Ποιήματα του Καβάφη θα απαγγείλει ο Γιάννης Μπουτάρης

Ποιήματα του Καβάφη θα απαγγείλει  ο δήμαρχος Θεσσαλονίκης για τους σκοπούς του Κέντρου Απεξάρτησης «Όασις».   Η «Όασις» της οποίας ιδρυτικό μέλος είναι και ο Γιάννης Μπουτάρης διοργανώνει και παρουσιάζει, στις 20 Σεπτεμβρίου, στο Μέγαρο Μουσικής της Θεσσαλονίκης, τη μεγάλη μουσική παράσταση «Κ.Π. Καβάφης – Απ’ έξω και τραγουδιστά» της ομάδας «Καβάφης Άνω Σύρου».

Καθώς το 2013 έχει ανακηρυχθεί σε «έτος Καβάφη» (συμπληρώνονται 150 χρόνια από τη γέννηση του μεγάλου Αλεξανδρινού ποιητή), η ομάδα «Καβάφης» της Άνω Σύρου συμπληρώνει, με την επικείμενη παράσταση της Θεσσαλονίκης, την 40ή της παρουσίαση του συγκεκριμένου έργου (ερμηνεία 11 τραγουδιών Ελλήνων συνθετών σε ποίηση Κ.Π.Καβάφη – στην παράσταση θα ακουστούν μελοποιημένα ποιήματα του ποιητή σε συνθέσεις: Μάνου Χατζιδάκι, Δήμου Μούτση, Ευανθίας Ρεμπούτσικα, Θάνου Μικρούτσικου, Δημήτρη Παπαδημητρίου, Σωκράτη Μάλαμα, Χρήστου Νικολόπουλου και Μπάμπη Κουλούρα).

Η σκηνοθεσία είναι του Μπάμπη Κουλούρα, τα τραγούδια ερμηνεύει η Χρυσούλα Κεχαγιόγλου και την παρουσίαση ανέλαβε ο Αλέξης Κωστάλας.

Η μουσική παράσταση δόθηκε ήδη σε 39 πόλεις της Ελλάδας, αλλά και στην Αλεξάνδρεια, την Κωνσταντινούπολη κ.α. (από το 2006 που πρωτοπαρουσιάστηκε στην έδρα του σχήματος – τη Σύρο), ενώ θα ακολουθήσουν προγραμματισμένες παραστάσεις στα πανεπιστήμια της Σορβόνης και του Χάρβαρντ, στις Βρυξέλλες και τη Σορβόννη.

Τα εισιτήρια για τη μουσικο-ποιητική παράσταση στοιχίζουν 30, 20 και 10 ευρώ.

Να υπενθυμίσουμε ότι ο Δήμαρχος  Θεσσαλονίκης έχει και ο ίδιος συμμετάσχει σε πρόγραμμα απεξάρτησης από το αλκοόλ. Το 2000 (εννιά χρόνια μετά την απεξάρτησή του από το αλκοόλ) ο οινοποιός και δήμαρχος Θεσσαλονίκης έγραφε:

«Όταν γύρισα από το πρόγραμμα απεξάρτησης το 1991 και απέκτησα νέα ημερομηνία γέννησης, αντιλήφθηκα ότι μέχρι τότε απέφευγα συστηματικά να διαβάζω ή να ακούω οτιδήποτε είχε σχέση με το αλκοόλ, τα μεθύσια, τον αλκοολισμό… Με γοήτευε η απελπισία του όποιου χαμαιτυπείου πνιγμένου στον καπνό και τα βίτσια. Απ’ την άλλη, μού ‘φερνε αναγούλα ο φαρισαϊσμός, καθωσπρεπισμός αυτών που φοβόταν το πιοτό, το οποιοδήποτε ποτό….Από τότε πέρασε πολύς καιρός. Μέχρι και στοιχήματα έπεφταν για το «πότε ο Γιάννης θα ξαναπιεί», ειδικά όταν περνούσα κάποιες δύσκολες φάσεις…

Ξαναδιαβάζοντας το κείμενό μου είδα ότι δεν έχω να προσθέσω ή να αφαιρέσω κάτι. Με τον ίδιο τρόπο που έδωσα την εικόνα του αλκοολικού τότε, τη δίνω και σήμερα. Μια μόνο πληροφορία πριν παραθέσω το κείμενο: Είναι απέραντη η ευχαρίστησή μου που δεν πίνω. Είναι απέραντη η ευχαρίστησή μου που δεν στεναχωριέμαι, που δεν μπορώ να πιω. Είναι απέραντη η ευχαρίστησή μου, όταν απαντώ στο τηλέφωνο που μου ζητάνε βοήθεια και λέω τι έκανα, χωρίς φυσικά να ξέρω τον συνομιλητή μου. Δίνω επειδή μου περισσεύει. Αυτό είναι το 12ο βήμα. Είναι απέραντη η ευχαρίστησή μου που μπορώ κι ανέχομαι πράγματα ή μπορώ και λέω κάθε τόσο την προσευχή των Ανώνυμων Αλκοολικών: Θεέ μου δώσε μου τη γαλήνη να δέχομαι πράγματα που δεν μπορώ ν’ αλλάξω, το θάρρος ν’ αλλάξω πράγματα που μπορώ και τη σοφία να διακρίνω τη διαφορά…

Είμαι πλέον στεγνός αλλά όλο χυμούς. Ζω την επόμενη ζωή με πλήρη συνείδηση και πλήρη ευχαρίστηση, αισθάνομαι μέρος του ποταμού που κυλάει. Νομίζω ότι τη δυστυχία του πότη δεν μπορώ πλέον να την περιγράψω. Ειδικά τώρα που έχω βγεί…

Δεν κατάλαβα πώς έγινε. Μ΄ ενδιαφέρει μόνο ότι έγινε και ξέρω ότι δεν έγινε μόνο για μένα. Ξέρω ότι γίνεται».