Ηλιούπολη: Καταπέλτης γνωστός Καθηγητής Ψυχιατρικής για την αυτοχειρία -Τι αποκαλύπτει
Η πράξη αυτοχειρίας των δύο 17χρονων κοριτσιών στην Ηλιούπολη, έχει συγκλονίσει το πανελλήνιο, αφού πρόκειται για μία αδιανόητη τραγωδία που δεν έχει προηγούμενο. Οι δύο κοπέλες, φίλες και συμμαθήτριες, ανέβηκαν στην ταράτσα εξαώροφης πολυκατοικίας, κλείδωσαν την πόρτα, φόρεσαν ακουστικά και πήδηξαν μαζί στο κενό, ενώ το σημείωμα που άφησε η μία 17χρονη, στην κυριολεξία σοκάρει.
Τα ερωτήματα πολλά, όχι μόνο για την ψυχική κατάσταση των κοριτσιών και τα προβλήματα που αντιμετώπιζαν, ώστε να φτάσουν στο σημείο να δώσουν τέλος στη ζωή τους και μάλιστα με τέτοιο τρόπο, αλλά και για την γενικότερη κατάσταση της κοινωνίας μας, η οποία, όχι μόνο νοσεί βαριά αλλά δεν φαίνεται και φως στο τούνελ…
Τα παραδείγματα πάμπολλα και εμφανέστατα. Η διάβρωση θεσμών και η καταπάτηση ηθικών αξιών, είναι καθημερινό φαινόμενο, ενώ η μεγάλη αύξηση της βίας, ακόμη και σε παιδιά προεφηβικής ηλικίας, είναι πλέον κάτι… συνηθισμένο που παρουσιάζεται στα ΜΜΕ σχεδόν σε καθημερινή βάση. Όσον αφορά δε, στις αυτοκτονίες, παρουσιάζουν σημαντική αύξηση, ενώ υπάρχει πρόβλημα και στην καταγραφή τους.

Στέλιος Στυλιανίδης: “Για κάθε αυτοκτονία αντιστοιχούν 15-20 απόπειρες που δεν καταγράφονται επίσημα” – “Απαιτείται μια πραγματική εθνική στρατηγική δημόσιας ψυχικής υγείας για να αντιμετωπίσουμε ένα τέτοιο τραγικό συμβάν”
“Οι αυτοκτονίες είναι ένα πολύ σοβαρό πρόβλημα δημόσιας υγείας και για το γενικό πληθυσμό, αλλά ιδιαίτερα για την εφηβεία. Από επιδημιολογικές έρευνες στην Ευρώπη, για κάθε αυτοκτονία αντιστοιχούν 15-20 απόπειρες που δεν καταγράφονται επίσημα. Επίσης, έχουμε δυσκολίες καταγραφής για τον ακριβή αριθμό των αυτοκτονιών στη χώρα λόγω τροχαίων ατυχημάτων, για παράδειγμα πτώσεις από ύψος, όπως επίσης, από δηλητηριάσεις, πνιγμούς, ηλεκτροπληξία. Πολλές φορές αυτά δεν καταγράφονται ως αυτοκτονία, αλλά πιθανά και να είναι”, επισημαίνει στο Aftodioikisi.gr, o ομότιμος Καθηγητής Κοινωνικής Ψυχιατρικής και Επίτιμος Πρόεδρος και Ιδρυτής της ΕΠΑΨΥ, κ. Στέλιος Στυλιανίδης, λέγοντας στη συνέχεια, πολλά και άκρως ενδιαφέροντα:
“Οι λόγοι που οδηγούν στην αυτοκτονία είναι πολυπαραγοντικοί. Απ’ τη μια πλευρά μπορεί να υπάρχει ψυχιατρική παθολογία, δηλαδή κατάθλιψη ή διπολική διαταραχή, αλλά να υπάρχουν και να συνδέεται η ψυχιατρική παθολογία με άλλα ψυχοπιεστικά γεγονότα και γεγονότα που αφορούν την οικογένεια και τους φίλους του εφήβου. Αυτό που είναι ενδιαφέρον με το τραγικό συμβάν της Ηλιούπολης είναι ότι υπάρχει μια διαφορά μεταξύ ατομικής αυτοκτονίας και αυτό που λέμε, συνεργατικής αυτοκτονίας.
