30/10/2009
«Καποδίστριας 2»: οριστικά με τη μελέτη του ΙΤΑ
Με βάση τη μελέτη του Ινστιτούτου Τοπικής Αυτοδιοίκησης (ΙΤΑ) πρόκειται να προχωρήσει η συνένωση των δήμων και κοινοτήτων σε όλη τη χώρα. Καθώς ο χρόνος μέχρι τις επόμενες δημοτικές και νομαρχιακές εκλογές, ακόμη κι αν δοθεί ολιγόμηνη παράταση, είναι περιορισμένος, η πολιτική ηγεσία του υπουργείου Εσωτερικών δεν θέλει να ξεκινήσει από την αρχή μία μακρόχρονη συζήτηση που είναι πιθανό ότι δεν θα καταλήξει πουθενά. Για το λόγο αυτό και με δεδομένο ότι παρά τις αντιδράσεις πολλών τοπικών κοινωνιών η μελέτη του ΙΤΑ είναι αποδεκτή από αρκετές Τοπικές Ενώσεις Δήμων και Κοινοτήτων και την ΚΕΔΚΕ, αποφάσισε να προχωρήσει στον «Καποδίστρια 2» με βάση την ήδη υπάρχουσα μελέτη.
Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι οδηγούμαστε σε περίπου 380 με 390 δήμους από 1034 που είναι σήμερα (μαζί με τις κοινότητες), δηλαδή περίπου στο 1/3 του σημερινού αριθμού. Ενδεικτικά, να αναφέρουμε ότι για τη νομαρχία Αθήνας προβλέπεται η δήμοι να μειωθούν σε 48 από 60, στη νομαρχία Θεσσαλονίκης από 45 σε 25 έως 28, στη νομαρχία Ηρακλείου από 26 σε 8, στη νομαρχία Λάρισας από 32 σε 7 έως 11, στη νομαρχία Αχαίας από 23 σε 5 με 6, στη νομαρχία Κυκλάδων που υπάρχει η ιδιομορφία λόγω νησιών από 31 σε 23 (κάθε νησί και δήμος), στη νομαρχία Μαγνησίας από 26 σε 8 με 9.
Παράλληλα με τον «Καποδίστρια 2» θα προχωρήσει και αιρετή περιφερειακή Αυτοδιοίκηση με τις περιφέρειες να μειώνονται από 13 σε 6 με 7 και τις νομαρχίες να μετατρέπονται σε νομαρχιακά διαμερίσματα.
ΚAΤEΒAΣΤΕ ΤΗ ΜΕΛΕΤΗ ΤΟΥ ΙΝΣΤΙΤΟΥΤΟΥ ΤΟΠΙΚΗΣ ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΣΗΣ ΑΠΟ ΤΟ ΣΧΕΤΙΚΟ LINK (Μελέτη ΙΤΑ για συνενώσεις δήμων) ΣΤΗΝ ΠΡΩΤΗ ΣΕΛΙΔΑ ΤΗΣ ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΣΗΣ
Συγκροτήθηκε η Επιστημανική ΕπιτροπήΤο απόγευμα το υπουργείο Εσωτερικών ανακοίνωσε τη σύνθεση της Επιστημονικής Επιροπής για τη "νέα αρχιτεκτονική στη Διοίκηση και την Αυτοδιοίκηση". Σ' αυτή συμμετέχουν ο Επίκουρος Καθηγητής Δικαίου και Διοίκησης, Ελληνικό Ανοιχτό Πανεπιστήμιο Χαράλαμπος Ανθόπουλος, ο Οικονομόλογος Ράλλης Γκέκας, ο Γενικός Διευθυντής Ινστιτούτου Τοπικής Αυτοδιοίκησης Αθανάσιος Καταρτζής, ο Λέκτορας Διοικητικής Επιστήμης, Πανεπιστήμιο Αθηνών Χαράλαμπος Κουταλάκης, ο Καθηγητής Συνταγματικού Δικαίου στο Πανεπιστήμιο Αθηνών Γιώργος Σωτηρέλης, ο Καθηγητής Εφαρμοσμένης Στατιστικής, Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης Θεόδωρος Χατζηπαντελής, και ο αναπληρωτής Καθηγητής Περιφερειακής Διοίκησης και Αυτοδιοίκησης στο Πανεπιστήμιο Αθηνών Νικόλαος Χλέπας.Παράλληλα θα οριστεί ένας δικαστικός λειτουργός του Συμβουλίου της Επικρατείας ως μέλος της νομοπαρασκευαστικής επιτροπής.
Ο Δ. Τσάτσος σύμβουλος του Ραγκούση Ο
συνταγματολόγος και πρόεδρος του Ινστιτούτου Τοπικής Αυτοδιοίκησης Δημήτρη Τσάτσος αποδέχθηκε να αναλάβει σύμβουλος του υπουργού Εσωτερικών, στις θεσμικές πρωτοβουλίες που προωθούνται.
Βιογραφικό σημείωμαΕπίτιμος Διδάκτορας της Νομικής στο Πανεπιστ'ημιο Θεσσαλονίκης
Επίτιμος Καθηγητής του Γερμανικού και Ευρωπαϊκού Συνταγματικού Δικαίου
στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου του Düsseldorf
Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1933.
Σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και ανακηρύχθηκε αριστούχος διδάκτωρ της Νομικής Αθηνών το 1960, με θέμα: «Η κατά το άρθρο 105 Εισαγ. Ν.Α.Κ. έννοια της χάριν του Γενικού Συμφέροντος κείμενης διατάξεως».
Από το 1960 έως το 1964 εργάζεται ως Επιμελητής στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου της Χαϊδελβέργης.
Από το 1964 έως το 1965 εργάζεται ως επιστημονικός συνεργάτης στο πεδίο του Συγκριτικού και Διεθνούς Δικαίου στο Ινστιτούτο Max-Planck και το 1967 εργάζεται ως Επιμελητής στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Μainz.
Το 1968 ανακηρύσσεται Υφηγητής του Συνταγματικού Δικαίου του Πανεπιστημίου Αθηνών αλλά η δικτατορία δεν του επιτρέπει τη διδασκαλία. Την ίδια χρονιά γίνεται υφηγητής του Συνταγματικού, Διοικητικού και Συγκριτικού Δικαίου στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου της Βόννης, όπου διδάσκει από το 1969 έως το 1974.
Το 1969 εκλέγεται στην έδρα του Δημοσίου Δικαίου της Νομικής Σχολής του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Η δικτατορία αρνείται να τον διορίσει.
Στην πολιτική αναμίχθηκε για πρώτη φορά κατά την περίοδο της δικτατορίας, ως μέλος της αντιδικτατορικής οργάνωσης ΕΜΕΠ. Συνελήφθη το 1973 λόγω συμμετοχής του στην κατάληψη της Νομικής Σχολής και φυλακίστηκε επί τέσσερις μήνες στις στρατιωτικές φυλακές ΕΑΤ/ΕΣΑ.
Το 1974, ως Υφυπουργός επί της Ανωτάτης Παιδείας στην Κυβέρνηση Εθνικής Ενότητας, πραγματοποιεί την κάθαρση των Πανεπιστημίων από τους χουντικούς καθηγητές και έχει την πρωτοβουλία του πρώτου σχεδίου δημοκρατικού νόμου για την οργάνωση των πανεπιστημίων.
Στην Ε΄ Αναθεωρητική Βουλή, 1974-1975, της οποίας αποτελεί μέλος, ορίζεται Γενικός Εισηγητής της Μειοψηφίας επί του νέου Συντάγματος.
Το 1975 εκλέγεται ομόφωνα τακτικός Καθηγητής στην έδρα του Δημοσίου Δικαίου της Νομικής Σχολής του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης.
Το 1979 εκλέγεται τακτικός Καθηγητής στην έδρα του γερμανικού και αλλοδαπού Δημοσίου Δικαίου και πολιτειολογίας στο FernUniversität Hagen της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας, όπου διδάσκει ως το 1998 ως τακτικός Καθηγητής.
Το 1982 γίνεται Καθηγητής Δημοσίου Δικαίου στο Πάντειο Πανεπιστήμιο Αθηνών.
Το 1984 ιδρύει μαζί με τους Αριστόβουλο Μάνεση και Γιώργο Δασκαλάκη την «Ένωση Ελλήνων Συνταγματολόγων» και από το 1988 έως το 1994 διετέλεσε Πρόεδρός της.
Το 1991, ως τακτικός Καθηγητής της Νομικής Σχολής του Πανεπιστημίου του Hagen, ίδρυσε και μέχρι τον Οκτώβριο του 1998 διηύθυνε το μοναδικό, ως προς το αντικείμενο στον ευρωπαϊκό χώρο, «Πανεπιστημιακό Ινστιτούτο Γερμανικού και Αλλοδαπού Δικαίου των Πολιτικών Κομμάτων». Το Ινστιτούτο αυτό είναι η κατάληξη μιας μακροχρόνιας προσπάθειας που ξεκίνησε το 1985 με την ανάληψη ενός ερευνητικού προγράμματος, υπό τη διεύθυνση του Δ. Τσάτσου, με θέμα: «Το δίκαιο των πολιτικών κομμάτων στις χώρες της Ευρωπαϊκής Κοινότητας». Από το τιμητικό εποπτικό συμβούλιο του Ινστιτούτου έχουν περάσει, μεταξύ άλλων, οι H.-D. Genscher (πρώην υπουργός εξωτερικών της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας), J. Rau (νυν Πρόεδρος της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας) κ.ά.
Τον Ιούνιο του 1994 εκλέγεται και το 1999 επανεκλέγεται, ως επικεφαλής του ευρωψηφοδελτίου του ΠΑΣΟΚ, βουλευτής του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, όπου ασχολείται ιδιαίτερα με τα θεσμικά ζητήματα της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ανήκει στην Ομάδα του Ευρωπαϊκού Σοσιαλιστικού Κόμματος (ΕΣΚ) του (Ε.Κ.).
– Συντάσσει το κείμενο “Reflections on the Institutional debate and the 1996 Intergovernmental Conference”, 23.10.1995.
– Συντάσσει, με δική του πρωτοβουλία, την πρώτη έκθεση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου για το θεσμικό καθεστώς των Ευρωπαϊκών Πολιτικών Κομμάτων (10.12.1996), η οποία αποτέλεσε τη βάση για την τελική διευθέτηση του ζητήματος στην Ευρωπαϊκή Ένωση τον Ιούλιο του 2003.
– Με απόφαση των Σοσιαλιστών-Μελών της Θεσμικής Επιτροπής του Ε.Κ., ετοίμασε έγγραφο εργασίας με τίτλο: «Μνημόνιο (σχέδιο) για την Ομάδα του ΕΣΚ σχετικά με τις δυνατότητες και τα όρια μερικής ολοκλήρωσης», 18.02.1997.
– Το 1997 του ανατίθεται από κοινού με τον ισπανό συνάδελφό του Inigo Mendez de Vigo το έργο της αξιολόγησης της Συνθήκης του Άμστερνταμ.
– Το Δεκέμβριο του 1999 επιλέγεται από τη Σοσιαλιστική Ομάδα ως ένας από τους δύο Εκπροσώπους του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου στη Διακυβερνητική Διάσκεψη του 2000, μετέχοντας έτσι ενεργά στην κατάρτιση της Συνθήκης της Νίκαιας.
– Το 2003 ορίζεται εισηγητής, μαζί με τον ισπανό συνάδελφό του Jose Maria Gil-Robles, για τη διατύπωση της αξιολόγησης του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου για το πρώτο «Σύνταγμα της Ευρώπης».
Το 1995 ιδρύει στην Αθήνα το «Κέντρο Ευρωπαϊκού Συνταγματικού Δικαίου - Ίδρυμα Θεμιστοκλή και Δημήτρη Τσάτσου», του οποίου είναι σήμερα Επίτιμος Πρόεδρος.
Το 1995 επίσης του απονέμεται το «Βραβείο Ευρωπαϊκού Πολιτισμού», ανάμεσα σε άλλα, «για τη δουλειά του σε δημοκρατικές συνταγματικές μεταρρυθμίσεις και για τις προσπάθειές του για τη θεσμική ανανέωση της Ευρωπαϊκής Ένωσης».
Το 1998 του απονέμεται από την Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας ο «Χρυσός Σταυρός του Τάγματος της Αξίας» για τη συμβολή του στην ειρήνη (αγώνες κατά της δικτατορίας), στην ιδέα της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης, αλλά και στη γερμανική επιστημονική ζωή. Το 2002 η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας τον τιμά, ως πρωτεργάτη των ελληνογερμανικών σχέσεων, με την ανώτατη τιμητική διάκριση, του «Μεγαλόσταυρου του Τάγματος της Αξίας».
Το Δεκέμβριο του 2001 αναγορεύεται επίτιμος διδάκτορας του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης.
Το Νοέμβριο του 2003 εκλέγεται επίτιμος καθηγητής του γερμανικού και ευρωπαϊκού Συνταγματικού Δικαίου στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου του Düsseldorf.
Το Σεπτέμβριο του 2005 ανέλαβε την Προεδρία του Επιστημονικού Συμβουλίου του Ινστιτούτου Τοπικής Αυτοδιοίκησης.
Είναι επίτιμος Δημότης του Δήμου Σκιάθου, του Δήμου Χερσονήσου (Νομός Ηρακλείου Κρήτης) και του Δήμου Νεαπόλεως (Νομός Ηρακλείου Κρήτης).
Συμμετέχει ενεργά σε ελληνικές και ξένες επιστημονικές ενώσεις, καθώς και στη διεύθυνση επιστημονικών περιοδικών και εκδοτικών σειρών στον τομέα του Δημοσίου Δικαίου και της πολιτειολογίας.
Έχει δημοσιεύσει πολλές μονογραφίες και άρθρα σε θέματα Συνταγματικού, Διοικητικού και Κοινοτικού Δικαίου. Μεταξύ άλλων είναι συγγραφέας ενός μεγάλου συνταγματικού τρίτομου έργου του ελληνικού Συνταγματικού Δικαίου, το οποίο κατά διαστήματα εμπλουτίζει και βελτιώνει (ήδη βρίσκεται στην 4η έκδοση).
Στο πλαίσιο της ενασχόλησής του με τα μεγάλα θεωρητικά ζητήματα της πολιτείας, ιδιαιτέρως γνωστά είναι τα έργα του: Ελληνική Πολιτεία 1974-1997, Ευρωπαϊκή Συμπολιτεία 2002, Αμφισβήτηση Δ΄ έκδοση 2002 και γερμανικές μονογραφίες και άρθρα στο γερμανόφωνο νομικό τύπο για τα θεσμικά ζητήματα της ευρωπαϊκής ενοποίησης.