτάκη αναφέρεται ο ίδιος ο συνθέτης στη συνέντευξη που έδωσε στον Δημήτρη Γκιώνη, για το περιοδικό «Ε» της «Κυριακάτικης Ελευθεροτυπίας» (24 Απριλίου 2009). Σ’ ένα σημείο της συνέντευξης αυτής, αναφέρεται στις διάφορες δοκιμασίες που είχε υποστεί. Ομως: «Η κορύφωση των παθών μου ήταν η συμμετοχή μου στην κυβέρνηση Μητσοτάκη – αυτό ήταν το χειρότερό μου».

– Οταν σας έκανε υπουργό άνευ χαρτοφυλακίου, άνευ τίποτα δηλαδή. Πώς το δεχτήκατε;

«Ο Μητσοτάκης ήταν ένας άνθρωπος με τον οποίο, ενώ προδικτατορικά οι σχέσεις μας ήταν τεταμένες, όταν επί δικτατορίας βρεθήκαμε στο Παρίσι, μου ζήτησε να συναντηθούμε. Πήγαμε σε μια καφετέρια, πρώτη φορά μαζί, και μου λέει ότι ήθελε να γραφτεί στο Πατριωτικό Μέτωπο, σαν απλό μέλος. “Εχω μεγάλη οικογένεια”, μου είπε “και αν το Μέτωπο θέλει, θα πάω στην Κρήτη να κάνω αντάρτικο”». 

– Aκούγεται σαν καλαμπούρι.

«Του είπα ότι δεν μπορεί να γίνει. Με συγκινείς, αλλά πολιτικά δεν στέκει. “Αυτή είναι η προσωπική μου τραγωδία”, μου λέει τότε, “εμένα που υπήρξα βενιζελικός”. Μείναμε σύμφωνοι, όμως, να έχουμε μια επαφή, γιατί ο Μητσοτάκης ήταν ο καλύτερα πληροφορημένος Ελληνας του Παρισιού. Είχε τον Μπακογιάννη στο Μόναχο, τον Λαμπρία στο Λονδίνο, τον Μαθιόπουλο στην Κολωνία και ήξερε ακριβώς τι γινόταν με τη χούντα. Είδα έναν άνθρωπο πανέξυπνο, πολύ μορφωμένο, με μυαλό αναλυτικό, όσο και συνθετικό, και μια μνήμη φοβερή. Είχε πολλά προσόντα». 

– Αλλά δεν έπεισε σε τίποτα. Φαίνεται όμως ότι έπεισε εσάς. Πώς έγινε και πήγατε μαζί του;

«Είχε προηγηθεί το σκάνδαλο Κοσκωτά, που δεν ήταν μόνο ένα σκάνδαλο οικονομικό, ήταν κι ένα σκάνδαλο Τύπου, και μην ξεχνάς ότι τα πρώτα πυρά εναντίον του Παπανδρέου ξεκίνησαν από εφημερίδες που τον υποστήριζαν, όπως η δική σας. Ο Ανδρέας ήταν ένας άνθρωπος εγωκεντρικός και τα πρότυπά του ήταν ο Καντάφι, ο Ασαντ, ο Σαντάμ Χουσεΐν. Λοιπόν, ο Ανδρέας συνέλαβε αυτή τη μονοκρατορία με πολιτικά και εκλαϊκευτικά μέσα. Μολονότι είχε το μονοπώλιο της ΕΡΤ, τον ενοχλούσε ότι υπήρχαν δικές του εφημερίδες που του έκαναν κριτική. Δεν το ήθελε αυτό, ήθελε ένα είδος πολιτισμένης δικτατορίας – γι’ αυτό κι εγώ ξεσηκώθηκα». 

– Και βρεθήκατε με τον Μητσοτάκη.