Συνεργατική αυτοκτονία
Έπεσαν και τα δύο κορίτσια μαζί. Στην ατομική αυτοκτονία τι κυριαρχεί; Βαριά κατάθλιψη πιθανά, αίσθημα προσωπικής αποτυχίας, ψυχικός πόνος, μοναξιά, παρορμητικότητα, υπαρξιακό αδιέξοδο. Αυτό ισχύει για την ατομική αυτοκτονία.
Στη συνεργατική όμως, προστίθενται άλλοι ισχυροί διαπροσωπικοί και κοινωνικοί μηχανισμοί, τους οποίους και αναφέρω:
- Πρώτον, η αμοιβαία ενίσχυση της απελπισίας, δηλαδή δύο έφηβοι που μπορούν να επιβεβαιώνουν ο ένας τις αρνητικές σκέψεις του άλλου
- Δεύτερον, ο φόβος εγκατάλειψης και αυτό που λέμε συγχωνευμένη ταυτότητα, δηλαδή σε κάποιους έφηβους η σχέση γίνεται τόσο κεντρική ώστε λένε αν φύγεις δεν υπάρχω ή θα πεθάνουμε μαζί για να μην χωριστούμε, σε εξαντλητικές σχέσεις.
- Τρίτον, μηχανισμός και παράγοντας, η λεγόμενη κοινωνική μετάδοση, επιμόλυνση. Οι έφηβοι είναι ιδιαίτερα ευάλωτοι στη μίμηση συμπεριφορών. Για παράδειγμα ένας θάνατος, μια διαδικτυακή ιστορία ή μια ρομαντική αφήγηση μπορεί να λειτουργήσει σαν πρότυπο μέσα από το διαδίκτυο.
- Τέταρτον, η διαδικτυακή δυναμική. Οι έφηβοι γνωρίζονται σε αρκετές περιπτώσεις online, ανταλλάσσουν αυτοκτονικό περιεχόμενο, δημιουργούν κοινότητες απελπισίας, τίποτε δεν αξίζει, να τελειώνουμε με τη ζωή και ενθαρρύνουν έτσι ο ένας τον άλλον.
- Πέμπτον, αυτό που λέμε ρομαντικοποίηση του θανάτου. Δηλαδή, στην εφηβεία πολλές φορές η συναισθηματική ταύτιση είναι απόλυτη και μπορούν να εμφανιστούν ιδέες όπως, αιώνια ένωση, τραγική αγάπη, να φύγουμε μαζί. Και ορισμένες φορές μουσική, ταινίες, αφηγήσεις και online, μπορεί να δώσουν ένα τέτοιο συμβολικό νόημα στην πράξη.
Δυσλειτουργούν σχολείο, οικογένεια
Με αφορμή το τραγικό συμβάν θα ήθελα να θέσω και ένα ευρύτερο ζήτημα. Έχουμε πραγματικούς χώρους για να ακούσουμε αυτά τα αδιέξοδα και την οδύνη των εφήβων; Εγώ θα έλεγα πως όχι.
Έχουμε πρόβλημα με το εκπαιδευτικό σύστημα το οποίο δυσλειτουργεί. Οι εκπαιδευτικοί και οι σχολικοί ψυχολόγοι δεν είναι επαρκώς εκπαιδευμένοι για να αντιμετωπίσουν τέτοια φαινόμενα ψυχικής δυσφορίας. Έχουμε επίσης, μεγάλο πρόβλημα γονεϊκότητας, δηλαδή γονεϊκής λειτουργίας. Θα πρέπει να υπάρχει ενδυνάμωση της γονεϊκότητας για να μπορούν οι γονείς να επικοινωνούν σωστά και να ακούν τη σιωπή των παιδιών. Και τρίτον έχουμε πολύ μεγάλο πρόβλημα με το νόημα και την ρευστή ταυτότητα των εφήβων. Απαιτείται λοιπόν μια πραγματική εθνική στρατηγική δημόσιας ψυχικής υγείας για να αντιμετωπίσουμε ένα τέτοιο τραγικό συμβάν.”
Να τονίσουμε στο σημείο αυτό ότι, προσπαθήσαμε να επικοινωνήσουμε για το τραγικό συμβάν, με τον Δήμαρχο Ηλιούπολης, Στάθη Ψυρρόπουλο, χωρίς όμως αποτέλεσμα. Λίγο αργότερα ο κ. Ψυρρόπουλος, κήρυξε τριήμερο πένθος…
Προτεινόμενα άρθρα
27.05.2026 | 17:52
27.05.2026 | 17:14






