Σαουδική Αραβία: Νέο ρεκόρ εκτελέσεων το 2025

Συνολικά, περίπου τα δύο τρίτα των εκτελεσθέντων καταδικάστηκαν για μη θανατηφόρα αδικήματα ναρκωτικών -μια πρακτική που ο ΟΗΕ χαρακτηρίζει ασύμβατη με τα διεθνή πρότυπα. Περισσότεροι από τους μισούς ήταν αλλοδαποί, γεγονός που, σύμφωνα με τη Reprieve, δείχνει ότι ο λεγόμενος «πόλεμος κατά των ναρκωτικών» πλήττει δυσανάλογα τους πιο ευάλωτους.

Εκτελέσεις δημοσιογράφων, διαδηλωτών, γυναικών

Ανάμεσα στους εκτελεσθέντες βρίσκονται πέντε γυναίκες, ένας δημοσιογράφος, αλλά και δύο νεαροί άνδρες που ήταν ανήλικοι όταν φέρονται να συμμετείχαν σε διαδηλώσεις υπέρ της σιιτικής μειονότητας το 2011-2012. Οι Αμπντουλάχ αλ-Ντεραζί και Τζαλάλ αλ-Λαμπάν καταδικάστηκαν για «τρομοκρατία» έπειτα από δίκες που η Διεθνής Αμνηστία χαρακτήρισε κατάφωρα άδικες, βασισμένες σε ομολογίες που αποσπάστηκαν με βασανιστήρια.

Ιδιαίτερη διεθνή κατακραυγή προκάλεσε και η εκτέλεση του δημοσιογράφου Τούρκι αλ-Τζάσερ, ο οποίος είχε συλληφθεί το 2018 και καταδικάστηκε σε θάνατο για δημοσιεύματά του, με κατηγορίες περί τρομοκρατίας και εσχάτης προδοσίας.

«Η θανατική ποινή κατά δημοσιογράφων αποτελεί μια αποτρόπαια επίθεση στην ελευθερία της έκφρασης και την ελευθερία του Τύπου», δήλωσε η Γενική Διευθύντρια της Unesco, Audrey Azoulay.

Δείτε ακόμη:

Άγριο ξύλο μεταξύ βουλευτών στην τουρκική βουλή

Γερμανία: Μεγάλη απογοήτευση επικρατεί στον επιχειρηματικό κλάδο της ευρωπαϊκής ατμομηχανής

Η Reprieve καταγγέλλει ότι τα βασανιστήρια και οι αναγκαστικές ομολογίες είναι «ενδημικά» στο σαουδαραβικό σύστημα δικαιοσύνης. Συγγενείς θανατοποινιτών μιλούν για διαρκή τρόμο, καθώς οι οικογένειες συνήθως δεν ενημερώνονται εκ των προτέρων, δεν παραλαμβάνουν τις σορούς και δεν γνωρίζουν καν πού θάβονται οι εκτελεσθέντες.

Παρά τις εκκλήσεις του ΟΗΕ για άμεσο μορατόριουμ και την έντονη κριτική οργανώσεων ανθρωπίνων δικαιωμάτων, οι σαουδαραβικές αρχές επιμένουν ότι η θανατική ποινή εφαρμόζεται «μόνο για τα πιο σοβαρά εγκλήματα» και ότι οι δικαστικές διαδικασίες είναι πλήρεις. Ωστόσο, για τους επικριτές του καθεστώτος, το μήνυμα είναι σαφές: η εσωτερική καταστολή συνεχίζεται, ακόμη κι αν το βασίλειο προβάλλει προς τα έξω μια εικόνα εκσυγχρονισμού και ανοίγματος.