«Είχε προηγηθεί η συμφιλίωση Αριστεράς – Δεξιάς, με τις κυβερνήσεις Τζαννετάκη και Ζολώτα, η αναγνώριση της Εθνικής Αντίστασης και του Εμφυλίου, μ’ εμένα απέξω. Κι εκεί, το 1989, όταν ο Μητσοτάκης διεκδικούσε την πρωθυπουργία, αποφάσισα να τον ενισχύσω. Και τότε μου είπε να μπω στο υπουργικό συμβούλιο. Του είπα ότι αυτό είναι αδύνατο, αυτό τον καιρό γράφω μια όπερα, δουλεύω 18 ώρες το εικοσιτετράωρο, τι να πάω να κάνω; Γραφειοκρατία;» 

– Τελικά όμως ενδώσατε.

«“Τελικά”, μου λέει, “το βρήκα. Θα έχεις μια θέση επιτελική, θα γίνεις βουλευτής Επικρατείας. Θα γίνει μια επιτροπή όπου θα είναι οι υπουργοί Πολιτισμού και Παιδείας κι εγώ, αλλά εσύ θα έχεις τον πρώτο λόγο, σε θέματα πολιτισμού και παιδείας” – και με έπεισε. “Θα είναι”, πρόσθεσε, “μια τιμητική θέση, αμέσως μετά τον πρωθυπουργό”. Αν θυμάσαι, η κυβέρνηση εκείνη άργησε να συγκροτηθεί. Κάποια στιγμή με παίρνει νύχτα τηλέφωνο και μου λέει: “Αύριο ορκιζόμαστε”. Πήγα εκεί μπροστά και περίμενα. Κι έρχεται η στιγμή ναυπογράψουμε. Πρώτος ο Μητσοτάκης – λέω θα ’μαι αμέσως μετά. Αλλά ήταν άλλοι. Ολοι οι άλλοι, και στο τέλος: “Κύριε Θεοδωράκη, η σειρά σας”, μου λέει ο γραμματέας. Τι γίνεται; ρωτάω τον Μητσοτάκη. “Εγινε κάποιο λάθος”, μου λέει – “σε μια βδομάδα θα τακτοποιηθεί”. Η εβδομάδα κράτησε ένα χρόνο!» 

– Ωσπου παραιτηθήκατε. Τελικά ο Μητσοτάκης σάς ενέπαιξε;

«Δεν με ενέπαιξε, γιατί όχι μόνο ήθελε να γίνει αυτό που μου υποσχέθηκε, αλλά και να στελεχώσει τη Ν.Δ. με νομάρχες, γενικούς γραμματείς, ακόμα και υπουργούς από την Αριστερά. Αλλά οι δυνάμεις οι αντίθετες ήταν μεγάλες – δεν μπορούσε να το κάνει»… 

Και λίγες κουβέντες, από την ίδια συνέντευξη, για τη σχέση του Μίκη Θεοδωράκη με την Αριστερά:

– Εσείς τώρα πολιτικά πού στέκεστε; Βλέπω εκεί δίπλα σας μια προτομή του Στάλιν – σημαίνει κάτι;

«Ο Στάλιν και δίπλα του ο Μάο! Εγώ παραμένω ένας κομμουνιστής ουτοπικός. Ψάχνω να βρω την κοινωνία της αλληλεγγύης – εκεί βλέπω τη λύση του προβλήματος». 

– Ο Στάλιν και ο Μάο πού κολλάνε;

«Αντιπροσωπεύουν μια ηρωική εποχή, ο οποία, για μένα που μεγάλωσα πια και δεν βλέπω κάτι αντίστοιχο, παραμένει ιδανικό, ανεξάρτητα από τις διαφορές που μπορώ να έχω. Εξιδανικεύω αυτές τις συνθήκες».

Πηγή: efsyn.gr -Δημήτρης Γκιώνης

ΕΓΓΡΑΦΗ NEWSLETTER

ΕΝΗΜΕΡΩΘΕΙΤΕ ΠΡΩΤΟΙ ΓΙΑ ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΘΕΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΟ ΧΩΡΟ ΤΗΣ ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΣΗΣ, ΤΗΣ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΔΙΟΙΚΗΣΗΣ, ΤΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ, ΤΗΣ ΑΣΦΑΛΙΣΗΣ ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΓΕΝΙΚΟΤΕΡΗΣ ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΚΑΙ ΟΛΟ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ!